Artykuł 21

1. Stawkę celną w ramach kontyngentu stosuje się pod warunkiem że zwierzęta są poddawane opasowi przez co najmniej 120 dni w państwie członkowskim, do którego zostały przywiezione, w jednostkach produkcyjnych, które muszą być wskazane przez importera w miesiącu następującym po dopuszczeniu zwierząt do obrotu.

2. Zgodnie z art. 254 rozporządzenia (UE) nr 952/2013 przywożone zwierzęta podlegają procedurze końcowego przeznaczenia w celu zapewnienia spełnienia wymogu opasu, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

3. Kwotę zabezpieczenia, które mają wnieść podmioty w celu zapewnienia spełnienia wymogu opasu, o którym mowa w ust. 1, określono w załączniku I.

4. Oprócz możliwych przypadków działania siły wyższej zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 3, jest zwalniane, tylko jeżeli właściwy organ państwa członkowskiego uzyska dowód, że młode bydło:

a) zostało poddane opasowi w gospodarstwie lub gospodarstwach wymienionych zgodnie z ust. 1;

b) nie zostało poddane ubojowi przed upływem terminu 120 dni od daty przywozu; lub

c) zostało poddane ubojowi z przyczyn zdrowotnych lub padło w wyniku choroby lub wypadku przed upływem okresu, o którym mowa w lit. b).