Załącznik II

Przepis prawa Unii

Elementy, o których mowa w art. 4 ust. 1

Uzgodnienia interoperacyjne

Art. 51 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012

W przypadku ustanowienia uzgodnienia interoperacyjnego w celu świadczenia usług określonemu systemowi obrotu CCP z państwa trzeciego dysponuje niedyskryminującym dostępem do danych tego systemu obrotu, których potrzebuje do pełnienia swoich funkcji, w zakresie, w jakim CCP spełnia operacyjne i techniczne wymogi ustanowione przez dany system obrotu, oraz do odpowiedniego systemu rozrachunku.

Art. 51 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 648/2012

CCP z państwa trzeciego uniemożliwia lub ogranicza zawarcie uzgodnienia interoperacyjnego lub uzyskanie dostępu do systemu udostępniania danych lub systemu rozrachunku, bezpośrednio bądź pośrednio, wyłącznie na potrzeby kontroli ryzyka wynikającego z tego uzgodnienia bądź dostępu.

Zarządzanie ryzykiem

Art. 52 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012

CCP, którzy zawarli uzgodnienie interoperacyjne:

a) posiadają odpowiednie strategie, procedury i systemy służące skutecznemu wykrywaniu i monitorowaniu ryzyka oraz zarządzaniu tym ryzykiem, jakie wynika ze wspomnianego uzgodnienia, tak aby mogli terminowo wywiązywać się ze swoich obowiązków;

b) uzgadniają swoje prawa i obowiązki, w tym prawo właściwe regulujące ich stosunki;

c) wykrywają i monitorują ryzyko kredytowe i ryzyko utraty płynności oraz zarządzają tymi ryzykami, tak aby niewykonanie zobowiązania przez członka rozliczającego jednego CCP pozostało bez wpływu na CCP, z którym wiąże je uzgodnienie interoperacyjne;

d) wykrywają, monitorują i uwzględniają potencjalne współzależności i korelacje wynikające z uzgodnienia interoperacyjnego, które mogą wpłynąć na ryzyko kredytowe i ryzyko utraty płynności związane z koncentracjami poszczególnych członków rozliczających oraz na połączone zasoby finansowe;

e) w przypadku gdy modele zarządzania ryzykiem stosowane przez interoperacyjnych CCP do pokrycia ich ekspozycji wobec ich członków rozliczających lub ich wzajemnych ekspozycji, są różne, ci CCP identyfikują te różnice, oceniają ryzyko potencjalnie z nich wynikające i podejmują środki, w tym poprzez zapewnienie dodatkowych zasobów finansowych, ograniczające ich wpływ na uzgodnienie interoperacyjne, a także ewentualnie konsekwencje pod względem ryzyka wystąpienia efektu domina oraz zapewniają, aby różnice te pozostały bez wpływu na zdolność każdego CCP do zarządzania konsekwencjami niewykonania zobowiązania przez członka rozliczającego.

Przekazywanie depozytów zabezpieczających między CCP

Art. 53 rozporządzenia (UE) nr 648/2012

CCP z państwa trzeciego wyróżnia na rachunkach aktywa i pozycje utrzymywane na rachunek CCP, z którymi zawarł uzgodnienie interoperacyjne.

CCP z państwa trzeciego przekazuje temu CCP tylko początkowe depozyty zabezpieczające na mocy uzgodnienia dotyczącego zabezpieczeń finansowych w formie gwarancji, zgodnie z którym CCP, który otrzymuje zabezpieczenie, nie ma prawa korzystania w odniesieniu do depozytów zabezpieczających przekazanych przez drugiego CCP.

Zabezpieczenie otrzymane w formie instrumentów finansowych jest chronione z wykorzystaniem jednego z poniższych sposobów:

(i) zabezpieczenie składane jest u operatorów systemów rozrachunku papierów zapewniających pełną ochronę tych instrumentów finansowych;

(ii) wykorzystuje się inne wysoce bezpieczne uzgodnienia z upoważnionymi instytucjami finansowymi.

Aktywa są dostępne dla CCP, który otrzymał zabezpieczenie, wyłącznie w przypadku niewykonania zobowiązania przez CCP, który wniósł zabezpieczenie w ramach uzgodnienia interoperacyjnego.

W przypadku niewykonania zobowiązania przez CCP, który otrzymał zabezpieczenie w ramach uzgodnienia interoperacyjnego, zabezpieczenie jest niezwłocznie zwracane CCP, który wniósł zabezpieczenie.