Załącznik II

CZĘŚĆ I

Informacje ogólne, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. a)

1. Wzór formularza

Informacje ogólne – lata [lata]

— Państwo członkowskie:

— Właściwy organ:

— Osoba wyznaczona do kontaktów (imię i nazwisko, stanowisko zajmowane we właściwym organie, nazwa organizacji, numer telefonu i adres e-mail do kontaktów):

— Szczegółowy cel na każdy rok realizacji wieloletniego programu kontroli występowania (aby uzyskać więcej szczegółów, zob. lit. a) w poniższej sekcji „Praktyczne ustalenia”):

— Uzasadnienie zgodnie z art. 22 ust. 1 i art. 24 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031 w przypadku niewłączenia niektórych agrofagów kwarantannowych dla Unii, agrofagów tymczasowo kwalifikujących się jako agrofagi kwarantannowe dla Unii lub agrofagów priorytetowych (w ujęciu rocznym) do wieloletniego programu kontroli występowania (aby uzyskać więcej szczegółów, zob. lit. b) w poniższej sekcji „Praktyczne ustalenia”):

Agrofag

Uzasadnienie niewłączenia do wieloletniego programu kontroli występowania

— Metody rejestrowania i przekazywania zebranych informacji (aby uzyskać więcej szczegółów, zob. lit. c) w poniższej sekcji „Praktyczne ustalenia”):

— Przekazane przez państwo członkowskie ogólnodostępne podsumowanie (do publikacji na stronie internetowej Komisji, 350–2 000 słów) (więcej szczegółów znajduje się w lit. d) w sekcji poniżej, „Praktyczne ustalenia”):

2. Praktyczne ustalenia

a) Należy krótko opisać i przedstawić uzasadnienie rozpowszechnienia agrofagów podczas 5–7 lat trwania programu wieloletniego.

b) Zgodnie z art. 22 ust. 1 i art. 24 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031 należy podać uzasadnienie w odniesieniu do każdego z agrofagów nieobjętych wieloletnim programem kontroli występowania.

c) W informacjach dotyczących metod rejestrowania i przekazywania zebranych informacji należy uwzględnić krótki opis głównych metod stosowanych do przeprowadzania kontroli występowania i przekazywania wyników tych kontroli występowania na terytorium państwa członkowskiego.

d) W ogólnodostępnym podsumowaniu należy uwzględnić następujące elementy:

— krótki opis i zakres wieloletniego programu kontroli występowania,

— krótki opis metodologii, która ma zostać wykorzystana podczas kontroli występowania, w tym wszelkich nowych lub innowacyjnych technologii (jeżeli dotyczy),

— łączną liczbę agrofagów objętych kontrolą występowania,

— link do strony internetowej właściwego organu krajowego zawierającej bardziej szczegółowe informacje (jeżeli jest dostępna).

CZĘŚĆ II

Wzory formularzy na potrzeby wieloletnich programów kontroli występowania, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. b)

1. Elementy wieloletniego programu kontroli występowania agrofagów kwarantannowych dla Unii oraz agrofagów objętych środkami na podstawie art. 29 i 30 rozporządzenia (UE) 2016/2031 na obszarach, na których nie odnotowano występowania tych agrofagów

1.1. Wzór formularza

„Wieloletni program kontroli występowania na lata [lata] w odniesieniu do agrofagów kwarantannowych dla Unii oraz agrofagów objętych środkami na podstawie art. 29 i 30 rozporządzenia (UE) 2016/2031 na obszarach, na których nie odnotowano występowania agrofagów

1. Rok

2. Agrofagi kontrolowane w grupach

3. Agrofag

4. Położenie geograficzne

5. Miejsca przeprowadzenia kontroli występowania

6. Obszary ryzyka

7. Materiał roślinny/towar

8. Wykaz gatunków roślin

9. Harmonogram

10. Szczegóły kontroli występowania:

A) Liczba ocen wizualnych na jedną grupę

B) Łączna liczba próbek

C) Liczba próbek niewykazujących objawów (w stosownych przypadkach)

D) Rodzaj pułapek (lub inne alternatywne metody, np. czerpaki entomologiczne)

E) Liczba pułapek (innych metod pozyskiwania)

F) Liczba miejsc, w których założono pułapki (jeżeli inna niż dane przedstawione w lit. E))

G) Rodzaj testów (np. identyfikacja mikroskopowa, PCR itp.)

