Artykuł 7

1. Dane państwo członkowskie natychmiast usuwa ze strefy zakażonej:

a) rośliny, o których wiadomo, że są zakażone określonym agrofagiem;

b) rośliny wykazujące objawy wskazujące na możliwe zakażenie tym agrofagiem lub podejrzewane o zakażenie tym agrofagiem;

c) rośliny należące do tego samego gatunku, co roślina zakażona, niezależnie od ich statusu zdrowotnego;

d) rośliny innych gatunków niż roślina zakażona, które zostały uznane za zakażone w innych częściach obszaru wyznaczonego;

e) określone rośliny, inne niż te, o których mowa w lit. c) i d), które nie zostały poddane natychmiastowemu pobraniu próbek i badaniu molekularnemu.

Określone rośliny, o których mowa w akapicie pierwszym lit. e), które poddano testom i które uzyskały wynik ujemny na obecność określonych agrofagów, nie muszą być usuwane.

Na zasadzie odstępstwa od lit. e) państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o tym, aby nie pobierać natychmiast próbek i nie przeprowadzać testów tych określonych roślin, których nie uznano za zakażone określonym agrofagiem na tym obszarze wyznaczonym w ciągu ostatnich 2 lat, na podstawie wyników pobierania próbek i testów przeprowadzonych zgodnie z lit. e) oraz kontroli występowania na podstawie art. 10. Rośliny te podlegają jednak corocznym kontrolom występowania przeprowadzanym zgodnie z art. 10.

2. Przy usuwaniu roślin, o których mowa w ust. 1, dane państwo członkowskie uwzględnia wszelkie niezbędne środki ostrożności i organizuje usunięcie na podstawie poziomu ryzyka stwarzanego przez te rośliny.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. b), c) i d) państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o nieusuwaniu pojedynczych określonych roślin urzędowo wyznaczonych jako rośliny o wartości historycznej lub drzew o szczególnej wartości społecznej, kulturowej lub środowiskowej, których ścinka miałaby niedopuszczalny wpływ lub które podlegają szczególnym krajowym lub unijnym przepisom dotyczącym ich ochrony, o ile zostały spełnione wszystkie następujące warunki:

a) dane określone rośliny corocznie poddawane są kontroli, pobraniu próbek i testom przeprowadzanym z wykorzystaniem jednego z badań molekularnych wymienionych w załączniku IV i potwierdzono, że nie są one zakażone określonym agrofagiem;

b) pojedyncze określone rośliny lub dany obszar podlegają odpowiednim zabiegom fitosanitarnym stosowanym przeciwko populacji wektora określonego agrofaga we wszystkich jego stadiach. Takie zabiegi mogą obejmować metody chemiczne, biologiczne lub mechaniczne, z uwzględnieniem warunków lokalnych.