Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/2220 z dnia 23 grudnia 2020 r. us...

Artykuł 1

Przedłużenie okresu trwania programów wspieranych z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich

1. W przypadku programów wspieranych z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. określony w art. 26 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 zostaje niniejszym przedłużony do dnia 31 grudnia 2022 r.

2. Przedłużenie okresu trwania programów wspieranych z EFRROW, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, pozostaje bez uszczerbku dla konieczności złożenia wniosku dotyczącego zmian w programach rozwoju obszarów wiejskich w okresie przejściowym, o czym mowa w art. 11 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013. Zmiana taka musi zapewniać, aby co najmniej taki sam ogólny udział wkładu EFRROW został zarezerwowany na działania, o których mowa w art. 59 ust. 6 tego rozporządzenia.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego zdanie drugie przy przesuwaniu i wydawaniu środków finansowych na działania, o których mowa w art. 6a niniejszego rozporządzenia i w art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, państwa członkowskie mogą obniżyć ogólny udział wkładu EFRROW zarezerwowanego na działania, o których mowa w art. 59 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013. Wartość, o którą obniża się udział wkładu, nie może przekraczać kwot EFRROW przeniesionych na działania, o których mowa w art. 6a niniejszego rozporządzenia i w art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, ani 15 punktów procentowych ogólnego udziału wkładu EFRROW określonego w programach rozwoju obszarów wiejskich w działania, o których mowa w art. 59 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013. W tym celu uwzględnia się ogólny udział wkładu EFRROW w wysokości określonej w programach rozwoju obszarów wiejskich w momencie przedłużenia okresu obowiązywania programów wspieranych z EFRROW do dnia 31 grudnia 2022 r., zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu. Całkowity udział zarezerwowany na działania, o których mowa w art. 59 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, nie może być niższy niż minimalny próg określony w tym artykule. Takie samo obniżenie wyrażone w punktach procentowych można zastosować do dodatkowych zasobów, o których mowa w art. 58a ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, bez przenoszenia środków na działania, o których mowa w art. 6a niniejszego rozporządzenia i w art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013.

Artykuł 2

Dalsze stosowanie rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 w odniesieniu do programów wspieranych z EFRROW

1. Rozporządzenie (UE) nr 1303/2013 stosuje się nadal do programów wspieranych z EFRROW w okresie programowania 2014–2020, które zostały przedłużone zgodnie z art. 1 niniejszego rozporządzenia.

2. W przypadku programów przedłużonych zgodnie z art. 1 niniejszego rozporządzenia, okresy lub terminy, o których mowa w art. 50 ust. 1, art. 51 ust. 1, art. 57 ust. 2, art. 65 ust. 2 i 4 oraz art. 76 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 przedłuża się o dwa lata.

3. W przypadku programów przedłużonych zgodnie z art. 1 niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie zmieniają swoje cele ustalone w kontekście ram wykonania określonych w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 z myślą o ustaleniu celów na rok 2025. W przypadku tych programów, odniesienia do celów na rok 2023 określonych w aktach wykonawczych przyjętych zgodnie z art. 22 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 lub art. 8 ust. 3, art. 67, art. 75 ust. 5 lub art. 76 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 odczytuje się jako odniesienia do celów na rok 2025.

4. Ostateczny termin, w jakim Komisja ma przygotować sprawozdanie podsumowujące główne wnioski wynikające z ewaluacji ex post EFRROW, o którym mowa w art. 57 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, upływa w dniu 31 grudnia 2027 r.

5. Na zasadzie odstępstwa od art. 65 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 instytucja zarządzająca może wybrać do celów wsparcia operacje, które zostały fizycznie ukończone lub w pełni zrealizowane przed przedłożeniem instytucji zarządzającej wniosku o dofinansowanie, pod warunkiem że operacje te są realizowane w ramach działań, o których mowa w art. 6a niniejszego rozporządzenia i w art. 18 ust. 1 lit. b) lub art. 24 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, oraz pod warunkiem że takie operacje stanowią odpowiedź na klęskę żywiołową występującą w dniu 1 stycznia 2024 r. lub po tym dniu.

Artykuł 3

Kwalifikowalność niektórych rodzajów wydatków w okresie przejściowym

Bez uszczerbku dla art. 2 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, art. 65 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 i art. 38 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, wydatki, o których mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1310/2013 i w art. 16 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 807/2014, kwalifikują się do wkładu EFRROW w ramach przydziału na lata 2021 i 2022 przeznaczonego na programy wspierane z EFRROW, które zostały przedłużone zgodnie z art. 1 niniejszego rozporządzenia, z zastrzeżeniem następujących warunków:

a) wydatki takie zostały przewidziane w odpowiednim programie rozwoju obszarów wiejskich na lata objęte okresem przejściowym;

b) zastosowanie ma stawka wkładu EFRROW dotycząca odpowiedniego działania na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, określona w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1310/2013 i w załączniku I do rozporządzenia delegowanego (UE) nr 807/2014;

c) system, o którym mowa w art. 67 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, ma zastosowanie do zobowiązań prawnych podjętych w ramach działań odpowiadających wsparciu udzielanemu zgodnie z art. 21 ust. 1 lit. a) i b) oraz art. 28–31, art. 33, 34 i 40 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, a odpowiednie operacje są jasno określone; oraz

d) płatności z tytułu zobowiązań prawnych, o których mowa w lit. c) niniejszego artykułu, dokonywane są w okresie określonym w art. 75 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.

Artykuł 4

Rozwój lokalny kierowany przez społeczność

W przypadku programów przedłużonych zgodnie z art. 1 niniejszego rozporządzenia, EFRROW może wspierać koszty budowania zdolności oraz działań przygotowawczych wspierających opracowywanie i przyszłą realizację strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność na podstawie nowych ram prawnych.

Artykuł 5

Ostateczne uprawnienia do płatności

1. Uprawnienia do płatności przydzielone rolnikom przed dniem 1 stycznia 2020 r. uznaje się za zgodne z prawem i prawidłowe od dnia 1 stycznia 2021 r. Wartość tych uprawnień, które uznaje się za zgodne z prawem i prawidłowe, jest wartością na rok kalendarzowy 2020 obowiązującą w dniu 31 grudnia 2020 r.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu państwo członkowskie, które skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 24 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, może – nie naruszając jednocześnie uzasadnionych oczekiwań rolników – zadecydować, że wszystkie uprawnienia do płatności przydzielone przed dniem 1 stycznia 2020 r. uznaje się za zgodne z prawem i prawidłowe od tej daty. W takim przypadku wartość tych uprawnień, które uznaje się za zgodne z prawem i prawidłowe jest wartością na rok kalendarzowy 2019 obowiązującą w dniu 31 grudnia 2019 r.

3. Ust. 1 i 2 niniejszego artykułu stosuje się bez uszczerbku dla odpowiednich przepisów prawa Unii, w szczególności art. 22 ust. 5 i art. 25 ust. 12 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, dotyczących wartości uprawnień do płatności dla roku kalendarzowego 2020 i kolejnych lat.

4. Ust. 1 i 2 nie stosuje się do uprawnień do płatności przydzielonych rolnikom na podstawie wniosków zawierających informacje niezgodne ze stanem faktycznym, z wyjątkiem przypadków, w których rolnik nie mógł w racjonalny sposób wykryć błędu.

5. Ust. 1 i 2 niniejszego artykułu pozostają bez uszczerbku dla uprawnień Komisji do podejmowania decyzji, o których mowa w art. 52 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, w odniesieniu do wydatków poniesionych w związku z płatnościami przyznawanymi w odniesieniu do lat kalendarzowych do roku 2020 włącznie, w przypadku gdy stosuje się ust. 1 niniejszego artykułu, lub do roku 2019 włącznie, w przypadku gdy stosuje się ust. 2 niniejszego artykułu.

Artykuł 6

Kwalifikowalność wydatków poniesionych w ramach rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 oraz niektórych rodzajów wydatków poniesionych w ramach rozporządzeń (WE) nr 1698/2005 i (WE) nr 1257/1999

Wydatki związane z zobowiązaniami prawnymi na rzecz beneficjentów poniesione w ramach rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 oraz niektóre rodzaje wydatków poniesionych w ramach rozporządzeń Rady (WE) nr 1698/2005 (

1

) i (WE) nr 1257/1999 (

2

) mogą kwalifikować się do wkładu z EFRROW w okresie 2023–2027 od dnia 1 stycznia 2023 r., z zastrzeżeniem warunków, które zostaną określone zgodnie z ramami prawnymi WPR mającymi zastosowanie w okresie 2023–2027.