H) Liczba testów

I) Inne środki (np. psy tropiące, drony, śmigłowce, kampanie informacyjne itp.)

J) Liczba innych środków

11. Uwagi

Opis

Liczba

A

B

C

D

E

F

G

H

I

J

Rok 1

Grupa 1 –

Dopuszczone miejsca produkcji

Grupa 2

Rok n

Grupa 1 –

Dopuszczone miejsca produkcji

Grupa 2

”

1.2. Praktyczne ustalenia

Kolumna 2: Z wyjątkiem pozycji „Grupa 1 – Dopuszczone miejsca produkcji” nie ma obowiązku planowania kontroli występowania dla każdej grupy agrofagów. W stosownych przypadkach należy wskazać grupę agrofagów, która będzie kontrolowana łącznie (np. agrofagi owoców cytrusowych, agrofagi lasów liściastych, agrofagi lasów iglastych, agrofagi zbóż, agrofagi ziemniaków, inne – należy podać, jakie). W przypadkach, w których jeden agrofag wystąpi w kilku grupach, w programie należy uwzględnić informacje dotyczące tego agrofaga odpowiednio w każdej grupie.

Dla pozycji „Grupa 1 – Dopuszczone miejsca produkcji” należy podać wykaz agrofagów, których będą dotyczyć kontrole występowania, wypełniając więcej niż jeden wiersz, jeśli jest to konieczne do określenia różnych miejsc kontroli występowania w kolumnie 5 „Miejsca przeprowadzenia kontroli występowania”. W przypadku tej grupy należy podać dane dla poszczególnych agrofagów, bez ujęcia grupowego. Dopuszczone miejsca produkcji oznaczają miejsca, których podmiot jest upoważniony przez właściwy organ do wydawania paszportów roślin.

Kolumna 3: Należy podać nazwę systematyczną agrofaga (wymienioną w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 lub w dowolnym szczególnym środku dla danego agrofaga) – po jednym agrofagu w wierszu.

Kolumna 4: Należy wskazać położenie geograficzne miejsc, w których zostaną przeprowadzone kontrole występowania, najlepiej za pomocą najniższych dostępnych na tym etapie poziomów NUTS. W przypadku agrofagów zgłaszanych w grupach można połączyć w jednym wierszu dane dotyczące wszystkich agrofagów z danej grupy. W przypadku agrofagów, które nie są zgłaszane w grupach, można połączyć w jednym wierszu dane dotyczące jednego agrofaga. W stosownych przypadkach można również wypełnić tyle wierszy, ile wynosi liczba zgłoszonych lokalizacji.

Kolumna 5: Należy wskazać miejsca przeprowadzenia kontroli, wypełniając więcej niż jeden wiersz na jednego agrofaga w przypadku, gdy wynika to ze szczególnych wymogów prawnych dotyczących kontroli występowania agrofagów, a także podać liczbę miejsc, w których zostanie przeprowadzona kontrola występowania. W przypadku agrofagów zgłaszanych w grupach można połączyć w jednym wierszu dane dotyczące wszystkich agrofagów z danej grupy i podać łączną liczbę miejsc przeprowadzenia kontroli występowania. W przypadku agrofagów, które nie są zgłaszane w grupach, można połączyć w jednym wierszu dane dotyczące jednego agrofaga i podać łączną liczbę miejsc przeprowadzenia kontroli występowania. Wybierając opcję „inne”, należy określić rodzaj miejsca:

1. na otwartej przestrzeni (obszar produkcji): 1.1. grunty (orne, pastwisko); 1.2. sad/winnica; 1.3. szkółka; 1.4. las;

2. na otwartej przestrzeni (inne): 2.1. prywatne ogrody; 2.2. miejsca publiczne; 2.3. obszar ochrony; 2.4. rośliny dzikie na obszarach innych niż obszary ochrony; 2.5. inne, z dokładnym określeniem danego przypadku (np. centrum ogrodnicze, obiekty komercyjne korzystające z drewnianego materiału opakowaniowego, przemysł drzewny, tereny podmokłe, sieć nawadniająca i odwadniająca itp.);

3. warunki zamknięte fizycznie: 3.1. szklarnia; 3.2. miejsce prywatne inne niż szklarnia; 3.3. miejsce publiczne inne niż szklarnia; 3.4. inne, z dokładnym określeniem danego przypadku (np. centrum ogrodnicze, obiekty komercyjne korzystające z drewnianego materiału opakowaniowego, przemysł drzewny).

