Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1503 z dnia 7 października 2020 r. w sprawie europejskich dostawców usług finansowania społecznościowego dla przedsięwzięć gospodarczych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) 2017/1129 i dyrektywę (UE) 2019/1937
Rozdział II — Świadczenie usług finansowania społecznościowego oraz wymogi organizacyjne I operacyjne dotyczące dostawców usług finansowania społecznościowego
Artykuł 11
W mocyWymogi ostrożnościowe
1. Dostawcy usług finansowania społecznościowego muszą w każdym momencie dysponować ostrożnościowymi środkami ochrony w kwocie równej co najmniej wyższej z poniższych kwot:
a) 25 000 EUR; oraz
b) kwocie jednej czwartej stałych kosztów pośrednich w poprzednim roku, podlegającej corocznemu przeglądowi, która obejmuje koszt obsługi pożyczek przez trzy miesiące w przypadku gdy dostawca usług finansowania społecznościowego ułatwia również udzielanie pożyczek.
2. Ostrożnościowe środki ochrony, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przyjmują jedną z następujących form:
a) środków własnych, składających się z pozycji kapitału podstawowego Tier I, o których mowa w art. 26–30 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (20), po odliczeniach w całości, na podstawie art. 36 tego rozporządzenia, bez stosowania progowych wyłączeń na podstawie art. 46 i 48 tego rozporządzenia;
b) polisy ubezpieczeniowej obejmującej terytoria Unii, na których oferty finansowania społecznościowego są aktywnie udostępniane, lub porównywalnej gwarancji; albo
c) połączenia lit. a) i b).
3. Ust. 1 niniejszego artykułu nie ma zastosowania do dostawców usług finansowania społecznościowego będących przedsiębiorstwami podlegającymi – indywidualnie lub na podstawie swojej sytuacji skonsolidowanej – części trzeciej tytuł III rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 (21).
4. Ust. 1 niniejszego artykułu nie ma zastosowania do dostawców usług finansowania społecznościowego będących przedsiębiorstwami podlegającymi art. 4 i 5 dyrektywy 2009/110/WE lub art. 7–9 dyrektywy (UE) 2015/2366.
5. W przypadku gdy dostawca usług finansowania społecznościowego prowadzi działalność przez okres krótszy niż 12 miesięcy, może do obliczania stałych kosztów pośrednich wykorzystać prognozowane dane szacunkowe, pod warunkiem że zacznie stosować dane historyczne, gdy tylko będą one dostępne.
6. Polisa ubezpieczeniowa, o której mowa w ust. 2 lit. b), musi posiadać co najmniej następujące cechy:
a) początkowy okres obowiązywania nie krótszy niż rok;
b) okres wypowiedzenia wynoszący co najmniej 90 dni;
c) została wykupiona w zakładzie, który otrzymał zezwolenie na świadczenie usług ubezpieczeniowych, zgodnie z prawem Unii lub prawem krajowym;
d) jest zapewniana przez podmiot będący osobą trzecią.
7. Polisa ubezpieczeniowa, o której mowa w ust. 2 lit. b), obejmuje – choć nie ogranicza się tylko do tego – pokrycie ryzyka:
a) utraty dokumentów;
b) wprowadzenia w błąd lub złożenia mylących oświadczeń;
c) czynności, błędów lub zaniechań skutkujących naruszeniem:
(i) obowiązków prawnych lub regulacyjnych;
(ii) obowiązku zapewnienia należytej fachowości i dochowania należytej staranności wobec klientów;
(iii) obowiązków zachowania poufności;
d) braku ustanowienia, wdrożenia i utrzymania stosownych procedur służących zapobieganiu konfliktom interesów;
e) strat wynikających z zakłóceń działalności gospodarczej, awarii systemów lub zarządzania procesami;
f) w stosownych przypadkach w zależności od modelu biznesowego – rażącego niedbalstwa przy dokonywaniu wyceny aktywów lub wyceny kredytu i punktowej oceny kredytowej.
8. Do celów ust. 1 lit. b) dostawcy usług finansowania społecznościowego obliczają swoje stałe koszty pośrednie za poprzedni rok z wykorzystaniem danych liczbowych wynikających z mających zastosowanie standardów rachunkowości, poprzez odjęcie następujących pozycji od całkowitych wydatków po podziale zysków wśród akcjonariuszy lub udziałowców w najnowszym zbadanym rocznym sprawozdaniu finansowym tych dostawców lub, w przypadku gdy zbadane roczne sprawozdanie finansowe nie jest dostępne – w rocznym sprawozdaniu finansowym zatwierdzonym przez krajowe organy nadzoru:
a) premie pracownicze i inne wynagrodzenia w zakresie, w jakim zależą one od zysku netto dostawcy usług finansowania społecznościowego w danym roku;
b) udziały pracowników, dyrektorów i partnerów w zyskach;
c) inne przyznane zyski oraz inne zmienne składniki wynagrodzenia w zakresie, w jakim mają one w pełni uznaniowy charakter;
d) dzielone przypadające do zapłaty prowizje i opłaty, które są bezpośrednio powiązane z należnymi prowizjami i opłatami, które są uwzględnione w całkowitych dochodach, w przypadku gdy płatność przypadających do zapłaty prowizji i opłat jest uzależniona od faktycznego otrzymania należnych prowizji i opłat; oraz
e) jednorazowe koszty z tytułu innej niż zwykła działalności.
9. W przypadku gdy koszty stałe zostały poniesione w imieniu dostawców usług finansowania społecznościowego przez osoby trzecie i te koszty stałe nie zostały jeszcze ujęte w całkowitych wydatkach, o których mowa w ust. 8, dostawcy usług finansowania społecznościowego podejmują którekolwiek z następujących działań:
a) w przypadku gdy dostępne jest zestawienie wydatków tych osób trzecich –określają kwotę stałych kosztów, którą te osoby trzecie poniosły w ich imieniu, oraz dodają tę kwotę do kwoty wynikającej z ust. 8;
b) w przypadku gdy zestawienie wydatków tych osób trzecich nie jest dostępne –określają kwotę kosztów, którą te osoby trzecie poniosły w ich imieniu, zgodnie z biznesplanami dostawców usług finansowania społecznościowego, oraz dodają tę kwotę do kwoty wynikającej z ust. 8.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.