Artykuł 6a

Nadzwyczajne tymczasowe wsparcie dla rolników, posiadaczy lasów i MŚP szczególnie dotkniętych klęskami żywiołowymi

1. Wsparcie na podstawie niniejszego artykułu obejmuje pomoc nadzwyczajną dla rolników, posiadaczy lasów oraz małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) szczególnie dotkniętych klęskami żywiołowymi, w celu zapewnienia ciągłości ich działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem warunków określonych w niniejszym artykule.

2. Wsparcie na podstawie niniejszego artykułu uzależnione jest od formalnego uznania przez właściwe organy publiczne państw członkowskich, że klęska żywiołowa zdefiniowana w art. 2 ust. 1 lit. k) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 występowała w dniu 1 stycznia 2024 r. lub po tym dniu i że ta klęska żywiołowa lub środki przyjęte zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 (

3

) w celu zwalczenia lub ograniczenia rozprzestrzeniania się choroby roślin lub agrofaga spowodowały zniszczenie co najmniej 30 % odpowiedniej produkcji lub potencjału.

3. Wsparcie na podstawie niniejszego artykułu przyznaje się:

a) rolnikom;

b) prywatnym i publicznym posiadaczom lasów oraz innym podmiotom prawa prywatnego i organom publicznym oraz ich stowarzyszeniom, z wyłączeniem lasów państwowych zarządzanych przez państwo;

c) MŚP działającym w sektorze przetwórstwa, wprowadzania do obrotu lub rozwoju produktów rolnych objętych załącznikiem I do TFUE lub bawełny, z wyjątkiem produktów rybołówstwa; lub

d) MŚP działającym w sektorze przetwórstwa, transportu i wprowadzania do obrotu produktów leśnych.

W odniesieniu do przetwarzania produktów rolnych wynikiem procesu produkcji może być produkt nieobjęty załącznikiem I do TFUE.

4. Państwa członkowskie kierują wsparcie na podstawie niniejszego artykułu do beneficjentów najbardziej dotkniętych klęskami żywiołowymi poprzez określenie, w oparciu o dostępne dowody, warunków kwalifikujących.

5. Wsparcie na podstawie niniejszego artykułu ma formę płatności ryczałtowej, która ma zostać wypłacona do dnia 31 grudnia 2025 r. na podstawie wniosków o wsparcie zatwierdzonych przez właściwy organ do dnia 30 czerwca 2025 r. Poziom płatności może być zróżnicowany w zależności od poszczególnych kategorii beneficjentów zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminacyjnymi kryteriami.

6. Maksymalna kwota wsparcia na podstawie niniejszego artykułu nie przekracza 42 000 EUR na beneficjenta.

7. Przyznając wsparcie na podstawie niniejszego artykułu, państwa członkowskie uwzględniają wsparcie przyznane w ramach innych krajowych lub unijnych instrumentów wsparcia lub prywatnych programów reagowania na skutki klęsk żywiołowych, aby zapewnić należyte zarządzanie finansami zgodnie z art. 33 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2024/2509 (

4

), jeżeli ma on zastosowanie, a przy tym kierują wsparcie do beneficjentów najbardziej dotkniętych klęskami żywiołowymi.

Artykuł 6b

Przepisy mający zastosowanie do nadzwyczajnego tymczasowego wsparcia dla rolników, posiadaczy lasów oraz MŚP szczególnie dotkniętych klęskami żywiołowymi

1. Nadzwyczajne tymczasowe wsparcie, o którym mowa w art. 6a niniejszego rozporządzenia, finansowane jest z EFRROW jako działanie w rozumieniu art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013.

2. Maksymalny wkład EFRROW w działanie, o którym mowa w art. 6a, wynosi 100 %.

3. Wsparcie z EFRROW przewidziane na działanie, o którym mowa w art. 6a, nie przekracza 10 % całkowitego wkładu EFRROW w program rozwoju obszarów wiejskich na lata 2021–2022.

Artykuł 6c

Siła wyższa

W odniesieniu do wykonywania rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 do celów finansowania WPR, zarządzania nią i monitorowania jej przy uznawaniu przypadków „siły wyższej”, o której mowa w art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia, w przypadku gdy poważna klęska żywiołowa ma poważny wpływ na dobrze określony obszar, zainteresowane państwo członkowskie może uznać, że cały obszar został poważnie dotknięty tą klęską żywiołową.

Artykuł 6d

Uprawnienia wykonawcze Komisji

1. Komisja może przyjmować akty wykonawcze ustanawiające przepisy niezbędne do wdrożenia działania, o którym mowa w art. 6a, poprzez programy rozwoju obszarów wiejskich w ramach prawnych mających zastosowanie w okresie programowania 2014–2020, przedłużonego zgodnie z art. 1, w odniesieniu do:

a) monitorowania i oceny polityki rozwoju obszarów wiejskich;

b) przedstawiania programów rozwoju obszarów wiejskich;

c) przedstawiania rocznych sprawozdań z wdrażania;

d) wdrażania kontroli i kar.

2. Akty wykonawcze, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego artykułu, są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (

5

).

Artykuł 6e

Procedura komitetowa

1. W wykonywaniu uprawnień wykonawczych określonych w art. 6d ust. 1 lit. a), b) i c) niniejszego rozporządzenia Komisję wspomaga Komitet ds. Rozwoju Obszarów Wiejskich ustanowiony na podstawie art. 84 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2. W wykonywaniu uprawnień wykonawczych określonych w art. 6d ust. 1 lit. d) niniejszego rozporządzenia Komisję wspomaga Komitet ds. Funduszy Rolniczych ustanowiony na podstawie art. 103 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2116 (

6

). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 7

Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 1305/2013

W rozporządzeniu (UE) nr 1305/2013 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 8 ust. 1 lit. h) wprowadza się następujące zmiany:

a) ppkt (i) otrzymuje brzmienie:

„(i)

tabeli wyszczególniającej, zgodnie z art. 58 ust. 4 i art. 58a ust. 2 niniejszego rozporządzenia, całkowity wkład EFRROW planowany na każdy rok. Tabela ta wskazuje oddzielnie dodatkowe zasoby, o których mowa w art. 58a ust. 2 niniejszego rozporządzenia. W stosownych przypadkach tabela ta wskazuje również oddzielnie, w ramach całkowitego wkładu EFRROW, środki przewidziane dla regionów słabiej rozwiniętych oraz środki finansowe przekazane do EFRROW zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013. Planowany roczny wkład EFRROW musi być zgodny z wieloletnimi ramami finansowymi;”;

b) ppkt (ii) otrzymuje brzmienie:

„(ii)

tabeli wyszczególniającej – dla każdego działania, dla każdego rodzaju operacji wraz z określoną wielkością wkładu EFRROW, dla rodzaju operacji, o którym mowa w art. 37 ust. 1 i art. 39a, dla rodzaju operacji, o którym mowa w art. 38 ust. 3 i art. 39 ust. 1, gdy państwo członkowskie stosuje wartość procentową niższą niż 30 %, oraz dla pomocy technicznej – całkowity zaplanowany wkład Unii oraz mającą zastosowanie wielkość wkładu EFRROW. W stosownych przypadkach, tabela ta wskazuje oddzielnie wielkość wkładu EFRROW dla regionów słabiej rozwiniętych oraz dla innych regionów;”;

2) w art. 28 ust. 5 dodaje się akapity w brzmieniu:

„W przypadku nowych zobowiązań, które mają zostać podjęte od 2021 r., państwa członkowskie określają w swoich programach rozwoju obszarów wiejskich krótszy okres wynoszący od roku do trzech lat.

Jeżeli państwa członkowskie przewidują przedłużenie czasu na realizację zobowiązań o rok po zakończeniu okresu początkowego zgodnie z akapitem pierwszym, od 2022 r. przedłużenie takie nie może przekraczać roku.

W drodze odstępstwa od akapitu drugiego, w odniesieniu do nowych zobowiązań, które mają być podejmowane w 2021 i 2022 r., państwa członkowskie mogą w swoich programach rozwoju obszarów wiejskich określić okres dłuższy niż trzy lata, mając na uwadze charakter tych zobowiązań oraz realizowane cele środowiskowo-klimatyczne.”;

3) w art. 29 ust. 3 dodaje się akapity w brzmieniu:

„W przypadku nowych zobowiązań, które mają zostać podjęte od 2021 r., państwa członkowskie określają w swoich programach rozwoju obszarów wiejskich krótszy okres wynoszący od roku do trzech lat.

Jeżeli państwa członkowskie przewidują przedłużenie okresu utrzymania rolnictwa ekologicznego o rok po zakończeniu okresu początkowego zgodnie z akapitem pierwszym, od 2022 r. przedłużenie takie nie może przekraczać roku.