Kolumna 6: Opcjonalnie lub w stosownych przypadkach określonych w szczególnych wymogach prawnych dotyczących kontroli występowania agrofagów. Należy wskazać obszary ryzyka na podstawie biologii danego agrofaga/danych agrofagów, obecności roślin żywicielskich, warunków ekoklimatycznych oraz zagrożonych lokalizacji.

Kolumna 7: Należy wskazać: rośliny, owoce, nasiona, glebę, materiał opakowaniowy, drewno, maszyny, pojazdy, wodę, inne, aby określić konkretny przypadek. W przypadku gdy szczególny wymóg prawny dotyczący kontroli występowania agrofagów zawiera wykaz towarów podlegających kontroli występowania, program powinien uwzględniać działania planowane dla każdego towaru w oddzielnych wierszach.

Kolumna 8: Należy przedstawić wykaz gatunków/rodzajów roślin, które zostaną poddane kontroli występowania. Jeżeli wynika to ze szczególnych wymogów prawnych dotyczących kontroli występowania agrofagów, program powinien obejmować wykaz gatunków/rodzajów roślin z wykorzystaniem oddzielnego wiersza dla każdego gatunku/rodzaju rośliny.

Kolumna 9: Należy wskazać miesiące w danym roku, w których przeprowadzane będą kontrole występowania. W przypadku agrofagów zgłaszanych w grupach można połączyć w jednym wierszu dane dotyczące wszystkich agrofagów z danej grupy. W przypadku agrofagów, które nie są zgłaszane w grupach, można połączyć w jednym wierszu dane dotyczące jednego agrofaga.

Kolumna 10: Należy podać szczegóły kontroli występowania, uwzględniając szczególne wymogi prawne dla każdego agrofaga. Wskazać „brak”, kiedy informacje w określonej kolumnie nie są dostępne. Dane z tej kolumny można połączyć wyłącznie na tym samym poziomie grupy agrofagów pod względem liczby ocen wizualnych. Jeżeli wynika to ze szczególnych wymogów prawnych dotyczących kontroli występowania agrofagów, należy wypełnić oddzielne wiersze (np. plan wykorzystania różnych rodzajów testów i ich liczba).

2. Elementy wieloletniego programu kontroli w odniesieniu do opartych na danych statystycznych kontroli występowania agrofagów kwarantannowych dla Unii oraz agrofagów objętych środkami na podstawie art. 29 i 30 rozporządzenia (UE) 2016/2031, które będą mieć zastosowanie po przeprowadzeniu opartych na danych statystycznych kontroli występowania na obszarach, na których nie odnotowano występowania tych agrofagów.

Wieloletni program kontroli występowania powinien zawierać podsumowanie i uzasadnienie kontroli występowania, w tym informacje dotyczące jej parametrów wejściowych oraz planowanego nakładu pracy związanego z pobieraniem próbek

2.1. Wzór formularza

„Program kontroli występowania w okresie [lata] w odniesieniu do agrofagów kwarantannowych dla Unii oraz agrofagów objętych środkami na podstawie art. 29 i 30 rozporządzenia (UE) 2016/2031 na obszarach, na których nie odnotowano występowania agrofagów

1. Rok

2. Agrofag

3. Położenie geograficzne

4. Miejsca przeprowadzenia kontroli występowania

5. Harmonogram

A. Definicja kontroli występowania (parametry wejściowe na potrzeby RiBESS+)

B. Planowany nakład pracy związany z pobieraniem próbek

19. Oczekiwany poziom ufności

20. Szacowane nasilenie

21. Uwagi

6. Populacja docelowa

7. Jednostki epidemiologiczne

8. Planowane metody wykrywania

9. Skuteczność pobierania próbek

10. Czułość metody

11. Czynniki ryzyka (działania, lokalizacje i obszary)

12. Liczba jednostek epidemiologicznych do skontrolowania

13. Liczba ocen

14. Liczba próbek

15. Liczba pułapek

16. Liczba miejsc, w których założono pułapki

17. Liczba testów

18. Liczba innych środków

Gatunki żywicielskie

Obszar (w ha lub innej bardziej odpowiedniej jednostce)

