Artykuł 15

1. Państwa członkowskie przekazują informacje dotyczące wyników kontroli, o których mowa w części 1 lit. j) ppkt (i) załącznika V do rozporządzenia (UE) 2018/1999, oraz spójności danych o których mowa w części 1 lit. b) załącznika V do rozporządzenia (UE) 2018/1999, w formacie tekstowym, określając:

a) czy szacunkowe dane dotyczące tlenku węgla (CO), dwutlenku siarki (SO2), tlenków azotu (NOx) i lotnych związków organicznych w wykazach przedłożonych przez państwo członkowskie na podstawie dyrektywy (UE) 2016/2284 są zgodne z odpowiednimi szacunkowymi danymi dotyczącymi emisji w wykazach gazów cieplarnianych na podstawie rozporządzenia (UE) 2018/1999;

b) daty przedłożenia sprawozdań przewidzianych w dyrektywie (UE) 2016/2284, które zostały porównane z wykazem przedłożonym na podstawie rozporządzenia (UE) 2018/1999.

2. Jeżeli kontrole, o których mowa w ust. 1, skutkują różnicami w wysokości ponad +/– 5 % między całkowitymi emisjami (z wyłączeniem użytkowania gruntów, zmiany użytkowania gruntów i leśnictwa (LULUCF)) w odniesieniu do konkretnego czynnika zanieczyszczenia powietrza, zgłoszonymi na podstawie rozporządzenia (UE) 2018/1999 a emisjami zgłoszonymi na podstawie dyrektywy (UE) 2016/2284, dane państwo członkowskie, oprócz informacji tekstowych, o których mowa w ust. 1, przekazuje informacje dotyczące tego czynnika zanieczyszczenia powietrza zgodnie z formatem określonym w załączniku XIII do niniejszego rozporządzenia.

3. Państwa członkowskie mogą podawać tylko informacje określone w ust. 1, jeżeli różnica wynosząca ponad +/– 5 %, o której mowa w ust. 2, wynika z korekty błędów w danych, różnic zasięgu geograficznego lub różnic zakresu stosowania odpowiednich instrumentów prawnych.