W drodze odstępstwa od akapitu drugiego, w odniesieniu do nowych zobowiązań, które mają być podejmowane w 2021 i 2022 r., w przypadku gdy wsparcie przyznawane jest na konwersję na rolnictwo ekologiczne, państwa członkowskie mogą w swoich programach rozwoju obszarów wiejskich określić okres dłuższy niż trzy lata.”;

4) art. 31 ust. 5 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W latach 2021 i 2022 w odniesieniu do programów, które zostały przedłużone zgodnie z art. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/2220 (

7

), w przypadku gdy państwa członkowskie nie przyznały płatności degresywnych na maksymalny okres czterech lat do roku 2020, mogą one podjąć decyzję o dalszym dokonywaniu tych płatności do końca 2022 r., ale przez okres nieprzekraczający łącznie czterech lat. W takim przypadku płatności w latach 2021 i 2022 nie mogą przekraczać 25 EUR na hektar.

5) w art. 33 ust. 2 dodaje się akapity w brzmieniu:

„W przypadku nowych zobowiązań, które mają zostać podjęte począwszy od 2021 r., państwa członkowskie określają w swoich programach rozwoju obszarów wiejskich krótszy okres wynoszący od roku do trzech lat.

Jeżeli państwa członkowskie przewidują przedłużenie czasu na realizację zobowiązań o rok po zakończeniu okresu początkowego zgodnie z akapitem drugim, począwszy od 2022 r. przedłużenie takie nie może przekraczać roku.

W drodze odstępstwa od akapitu trzeciego, w odniesieniu do nowych zobowiązań, które mają być podejmowane w 2021 i 2022 r., państwa członkowskie mogą w swoich programach rozwoju obszarów wiejskich określić okres dłuższy niż trzy lata, mając na uwadze charakter tych zobowiązań oraz pożądane korzyści dla dobrostanu zwierząt.”;

6) art. 38 ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Wsparcie na mocy art. 36 ust. 1 lit. b) udzielane jest jedynie na pokrycie strat spowodowanych wystąpieniem niekorzystnych zjawisk klimatycznych, wystąpieniem choroby zwierząt lub roślin, inwazji szkodników lub strat spowodowanych przez działania podjęte zgodnie z dyrektywą 2000/29/WE w celu zwalczania lub powstrzymania choroby roślin lub szkodników, lub incydentu środowiskowego, powodujących zniszczenie ponad 30 % średniej rocznej produkcji rolnika z poprzednich trzech lat lub średniej z trzech lat obliczonej na podstawie poprzedzającego okresu pięciu lat, z wyłączeniem wartości najwyższej i najniższej. W celu obliczania rocznej produkcji danego rolnika mogą być stosowane współczynniki. Stosowana metoda obliczania musi pozwalać na określenie rzeczywistych strat poniesionych przez indywidualnego rolnika w danym roku. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o obniżeniu tej wartości procentowej wynoszącej 30 %, jednak nie może to być wartość niższa niż 20 %.”;

7) art. 39 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Wsparcie na mocy art. 36 ust. 1 lit. c) przyznaje się wyłącznie w przypadku, gdy spadek dochodu przekracza 30 % średniego rocznego dochodu indywidualnego rolnika z poprzednich trzech lat lub średniej z trzech lat obliczonej na podstawie poprzedzającego okresu pięciu lat, z wyłączeniem wartości najwyższej i najniższej. Do celów art. 36 ust. 1 lit. c) dochód odnosi się do sumy przychodów, jakie uzyskuje rolnik z rynku, w tym wszelkich form wsparcia publicznego, po odjęciu kosztów produkcji. Płatności z funduszu wspólnego inwestowania na rzecz rolników muszą rekompensować mniej niż 70 % dochodów utraconych w roku, w którym producent zaczyna kwalifikować się do otrzymania tego wsparcia. W celu obliczania rocznej utraty dochodów danego rolnika mogą być stosowane współczynniki. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o obniżeniu tej wartości procentowej wynoszącej 30 %, jednak nie może to być wartość niższa niż 20 %.”;

8) art. 39b ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.

Wsparcie udzielane jest w formie płatności ryczałtowej, która ma zostać wypłacona do dnia 31 grudnia 2021 r., w oparciu o wnioski o wsparcie zatwierdzone przez właściwy organ do dnia 30 czerwca 2021 r. Komisja dokonuje zwrotu tej kwoty w późniejszym terminie zgodnie ze środkami budżetowymi oraz z zastrzeżeniem dostępności środków finansowych. Poziom płatności może być zróżnicowany w zależności od poszczególnych kategorii beneficjentów zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminacyjnymi kryteriami.”;

9) art. 42 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Oprócz zadań, o których mowa w art. 34 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 oraz w art. 4 rozporządzenia (UE) 2020/2220 [niniejsze rozporządzenie zmieniające], lokalne grupy działania mogą również wykonywać dodatkowe zadania powierzone im przez instytucję zarządzającą lub agencję płatniczą.”;

10) w art. 51 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego państwa członkowskie, w odniesieniu do których całkowita kwota wsparcia unijnego na rzecz rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014–2020, jak określono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, jest niższa niż 1 800 mln EUR, mogą – po przedłużeniu swoich programów zgodnie z art. 1 rozporządzenia (UE) 2020/2220 – podjąć decyzję o przeznaczeniu 5 % całkowitej kwoty w ramach każdego z programów rozwoju obszarów wiejskich na zadania, o których mowa w art. 59 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.”;

11) w art. 58 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Bez uszczerbku dla ust. 5, 6 i 7 całkowita kwota wsparcia unijnego na rzecz rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z niniejszym rozporządzeniem na okres od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. wynosi maksymalnie 26 896 831 880 EUR, w cenach bieżących, zgodnie z wieloletnimi ramami finansowymi na lata 2021–2027.”;

b) ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7.

W celu uwzględnienia zmian dotyczących podziału na poszczególne lata, o którym mowa w ust. 4 niniejszego artykułu, w tym przekazywania środków, o którym mowa w ust. 5 i 6 niniejszego artykułu, oraz przekazywania środków wynikającego z zastosowania art. 1 rozporządzenia (UE) 2020/2220 , w celu dokonywania dostosowań technicznych bez zmiany przydziałów ogólnych lub w celu uwzględnienia jakichkolwiek innych zmian przewidzianych w akcie ustawodawczym po przyjęciu niniejszego rozporządzenia, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych, zgodnie z art. 83 niniejszego rozporządzenia, w celu dokonywania przeglądu pułapów określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.”;

12) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 58a

Zasoby na odbudowę sektora rolnego i obszarów wiejskich w Unii

1. Art. 1 ust. 2 lit. g) rozporządzenia Rady (UE) 2020/2094 (zwanego dalej „rozporządzeniem EURI”) (

8

) wdraża się zgodnie z niniejszym artykułem poprzez działania kwalifikujące się w ramach EFRROW i ukierunkowane na przeciwdziałanie skutkom kryzysu związanego z COVID-19, korzystając z kwoty 8 070 486 840 EUR w cenach bieżących stanowiącej część kwoty, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. a) ppkt (vi) tego rozporządzenia, z zastrzeżeniem jego art. 3 ust. 3, 4 i 8.

Kwota 8 070 486 840 EUR w cenach bieżących stanowi zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel zgodnie z art. 21 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 (

9

).

Udostępnia się ją jako dodatkowe zasoby na zobowiązanie budżetowe w ramach EFRROW na lata 2021 i 2022, jako uzupełnienie całkowitych zasobów określonych w art. 58 niniejszego rozporządzenia, w następujący sposób:

— rok 2021: 2 387 718 000 EUR,

— rok 2022: 5 682 768 840 EUR.

Do celów niniejszego rozporządzenia oraz rozporządzeń (UE) nr 1306/2013 i (UE) nr 1307/2013 te dodatkowe zasoby uznaje się za kwoty finansujące działania w ramach EFRROW. Zasoby te uznaje się za część całkowitej kwoty wsparcia unijnego na rzecz rozwoju obszarów wiejskich, o której mowa w art. 58 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, do której są dodawane w przypadku odesłania do całkowitej kwoty wsparcia unijnego na rzecz rozwoju obszarów wiejskich. Art. 14 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 nie ma zastosowania do dodatkowych zasobów, o których mowa w niniejszym ustępie oraz w ust. 2 niniejszego artykułu.

2. Podział dodatkowych zasobów, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, w rozbiciu na poszczególne państwa członkowskie, po odliczeniu kwoty, o której mowa w ust. 7 niniejszego artykułu, określony jest w załączniku Ia.