Liczba jednostek kontrolnych

Opis

Jednostki

Oceny wizualne

Zakładanie pułapek

Testy

Inne środki

Czynniki ryzyka

Poziomy ryzyka

Liczba lokalizacji

Ryzyko względne

Odsetek populacji roślin żywicielskich

1

N

N

”

2.2. Praktyczne ustalenia

Należy wyjaśnić założenia leżące u podstaw zaplanowania kontroli występowania według pojedynczych agrofagów. Podsumowanie i uzasadnienie:

— populacja docelowa, jednostka epidemiologiczna i jednostki kontrolne,

— metoda wykrywania i czułość metody,

— czynniki ryzyka wskazujące poziomy ryzyka i odpowiadające im ryzyko względne oraz odsetek populacji roślin żywicielskich.

Kolumna 2: Należy podać nazwę systematyczną agrofaga (wymienioną w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 lub w dowolnym szczególnym środku dla danego agrofaga).

Kolumna 3: Należy wskazać położenie geograficzne miejsc, w których zostaną przeprowadzone kontrole występowania, najlepiej za pomocą najniższych dostępnych poziomów NUTS.

Kolumna 4: Należy wskazać miejsca przeprowadzenia kontroli występowania, wypełniając więcej niż jeden wiersz na jednego agrofaga, jeżeli wynika to ze szczególnych wymogów prawnych dotyczących kontroli występowania danego agrofaga. Kontrole występowania, które mają być przeprowadzane w dopuszczonych miejscach produkcji, należy planować zawsze w oddzielnym wierszu. Wybierając opcję „inne”, należy określić rodzaj miejsca:

1. na otwartej przestrzeni (obszar produkcji): 1.1. grunty (orne, pastwisko); 1.2. sad/winnica; 1.3. szkółka; 1.4. las;

2. na otwartej przestrzeni (inne): 2.1. prywatne ogrody; 2.2. miejsca publiczne; 2.3. obszar ochrony; 2.4. rośliny dzikie na obszarach innych niż obszary ochrony; 2.5. inne, z dokładnym określeniem danego przypadku (np. centrum ogrodnicze, obiekty komercyjne korzystające z drewnianego materiału opakowaniowego, przemysł drzewny, tereny podmokłe, sieć nawadniająca i odwadniająca itp.);

3. warunki zamknięte fizycznie: 3.1. szklarnia; 3.2. miejsce prywatne inne niż szklarnia; 3.3. miejsce publiczne inne niż szklarnia; 3.4. inne, z dokładnym określeniem danego przypadku (np. centrum ogrodnicze, obiekty komercyjne korzystające z drewnianego materiału opakowaniowego, przemysł drzewny).

Kolumna 5: Należy wskazać miesiące w danym roku, w których przeprowadzane będą kontrole występowania.

Kolumna 6: należy wskazać wybraną populację docelową, podając odpowiednio wykaz gatunków żywicielskich i obszar. Populację docelową definiuje się jako zbiór jednostek kontrolnych. Jej wielkość jest określana zwykle na potrzeby użytków rolnych w hektarach, ale mogą to być działki, pola, szklarnie itp. Należy uzasadnić swój wybór w podstawowych założeniach w kolumnie 21 („Uwagi”). Należy wskazać jednostki kontrolne objęte kontrolą występowania. „Jednostka kontrolna” oznacza rośliny, części roślin, towary, materiały, wektory agrofagów, które zostaną poddane ocenie w celu zidentyfikowania i wykrycia agrofagów. Jeżeli obszar populacji docelowej nie jest dostępny, należy wskazać „brak” i podać liczbę jednostek kontrolnych, które składają się na populację docelową.

Kolumna 7: Należy wskazać jednostki epidemiologiczne, które mają zostać poddane kontroli występowania, wraz z ich opisem i jednostką miary. „Jednostkę epidemiologiczną” definiuje się jako jednorodny obszar, na którym interakcje między agrofagiem, roślinami żywicielskimi oraz czynnikami i warunkami abiotycznymi i biotycznymi doprowadziłyby do tej samej sytuacji epidemiologicznej w przypadku wystąpienia agrofaga. Jednostki epidemiologiczne są elementami podziału populacji docelowej, które są jednorodne pod względem epidemiologii i obejmują co najmniej jedną roślinę żywicielską. W niektórych przypadkach cała populacja roślin żywicielskich w danym regionie, na danym obszarze lub w danym kraju może być określona jako jednostka epidemiologiczna. Mogą to być regiony NUTS, obszary miejskie, lasy, ogrody różane lub gospodarstwa rolne bądź hektary. Wybór ten należy uzasadnić w podstawowych założeniach.

Kolumna 8: Należy wskazać metody, które będą stosowane podczas kontroli występowania, w tym liczbę czynności wykonanych w każdym przypadku, w zależności od szczególnych wymogów prawnych dotyczących kontroli występowania każdego z agrofagów. Wskazać „brak”, kiedy informacje w określonej kolumnie nie są dostępne. Należy wpisać „tak/nie” w rubryce „Oceny wizualne” oraz podać szczegóły dotyczące metod zakładania pułapek, testów i innych środków.

Kolumna 9: Należy podać szacunkową ocenę skuteczności pobierania próbek. Skuteczność pobierania próbek oznacza prawdopodobieństwo wyboru zakażonych części zakażonej rośliny. W przypadku wektorów jest to skuteczność metody pod względem wychwycenia wektora dodatniego, gdy wektor taki jest obecny na obszarze objętym kontrolą występowania. W przypadku gleby jest to skuteczność wyboru próbki gleby zawierającej agrofaga, gdy agrofag taki jest obecny na obszarze objętym kontrolą występowania.

Kolumna 10: „Czułość metody” oznacza prawdopodobieństwo prawidłowego wykrycia występowania agrofaga w ramach danej metody. Czułość metody definiuje się jako prawdopodobieństwo, że test na rzeczywiście dodatnim żywicielu da wynik dodatni i wynik ten zostanie potwierdzony oraz że żywiciel ten nie zostanie błędnie zidentyfikowany. Wartość tę uzyskuje się przez pomnożenie wartości określającej skuteczność pobierania próbek (tj. prawdopodobieństwo wyboru zakażonych części zakażonej rośliny) przez wartość określającą czułość diagnostyczną (uzyskaną na podstawie oceny wizualnej lub badania laboratoryjnego wykorzystywanego w procesie identyfikacji).

Kolumna 11: Należy podać czynniki ryzyka w różnych wierszach, wypełniając tyle wierszy, ile jest konieczne. Dla każdego czynnika ryzyka należy wskazać poziom ryzyka i odpowiadające mu ryzyko względne oraz udział populacji roślin żywicielskich.

Kolumna B: Należy wskazać liczbę planowanych działań ze wskazaniem rodzaju tych działań. Wskazać „brak”, kiedy informacje w określonej kolumnie nie są dostępne. Informacje, które należy podać w tych kolumnach, są związane z informacjami zamieszczonymi w kolumnie 8 „Planowane metody wykrywania”.

Kolumna 16: Należy wskazać liczbę miejsc, w których założono pułapki, jeżeli liczba ta różni się od liczby pułapek (kolumna 15) (np. ta sama pułapka jest wykorzystywana w różnych miejscach).

Kolumna 20: należy wskazać czułość kontroli występowania zgodnie z ISPM 31. Tę wartość osiągniętego poziomu ufności w odniesieniu do niewystępowania agrofaga oblicza się na podstawie przeprowadzonych badań (lub pobranych próbek), biorąc pod uwagę czułość metody i szacowane nasilenie.

Kolumna 21: należy wskazać szacowane nasilenie na podstawie szacunków przed kontrolą występowania dotyczących prawdopodobnego rzeczywistego nasilenia agrofaga na danym polu. Szacowane nasilenie określa się jako cel kontroli występowania i odpowiada ono kompromisowi, który ustalają osoby zarządzające ryzykiem pomiędzy ryzykiem wystąpienia agrofaga a zasobami dostępnymi na potrzeby kontroli występowania. Zazwyczaj na potrzeby kontroli wykrywającej przyjmuje się wartość równą 1 %.