3. Progi procentowe całkowitego wkładu EFRROW na rzecz programu rozwoju obszarów wiejskich, o których mowa w art. 59 ust. 5 i 6 niniejszego rozporządzenia, nie mają zastosowania do dodatkowych zasobów, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. Państwa członkowskie zapewniają jednak, aby co najmniej taki sam ogólny udział wkładu EFRROW – w tym dodatkowe zasoby, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu – został zarezerwowany w każdym programie rozwoju obszarów wiejskich na działania, o których mowa w art. 59 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/2220.

4. Co najmniej 37 % dodatkowych zasobów, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, rezerwuje się w każdym programie rozwoju obszarów wiejskich na działania, o których mowa w art. 33 i art. 59 ust. 5 i 6, w szczególności na:

a) rolnictwo ekologiczne;

b) łagodzenie zmiany klimatu i przystosowanie się do niej, w tym zmniejszanie emisji gazów cieplarnianych z rolnictwa;

c) ochronę gleby, w tym zwiększanie jej żyzności poprzez sekwestrację dwutlenku węgla;

d) lepsze wykorzystanie zasobów wodnych i poprawę gospodarki wodnej, w tym w zakresie oszczędzania wody;

e) tworzenie, ochronę i przywracanie siedlisk przyczyniających się do różnorodności biologicznej;

f) ograniczanie zagrożeń i skutków związanych ze stosowaniem pestycydów i środków przeciwdrobnoustrojowych;

g) dobrostan zwierząt;

h) współpracę w ramach LEADER.

5. Co najmniej 55 % dodatkowych zasobów, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, rezerwuje się w każdym programie rozwoju obszarów wiejskich na działania, o których mowa w art. 17, 19, 20 i 35, pod warunkiem że zaplanowanym przeznaczeniem takich działań w ramach programów rozwoju obszarów wiejskich jest propagowanie rozwoju gospodarczego i społecznego na obszarach wiejskich oraz przyczynianie się do odpornej, trwałej i cyfrowej odbudowy gospodarki zgodnie, między innymi, z celami rolno-środowiskowo-klimatycznymi realizowanymi na mocy niniejszego rozporządzenia, a w szczególności celami dotyczącymi:

a) krótkich łańcuchów dostaw i rynków lokalnych;

b) efektywnego gospodarowania zasobami, obejmującego rolnictwo precyzyjne i inteligentne rolnictwo, innowacje, cyfryzację oraz modernizację maszyn i urządzeń produkcyjnych;

c) bezpiecznych warunków pracy;

d) energii odnawialnej, gospodarki o obiegu zamkniętym i biogospodarki;

e) dostępu na obszarach wiejskich do wysokojakościowych technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT).

Podczas przydzielania dodatkowych zasobów, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o odstąpieniu od progu procentowego określonego w akapicie pierwszym tego ustępu w zakresie niezbędnym do dostosowania się do zasady nieobniżania poziomu ochrony określonej w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/2220. Państwa członkowskie mogą jednak zamiast tego podjąć decyzję o odstąpieniu od tej zasady nieobniżania poziomu ochrony w zakresie niezbędnym to dostosowania się do progu procentowego określonego w akapicie pierwszym niniejszego ustępu.

6. Do 4 % łącznych dodatkowych zasobów, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, można, z inicjatywy państw członkowskich, przydzielić na pomoc techniczną w ramach programów rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z art. 51 ust. 2. Ten próg procentowy może wynosić 5 % w przypadku tych państw członkowskich, do których stosuje się art. 51 ust. 2 akapit czwarty.

7. Do 0,25 % łącznych dodatkowych zasobów, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, można przydzielić na pomoc techniczną zgodnie z art. 51 ust. 1.

8. Zobowiązania budżetowe dotyczące dodatkowych zasobów, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, oddziela się w każdym programie rozwoju obszarów wiejskich od przydziału, o którym mowa w art. 58 ust. 4.

9. Art. 20, 21 i 22 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 nie stosuje się do łącznych dodatkowych zasobów, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu.

13) w art. 59 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 4 dodaje się literę w brzmieniu:

„ea)

100 % w przypadku operacji otrzymujących dofinansowanie z dodatkowych zasobów, o których mowa w art. 58a ust. 1. Państwa członkowskie mogą ustanowić jednolitą, określoną wielkość wkładu EFRROW mającą zastosowanie do wszystkich tych operacji;”;

b) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.

Co najmniej 5 %, a w przypadku Chorwacji 2,5 %, całkowitego wkładu EFRROW w program rozwoju obszarów wiejskich rezerwuje się dla LEADER oraz rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, o którym mowa w art. 4 rozporządzenia (UE) 2020/2220.

W przypadku gdy państwa członkowskie korzystają z możliwości przewidzianej w art. 14 ust. 1 akapit szósty lub siódmy rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, wartości procentowe określone w akapicie pierwszym niniejszego ustępu mają zastosowanie do całkowitego wkładu EFRROW w program rozwoju obszarów wiejskich bez dodatkowego wsparcia udostępnianego zgodnie z art. 14 ust. 1 akapit szósty lub siódmy rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.”;

c) ust. 6a otrzymuje brzmienie:

„6a.

Wsparcie z EFRROW udzielane na podstawie art. 39b nie może przekraczać 2 % całkowitego wkładu EFRROW do programu rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014–2020, jak przewidziano w załączniku I część pierwsza.”;

14) art. 75 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Do dnia 30 czerwca 2016 r. i do dnia 30 czerwca każdego kolejnego roku do 2026 r. włącznie państwa członkowskie przedstawiają Komisji roczne sprawozdania z realizacji programu rozwoju obszarów wiejskich w poprzednim roku kalendarzowym. Sprawozdanie przedłożone w 2016 r. obejmie lata kalendarzowe 2014 i 2015.”;

15) art. 78 otrzymuje brzmienie:

„W 2026 r. państwa członkowskie przygotują sprawozdanie dotyczące ewaluacji ex post w odniesieniu do każdego swojego programu rozwoju obszarów wiejskich. Sprawozdanie to przedkłada się Komisji do dnia 31 grudnia 2026 r.

”;

16) w załączniku I wprowadza się zmiany określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

17) dodaje się nowy załącznik Ia określony w załączniku II do niniejszego rozporządzenia;

18) w załączniku II wprowadza się następujące zmiany:

a) w art. 17 ust. 3 „Inwestycje w środki trwałe”, w czwartej kolumnie wprowadza się następujące zmiany:

(i) wiersz szósty otrzymuje brzmienie:

„kwoty kwalifikującej się inwestycji w innych regionach

Powyższe poziomy mogą zostać podwyższone o maksymalnie dodatkowe 35 punktów procentowych w odniesieniu do finansowania operacji ze środków, o których mowa w art. 58a ust. 1, przyczyniających się do odpornej, trwałej i cyfrowej odbudowy gospodarki, pod warunkiem że wsparcie takie nie przekracza 75 %, oraz o dodatkowe 20 punktów procentowych, pod warunkiem że maksymalny łączony poziom dofinansowania nie przekracza 90 %, w przypadku:

— młodych rolników zdefiniowanych w niniejszym rozporządzeniu lub tych, którzy rozpoczęli już działalność w ciągu pięciu lat poprzedzających wniosek o wsparcie,

— inwestycji zbiorowych i projektów zintegrowanych, w tym tych związanych z połączeniem się organizacji producentów,

— obszarów z ograniczeniami naturalnymi i innymi szczególnymi ograniczeniami, o których mowa w art. 32,

— operacji wspieranych w ramach EPI,

— inwestycji związanych z operacjami na mocy art. 28 i 29.”;

(ii) wiersz jedenasty otrzymuje brzmienie:

„kwoty kwalifikującej się inwestycji w innych regionach

Powyższe poziomy mogą zostać podwyższone o maksymalnie dodatkowe 35 punktów procentowych w odniesieniu do finansowania operacji ze środków, o których mowa w art. 58a ust. 1, przyczyniających się do odpornej, trwałej i cyfrowej odbudowy gospodarki, pod warunkiem że wsparcie takie nie przekracza 75 %, oraz o dodatkowe 20 punktów procentowych, pod warunkiem że maksymalny łączony poziom dofinansowania nie przekracza 90 %, w przypadku operacji wspieranych w ramach EPI lub operacji związanych z połączeniem się organizacji producentów”;

b) w art. 19 ust. 6 „Rozwój gospodarstw i działalności gospodarczej”, w czwartej kolumnie, wiersz pierwszy otrzymuje brzmienie:

„na młodego rolnika na mocy art. 19 ust. 1 lit. a) ppkt (i)

Kwota ta może zostać podwyższona maksymalnie o dodatkowe 30 000 EUR w przypadku finansowania operacji ze środków, o których mowa w art. 58a ust. 1.”.

Artykuł 8

Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 1306/2013

W rozporządzeniu (UE) nr 1306/2013 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 25 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W odniesieniu do zarówno do roku 2021, jak i do roku 2022, kwota rezerwy wynosi 400 mln EUR (w cenach z 2011 r.) i włączona jest do działu 3 wieloletnich ram finansowych zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia Rady (UE) 2020/2093 (

10

)[WRF].

2) art. 33 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 33

Zobowiązania budżetowe

W przypadku unijnych zobowiązań budżetowych w ramach programów rozwoju obszarów wiejskich stosuje się art. 76 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, w stosownych przypadkach w związku z art. 2 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/2220 (

11

).

3) w art. 35 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5.

W przypadku programów przedłużonych zgodnie z art. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/2220, nie udziela się prefinansowania dla przydziału na lata 2021 i 2022 ani dla dodatkowych zasobów, o których mowa w art. 58a ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013.”;

4) w art. 36 ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Ustęp pierwszy lit. b) stosuje się odpowiednio do dodatkowych zasobów, o których mowa w art. 58a rozporządzenia (UE) nr 1305/2013.”;

5) art. 37 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Z zastrzeżeniem dostępności środków w budżecie Komisja dokonuje płatności salda po otrzymaniu ostatniego rocznego sprawozdania z postępu realizacji danego programu rozwoju obszarów wiejskich, na podstawie: obowiązującego planu finansowego, rocznego sprawozdania finansowego z ostatniego roku realizacji danego programu rozwoju obszarów wiejskich oraz związanej z nim decyzji w sprawie rozliczeń. Sprawozdania te przedstawia się Komisji nie później niż sześć miesięcy po upływie ostatecznego terminu kwalifikowalności wydatków, o którym mowa w art. 65 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, oraz, w stosownych przypadkach, w związku z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/2220, i obejmują one wydatki dokonane przez agencję płatniczą aż do ostatniego terminu kwalifikowalności wydatków.”;

6) art. 38 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Część zobowiązań budżetowych nadal otwartych w ostatnim terminie kwalifikowalności wydatków, o którym mowa w art. 65 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, oraz, w stosownych przypadkach, w związku z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/2220, w odniesieniu do których nie sporządzono deklaracji wydatków w ciągu sześciu miesięcy po upływie tego terminu, zostaje automatycznie anulowana.”.

Artykuł 9

Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 1307/2013

W rozporządzeniu (UE) nr 1307/2013 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 11 ust. 6 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o decyzjach podjętych zgodnie z niniejszym artykułem oraz o każdej szacunkowej kwocie zmniejszeń na rok 2021 do dnia 19 lutego 2021 r., a na rok 2022 – do dnia 1 sierpnia 2021 r.

”;

2) w art. 14 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o udostępnieniu – jako dodatkowego wsparcia finansowego w ramach EFRROW w latach budżetowych 2022 i 2023 – do 15 % swoich rocznych pułapów krajowych na lata kalendarzowe 2021 i 2022 określonych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia. W związku z tym odpowiednia kwota nie może już być dostępna do celów przyznawania płatności bezpośrednich. Komisję powiadamia się o takiej decyzji na rok kalendarzowy 2021 – do dnia 19 lutego 2021 r., a na rok kalendarzowy 2022 – do dnia 1 sierpnia 2021 r.; w decyzji tej określa się również wybraną wartość procentową.”;

b) w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Państwa członkowskie, które nie podjęły decyzji, o której mowa w ust. 1 akapit siódmy, na lata budżetowe 2022 i 2023, mogą zadecydować o udostępnieniu w formie płatności bezpośrednich do 15 % lub – w przypadku Bułgarii, Estonii, Hiszpanii, Łotwy, Litwy, Polski, Portugalii, Rumunii, Słowacji, Finlandii i Szwecji – do 25 %, kwoty przydzielonej na wsparcie finansowane w ramach EFRROW w roku budżetowym 2022 na mocy rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 oraz w roku budżetowym 2023 na mocy przepisów unijnych przyjętych po przyjęciu rozporządzenia Rady (UE) 2020/2093 (

12

) [WRF]. W związku z tym odpowiednia kwota nie może już być dostępna do celów wsparcia finansowanego w ramach EFRROW. Komisję powiadamia się o takiej decyzji na rok budżetowy 2022 – do dnia 19 lutego 2021 r., a na rok budżetowy 2023 – do dnia 1 sierpnia 2021 r.; w decyzji tej określa się również wybraną wartość procentową.

3) w art. 22 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

W odniesieniu do każdego z państw członkowskich kwota obliczana zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu może zostać podwyższona o maksymalnie 3 % odpowiedniego rocznego pułapu krajowego określonego w załączniku II po odjęciu kwoty wynikającej z zastosowania art. 47 ust. 1 dla danego roku. W przypadku gdy państwo członkowskie stosuje takie podwyższenie, podwyższenie to jest uwzględniane przez Komisję przy ustanawianiu rocznego pułapu krajowego dla systemu płatności podstawowej zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu. W tym celu państwa członkowskie powiadamiają Komisję do dnia 1 sierpnia 2014 r. o rocznych wartościach procentowych, o jakie należy podwyższyć kwotę obliczaną zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu. Do dnia 19 lutego 2021 r. państwa członkowskie powiadamiają Komisję o rocznych wartościach procentowych, o jakie należy podwyższyć kwotę obliczaną zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu na lata kalendarzowe 2021 i 2022.”;

b) w ust. 5 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W odniesieniu do lat kalendarzowych 2021 i 2022, jeżeli pułap dla państwa członkowskiego ustanowiony przez Komisję zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu różni się od pułapu z roku poprzedniego z powodu zmiany kwoty określonej w załączniku II lub w wyniku decyzji podjętej przez to państwo członkowskie zgodnie z niniejszym artykułem, art. 14 ust. 1 lub 2, art. 42 ust. 1, art. 49 ust. 1, art. 51 ust. 1 lub art. 53, to państwo członkowskie dokonuje liniowego zmniejszenia lub podwyższenia wartości wszystkich uprawnień do płatności lub zmniejszenia lub podwyższenia rezerwy krajowej lub rezerw regionalnych, aby zapewnić zgodność z ust. 4 niniejszego artykułu.”;

4) w art. 23 ust. 6 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Państwa członkowskie stosujące ust. 1 akapit pierwszy powiadamiają Komisję o decyzjach, o których mowa w ust. 2 i 3, na rok kalendarzowy 2021 – do dnia 19 lutego 2021 r., a na rok kalendarzowy 2022 – do dnia 1 sierpnia 2021 r.

”;

5) w art. 25 dodaje się ustępy w brzmieniu:

„11.

Po zastosowaniu dostosowania, o którym mowa w art. 22 ust. 5, państwa członkowskie, które skorzystały z odstępstwa przewidzianego w ust. 4 niniejszego artykułu, mogą zadecydować, że w przypadku uprawnień do płatności posiadanych przez rolników w dniu 31 grudnia 2019 r. o wartości niższej od krajowej lub regionalnej wartości jednostkowej w 2020 r., obliczonej zgodnie z akapitem drugim niniejszego ustępu, wartość jednostkową tych uprawnień zwiększa się do krajowej lub regionalnej wartości jednostkowej w 2020 r. Wzrost wartości oblicza się z zastrzeżeniem następujących warunków:

a) metoda obliczania wzrostu wartości ustalona przez dane państwo członkowskie opiera się na obiektywnych i niedyskryminujących kryteriach;

b) w celu sfinansowania wzrostu wartości zmniejsza się wartość całości lub części uprawnień do płatności posiadanych w dniu 31 grudnia 2019 r. przez rolników, na własność lub w formie dzierżawy, o wartości wyższej niż krajowa lub regionalna wartość jednostkowa w 2020 r. obliczona zgodnie z akapitem drugim; zmniejszenie to ma zastosowanie do różnicy między wartością tych uprawnień a krajową lub regionalną wartością jednostkową w 2020 r.; zastosowanie tego zmniejszenia opiera się na obiektywnych i niedyskryminujących kryteriach, które mogą obejmować ustalenie maksymalnej wartości obniżki.

Krajową lub regionalną wartość jednostkową w 2020 r., o której mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, oblicza się przez podzielenie pułapu krajowego lub regionalnego dla systemu płatności podstawowej, ustalonego zgodnie z art. 22 ust. 1 lub art. 23 ust. 2 na 2020 r., z wyłączeniem kwoty rezerw krajowych lub regionalnych, przez liczbę uprawnień do płatności posiadanych przez rolników w dniu 31 grudnia 2019 r. na własność lub w formie dzierżawy.

W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego niniejszego ustępu państwa członkowskie, które skorzystały z odstępstwa przewidzianego w ust. 4 niniejszego artykułu, mogą podjąć decyzję o utrzymaniu wartości uprawnień do płatności obliczonej zgodnie z tym ustępem, z zastrzeżeniem dostosowania, o którym mowa w art. 22 ust. 5.

Państwa członkowskie informują rolników we właściwym czasie o wartości ich uprawnień do płatności obliczonej zgodnie z niniejszym ustępem.

12. W odniesieniu do lat kalendarzowych 2021 i 2022 państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o dalszym stosowaniu ujednolicania poprzez zastosowanie ust. 11 w odniesieniu do danego roku.”;

6) w art. 29 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W odniesieniu do lat kalendarzowych 2020 i 2021 państwa członkowskie powiadamiają Komisję o swoich decyzjach, o których mowa w art. 25 ust. 11 i 12, do dnia 19 lutego 2021 r.

W odniesieniu do roku kalendarzowego 2022 państwa członkowskie powiadamiają Komisję o swoich decyzjach, o których mowa w art. 25 ust. 12, do dnia 1 sierpnia 2021 r.

”;

7) w art. 30 ust. 8 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadku przydziałów z rezerwy krajowej lub rezerw regionalnych w latach 2021 i 2022 kwotę rezerwy krajowej lub rezerw regionalnych, która ma zostać wyłączona zgodnie z akapitem drugim niniejszego ustępu, dostosowuje się zgodnie z art. 22 ust. 5 akapit drugi. W przypadku przydziałów z rezerwy krajowej lub rezerw regionalnych w latach 2021 i 2022 nie stosuje się akapitu trzeciego niniejszego ustępu.”;

8) w art. 36 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Państwa członkowskie stosujące w 2020 r. system jednolitej płatności obszarowej nadal stosują ten system po dniu 31 grudnia 2020 r.

”;

b) ust. 4 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W odniesieniu do każdego z państw członkowskich kwota obliczana zgodnie z akapitem pierwszym niniejszego ustępu może zostać podwyższona o maksymalnie 3 % odpowiedniego rocznego pułapu krajowego określonego w załączniku II po odjęciu kwoty wynikającej z zastosowania art. 47 ust. 1 dla danego roku. W przypadku gdy państwo członkowskie stosuje takie podwyższenie, podwyższenie to jest uwzględniane przez Komisję przy określaniu rocznego pułapu krajowego dla systemu jednolitej płatności obszarowej zgodnie z akapitem pierwszym niniejszego ustępu. W tym celu państwa członkowskie powiadamiają Komisję do dnia 31 stycznia 2018 r. o rocznych wartościach procentowych, o jakie należy podwyższyć kwotę obliczaną zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu w każdym roku kalendarzowym począwszy od 2018 r. Do dnia 19 lutego 2021 r. państwa członkowskie powiadamiają Komisję o rocznych wartościach procentowych, o jakie należy podwyższyć kwotę obliczaną zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu na lata kalendarzowe 2021 i 2022.”;

9) w art. 37 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Państwa członkowskie przyznające przejściowe wsparcie krajowe w latach 2015–2020 mogą podjąć decyzję o przyznaniu przejściowego wsparcia krajowego w latach 2021 i 2022.”;

b) ust. 4 tiret szóste otrzymuje brzmienie:

„—

50 % w 2020 r., 2021 r. i 2022 r.”;

10) art. 41 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Państwa członkowskie mogą do dnia 1 sierpnia każdego roku podjąć decyzję o przyznaniu, od kolejnego roku, corocznej płatności rolnikom, którzy są uprawnieni do otrzymywania płatności w ramach systemu płatności podstawowej, o którym mowa w rozdziale 1 sekcje 1, 2, 3 i 5, lub w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej, o którym mowa w rozdziale 1 sekcja 4 („płatność redystrybucyjna”). Państwa członkowskie mogą podjąć taką decyzję do dnia 19 lutego 2021 r. w odniesieniu do roku kalendarzowego 2021 oraz do dnia 1 sierpnia 2021 r. w odniesieniu do roku kalendarzowego 2022. Państwa członkowskie, które już stosują płatność redystrybucyjną, mogą dokonać przeglądu swojej decyzji o przyznaniu takiej płatności lub przeglądu szczegółów systemu do dnia 19 lutego 2021 r. w odniesieniu do roku kalendarzowego 2021 oraz do dnia 1 sierpnia 2021 r. w odniesieniu do roku kalendarzowego 2022.

Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o każdej takiej decyzji we właściwym terminie, o którym mowa w akapicie pierwszym.”;

11) w art. 42 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wartościach procentowych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 19 lutego 2021 r. w odniesieniu do roku kalendarzowego 2021 oraz do dnia 1 sierpnia 2021 r. w odniesieniu do roku kalendarzowego 2022.”;

12) w art. 49 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Państwa członkowskie przyznające płatności zgodnie z art. 48 w roku kalendarzowym 2020 powiadamiają Komisję o wartościach procentowych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 19 lutego 2021 r. w odniesieniu do roku kalendarzowego 2021 oraz do dnia 1 sierpnia 2021 r. w odniesieniu do roku kalendarzowego 2022.”;

13) art. 51 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„1.

Aby sfinansować płatność dla młodych rolników, państwa członkowskie wykorzystują wielkość procentową, która nie może być wyższa niż 2 % rocznego pułapu krajowego określonego w załączniku II. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję do dnia 1 sierpnia 2014 r. o szacunkowej wielkości procentowej niezbędnej do sfinansowania tej płatności. Do dnia 19 lutego 2021 r. państwa członkowskie powiadamiają Komisję o szacunkowych wartościach procentowych niezbędnych do sfinansowania tej płatności na lata kalendarzowe 2021 i 2022.”;

14) art. 52 ust. 10 otrzymuje brzmienie:

„10.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 70, uzupełniających niniejsze rozporządzenie w odniesieniu do środków mających zapobiegać sytuacji, w której beneficjenci dobrowolnego wsparcia związanego z produkcją odczuwają strukturalne zakłócenia równowagi na rynku w danym sektorze. Te akty delegowane mogą zezwalać państwom członkowskim na podejmowanie decyzji, aby takie wsparcie mogło być nadal wypłacane do 2022 r. na podstawie jednostek produkcyjnych, w odniesieniu do których dobrowolne wsparcie związane z produkcją przyznano we wcześniejszym okresie referencyjnym.”;

15) w art. 53 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Państwa członkowskie, które nie przyznały dobrowolnego wsparcia związanego z produkcją do roku składania wniosków 2020, mogą podjąć decyzję zgodnie z akapitem pierwszym w odniesieniu do roku kalendarzowego 2021 do dnia 19 lutego 2021 r.

”;

b) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6.

Do dnia 1 sierpnia danego roku państwa członkowskie mogą dokonać przeglądu swojej decyzji podjętej na podstawie niniejszego rozdziału.

Do dnia 8 lutego 2020 r. państwa członkowskie mogą również dokonać przeglądu swojej decyzji podjętej na podstawie niniejszego rozdziału w zakresie niezbędnym do dostosowania się do decyzji w sprawie elastyczności między filarami na rok kalendarzowy 2020 podjętej zgodnie z art. 14.

Państwa członkowskie podejmują decyzję o dalszym przyznawaniu dobrowolnego wsparcia związanego z produkcją lub o jego zaprzestaniu w odpowiednim roku składania wniosków do dnia 19 lutego 2021 r. w odniesieniu do roku kalendarzowego 2021 oraz do dnia 1 sierpnia 2021 r. w odniesieniu do roku kalendarzowego 2022.

W drodze przeglądu zgodnie z akapitami pierwszym i drugim niniejszego ustępu, lub powiadomienia zgodnie z akapitem trzecim niniejszego ustępu, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję, ze skutkiem od następnego roku, oraz, w odniesieniu do lat kalendarzowych 2020 i 2021 - ze skutkiem od tego samego roku kalendarzowego, o:

a) pozostawieniu bez zmian, zwiększeniu lub zmniejszeniu wielkości procentowej ustalonej zgodnie z ust. 1, 2 i 3, w stosownych przypadkach w granicach limitów określonych w tych ustępach, lub o pozostawieniu bez zmian lub zmniejszeniu wartości procentowej ustalonej zgodnie z ust. 4;

b) zmianie warunków przyznawania wsparcia;

c) zaprzestaniu przyznawania wsparcia na podstawie niniejszego rozdziału.

Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o każdej decyzji dotyczącej akapitów pierwszego, drugiego i trzeciego niniejszego ustępu we właściwych terminach, o których mowa w tych akapitach. W powiadomieniu o decyzji dotyczącej przeglądu dokonanego na podstawie akapitu drugiego niniejszego ustępu wyjaśnia się związek między przeglądem a decyzją w sprawie elastyczności między filarami na rok kalendarzowy 2020 podjętą zgodnie z art. 14.”;

16) art. 54 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o decyzjach, o których mowa w art. 53, w terminach, o których mowa w tym artykule. Z wyjątkiem decyzji, o której mowa w art. 53 ust. 6 akapit czwarty lit. c), powiadomienie zawiera informacje o docelowych regionach, wybranych typach rolniczych lub sektorach oraz o wysokości wsparcia, które ma zostać przyznane. Powiadomienia o decyzjach, o których mowa w art. 53 ust. 1, oraz o decyzji, o której mowa w art. 53 ust. 6 akapit trzeci, zawierają także wartość procentową pułapu krajowego, o którym mowa w art. 53, w odniesieniu do odpowiedniego roku kalendarzowego.”;

17) art. 58 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.

Kwotę płatności specyficznej w odniesieniu do bawełny na hektar kwalifikującego się obszaru oblicza się na 2020 r. przez pomnożenie wielkości plonów ustanowionej w ust. 2 przez następujące kwoty referencyjne:

— Bułgaria: 649,45 EUR,

— Grecja: 234,18 EUR,

— Hiszpania: 362,15 EUR,

— Portugalia: 228,00 EUR.

Kwotę płatności specyficznej w odniesieniu do bawełny na hektar kwalifikującego się obszaru oblicza się na lata 2021 i 2022 przez pomnożenie wielkości plonów ustanowionej w ust. 2 przez następujące kwoty referencyjne:

— Bułgaria: 636,13 EUR,

— Grecja: 229,37 EUR,

— Hiszpania: 354,73 EUR,

— Portugalia: 223,32 EUR”;

18) w załącznikach II i III wprowadza się zmiany określone w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 10

Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013

W rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 29 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Programy prac sporządzone w odniesieniu do okresu rozpoczynającego się w dniu 1 kwietnia 2021 r. kończą się w dniu 31 grudnia 2022 r.

”;

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Wkład finansowy Unii w programy prac, o których mowa w ust. 1, na 2020 r. wynosi:

a) 11 098 000 EUR dla Grecji;

b) 576 000 EUR dla Francji;

c) 35 991 000 EUR dla Włoch.

Wkład finansowy Unii w programy prac, o których mowa w ust. 1, na każde z lat 2021 i 2022 wynosi:

a) 10 666 000 EUR dla Grecji;

b) 554 000 EUR dla Francji;

c) 34 590 000 EUR dla Włoch.”;

2) w art. 33 ust. 1 dodaje się akapity w brzmieniu:

„Programy operacyjne, w przypadku których po dniu 29 grudnia 2020 r. ma zostać zatwierdzone przedłużenie w ramach maksymalnego okresu trwania wynoszącego pięć lat, o którym mowa w akapicie pierwszym, mogą zostać przedłużone najpóźniej do dnia 31 grudnia 2022 r.

W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego nowe programy operacyjne, które zostały zatwierdzone po dniu 29 grudnia 2020 r., trwają maksymalnie trzy lata.”;

3) w art. 55 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego programy krajowe opracowane na okres od dnia 1 sierpnia 2019 r. do dnia 31 lipca 2022 r. zostają przedłużone do dnia 31 grudnia 2022 r. Państwa członkowskie wprowadzają zmiany w swoich programach krajowych, aby uwzględnić to przedłużenie, oraz powiadamiają o tych zmienionych programach Komisję w celu ich zatwierdzenia.”;

4) art. 58 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Finansowanie przez Unię pomocy dla organizacji producentów przewidzianej w ust. 1, wynosi dla Niemiec 2 277 000 EUR na 2020 r.

Finansowanie przez Unię pomocy dla organizacji producentów przewidzianej w ust. 1, wynosi dla Niemiec 2 188 000 EUR na każde z lat 2021 i 2022.”;

5) w art. 62 ust. 3 dodaje się akapity w brzmieniu:

„W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego okres ważności zezwoleń udzielonych zgodnie z art. 64 i art. 66 ust. 1, który kończy się w 2020 r., zostaje przedłużony do dnia 31 grudnia 2021 r.

Producenci, którzy posiadają zezwolenia zgodnie z art. 64 i art. 66 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, które wygasają w 2020 r., nie będą – w drodze odstępstwa od akapitu pierwszego niniejszego ustępu – podlegać karze administracyjnej, o której mowa w art. 89 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, pod warunkiem że poinformują właściwe organy do dnia 28 lutego 2021 r., że nie zamierzają wykorzystać swoich zezwoleń i nie chcą skorzystać z przedłużenia ich ważności, o czym mowa w akapicie drugim niniejszego ustępu.”;

6) w art. 68 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Takie przekształcenie odbywa się na wniosek tych producentów złożony przed dniem 31 grudnia 2015 r. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o umożliwieniu producentom składania takich wniosków o przekształcenie praw do sadzenia w zezwolenia do dnia 31 grudnia 2022 r.

”;

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Zezwolenia udzielone na mocy ust. 1 mają taki sam okres ważności co prawa do sadzenia, o których mowa w ust. 1. Jeżeli zezwolenia te nie zostaną wykorzystane, ich ważność kończy się najpóźniej do dnia 31 grudnia 2018 r. lub, w przypadku gdy dane państwo członkowskie podjęło decyzję, o której mowa w ust. 1 akapit drugi, najpóźniej do dnia 31 grudnia 2025 r.”;

7) na końcu tytułu II rozdział III sekcja 4 dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 167a

Zasady wprowadzania do obrotu w celu poprawy i stabilizacji funkcjonowania wspólnego rynku oliwy z oliwek

1. W celu poprawy i stabilizacji funkcjonowania wspólnego rynku oliwy z oliwek, w tym oliwek, na bazie których została wyprodukowana, produkujące państwa członkowskie mogą określić zasady wprowadzania do obrotu, których celem będzie regulowanie podaży.

Zasady takie muszą być proporcjonalne do wyznaczonych celów i nie mogą:

a) odnosić się do jakiejkolwiek transakcji po pierwszym wprowadzeniu do obrotu danego produktu;

b) pozwalać na ustalanie cen, w tym jeśli ceny są ustalane jako wskazówka lub zalecenie;

c) uniemożliwiać dostępu do znacznej części produktów wyprodukowanych w danym roku gospodarczym, która normalnie byłaby dostępna.

2. O zasadach przewidzianych w ust. 1 informuje się podmioty gospodarcze poprzez opublikowanie w pełnym brzmieniu w organie promulgacyjnym danego państwa członkowskiego.

3. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkich decyzjach podjętych na mocy niniejszego artykułu.”;

8) w art. 211 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3.

W drodze odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu, art. 107, 108 i 109 TFUE nie stosuje się do krajowych środków polityki budżetowej, za pomocą których państwa członkowskie podejmują decyzję o odejściu od ogólnych przepisów podatkowych, umożliwiając obliczanie stosowanej w odniesieniu do rolników podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym przy zastosowaniu okresu wieloletniego, z myślą o wyrównaniu podstawy opodatkowania przez określoną liczbę lat.”;

9) w art. 214a dodaje się akapit w brzmieniu:

„W latach 2021 i 2022 Finlandia może nadal przyznawać pomoc krajową, o której mowa w akapicie pierwszym, na tych samych warunkach i w tych samych kwotach, które zostały zatwierdzone przez Komisję na 2020 r.”;

10) załącznik VI zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 11

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Art. 9 pkt 5 (dotyczący art. 25 ust. 11 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013) i art. 10 pkt 5 (dotyczący art. 62 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013) stosuje się od dnia 1 stycznia 2020 r.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego niniejszego artykułu, art. 7 pkt 12, pkt 13 lit. a) oraz pkt 17 i 18 wchodzą w życie z dniem wejścia w życie rozporządzenia EURI. Art. 7 pkt 12, pkt 13 lit. a) oraz pkt 17 i 18 stosuje się od dnia 1 stycznia 2021 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Załącznik I

W załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 wprowadza się następujące zmiany:

1) tytuł otrzymuje brzmienie:

„Część pierwsza: Podział wsparcia unijnego na rzecz rozwoju obszarów wiejskich (2014–2020)”;

2) dodaje się tytuł i tabelę w brzmieniu:

„

CZĘŚĆ DRUGA: PODZIAŁ WSPARCIA UNIJNEGO NA RZECZ ROZWOJU OBSZARÓW WIEJSKICH (2021 I 2022)

(ceny bieżące w EUR)

2021

2022

Belgia

101 120 350

82 800 894

Bułgaria

344 590 304

282 162 644

Czechy

316 532 230

259 187 708

Dania

92 734 249

75 934 060

Niemcy

1 334 041 136

1 092 359 738

Estonia

107 490 074

88 016 648

Irlandia

380 590 206

311 640 628

Grecja

680 177 956

556 953 600

Hiszpania

1 319 414 366

1 080 382 825

Francja

1 782 336 917

1 459 440 070

Chorwacja

363 085 794

297 307 401

Włochy

1 648 587 531

1 349 921 375

Cypr

29 029 670

23 770 514

Łotwa

143 490 636

117 495 173

Litwa

238 747 895

195 495 162

Luksemburg

15 034 338

12 310 644

Węgry

509 100 229

416 869 149

Malta

24 406 009

19 984 497

Niderlandy

89 478 781

73 268 369

Austria

635 078 708

520 024 752

Polska

1 612 048 020

1 320 001 539

Portugalia

660 145 863

540 550 620

Rumunia

1 181 006 852

967 049 892

Słowenia

134 545 025

110 170 192

Słowacja

316 398 138

259 077 909

Finlandia

432 993 097

354 549 956

Szwecja

258 769 726

211 889 741

Razem UE-27

14 750 974 100

12 078 615 700

Pomoc techniczna

36 969 860

30 272 220

Razem

14 787 943 960

12 108 887 920 “

Załącznik II

W rozporządzeniu (UE) nr 1305/2013 dodaje się następujący załącznik Ia:

Załącznik Ia

PODZIAŁ DODATKOWYCH ZASOBÓW NA POSZCZEGÓLNE PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE, O CZYM MOWA W ART. 58

(ceny bieżące w EUR)

2021

2022

Belgia

14 246 948

33 907 737

Bułgaria

59 744 633

142 192 228

Czechy

54 879 960

130 614 305

Dania

16 078 147

38 265 991

Niemcy

209 940 765

499 659 020

Estonia

18 636 494

44 354 855

Irlandia

56 130 739

133 591 159

Grecja

108 072 886

257 213 470

Hiszpania

212 332 550

505 351 469

Francja

256 456 603

610 366 714

Chorwacja

59 666 188

142 005 526

Włochy

269 404 179

641 181 947

Cypr

3 390 542

8 069 491

Łotwa

24 878 226

59 210 178

Litwa

41 393 810

98 517 267

Luksemburg

2 606 635

6 203 790

Węgry

88 267 157

210 075 834

Malta

2 588 898

6 161 577

Niderlandy

15 513 719

36 922 650

Austria

101 896 221

242 513 006

Polska

279 494 858

665 197 761

Portugalia

104 599 747

248 947 399

Rumunia

204 761 482

487 332 328

Słowenia

21 684 662

51 609 495

Słowacja

48 286 370

114 921 561

Finlandia

61 931 116

147 396 056

Szwecja

44 865 170

106 779 104

Razem UE-27

2 381 748 705

5 668 561 918

Pomoc techniczna (0,25 %)

5 969 295

14 206 922

Razem

2 387 718 000

5 682 768 840

Załącznik III

W załącznikach II i III do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 wprowadza się następujące zmiany:

1) w załączniku II dodaje się kolumny w brzmieniu:

„2021

2022

494 926

788 626

797 255

854 947

862 367

4 915 695

190 715

193 576

1 186 282

1 891 660

1 890 730

4 800 590

4 797 439

7 285 001

7 274 171

344 340

374 770

3 628 529

47 648

339 055

344 140

569 965

578 515

32 748

1 243 185

4 594

717 382

677 582

3 030 049

3 061 233

595 873

600 528

1 891 805

1 919 363

131 530

391 174

396 034

515 713

517 532

685 676

685 904 ”

2) w załączniku III dodaje się kolumny w brzmieniu:

„2021

2022

494,9

791,2

799,8

854,9

862,4

4 915,7

190,7

193,6

1 186,3

2 075,7

2 074,7

4 860,3

4 857,1

7 285,0

7 274,2

344,3

374,8

3 628,5

47,6

339,1

344,1

570,0

578,5

32,7

1 243,2

4,6

717,4

677,6

3 030,0

3 061,2

596,1

600,7

1 891,8

1 919,4

131,5

391,2

396,0

515,7

517,5

685,7

685,9”

Załącznik IV

Załącznik VI do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK VI

LIMITY BUDŻETOWE NA PROGRAMY WSPARCIA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 44 UST. 1

w tys. EUR na rok budżetowy

2014

2015

2016

2017–2020

2021 i kolejne lata

Bułgaria

26 762

25 721

Czechy

5 155

4 954

Niemcy

38 895

37 381

Grecja

23 963

23 030

Hiszpania

353 081

210 332

202 147

Francja

280 545

269 628

Chorwacja

11 885

10 832

10 410

Włochy

336 997

323 883

Cypr

4 646

4 465

Litwa

45

43

Luksemburg

588

— —

Węgry

29 103

27 970

Malta

402

— —

Austria

13 688

13 155

Portugalia

65 208

62 670

Rumunia

47 700

45 844

Słowenia

5 045

4 849

Słowacja

5 085

4 887

Zjednoczone Królestwo

120

— —

— —“

(

1

) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. L 277 z 21.10.2005, s. 1).

(

2

) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniające i uchylające niektóre rozporządzenia (Dz.U. L 160 z 26.6.1999, s. 80).

(

3

) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013, (UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylające dyrektywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE (Dz.U. L 317 z 23.11.2016, s. 4, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2016/2031/oj).

(

4

) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2024/2509 z dnia 23 września 2024 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L, 2024/2509, 26.9.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2024/2509/oj).

(

5

) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2011/182/oj).

(

6

) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2116 z dnia 2 grudnia 2021 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 (Dz.U. L 435 z 6.12.2021, s. 187, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2021/2116/oj).

(

7

) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/2220 z dnia 23 grudnia 2020 r. ustanawiające niektóre przepisy przejściowe dotyczące wsparcia z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) w latach 2021 i 2022 oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, (UE) nr 1306/2013 i (UE) nr 1307/2013 w odniesieniu do zasobów i stosowania w latach 2021 i 2022 oraz rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do zasobów i rozdziału takiego wsparcia na lata 2021 i 2022 (Dz.U. L 437 z 28.12.2020, s. 1).”;

(

8

) Rozporządzenie Rady (UE) 2020/2094 z dnia 14 grudnia 2020 r. ustanawiające Instrument Unii Europejskiej na rzecz Odbudowy w celu wsparcia odbudowy w następstwie kryzysu związanego z COVID-19 (Dz.U. L 433 z 22.12.2020, s. 23).

(

9

) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1).”;

(

10

) Rozporządzenie Rady (UE) 2020/2093 z dnia 17 grudnia 2020 r. ustanawiające wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027 (Dz.U. L 433 z 22.12.2020, s. 11).”;

(

11

) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/2220 z dnia 23 grudnia 2020 r. ustanawiające niektóre przepisy przejściowe dotyczące wsparcia z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) w latach 2021 i 2022 oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, (UE) nr 1306/2013 i (UE) nr 1307/2013 w odniesieniu do zasobów i stosowania w latach 2021 i 2022 oraz rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do zasobów i rozdziału takiego wsparcia na lata 2021 i 2022 (Dz.U. L 437 z 28.12.2020, s. 1).”;

(

12

) Rozporządzenie Rady (UE) 2020/2093 z dnia 17 grudnia 2020 r. ustanawiające wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027 (Dz.U. L 433 z 22.12.2020, s. 11).”;

Treść aktu

Tytuł I PRZEPISY PRZEJŚCIOWE

Rozdział I Przedłużenie niektórych okresów określonych w rozporządzeniach (UE) nr 1303/2013 i (UE) nr 1310/2013 oraz dalsze stosowanie rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 w latach programowania 2021 i 2022

Artykuł 1

Artykuł 2

Artykuł 3

Rozdział II Przygotowanie strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność w latach programowania 2021 i 2022

Artykuł 4

Rozdział III Uprawnienia do płatności dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników

Artykuł 5

Rozdział IV Przepisy przejściowe dotyczące rozwoju obszarów wiejskich

Artykuł 6

Artykuł 6a

Artykuł 6b

Artykuł 6c

Artykuł 6d

Artykuł 6e

Tytuł II ZMIANY

Artykuł 7

Artykuł 8

Artykuł 9

Artykuł 10

Tytuł III PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 11

Załącznik I

Załącznik II

Załącznik Ia

Załącznik III

Załącznik IV