Artykuł 3

1. Niniejszą dyrektywę stosuje się do obywateli państw trzecich, którzy ubiegają się o przyjęcie lub którzy zostali przyjęci na terytorium państwa członkowskiego do celów zatrudnienia w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji zgodnie z niniejszą dyrektywą.

2. Niniejszej dyrektywy nie stosuje się do obywateli państw trzecich:

a) którzy ubiegają się o ochronę międzynarodową i oczekują na wydanie decyzji dotyczącej ich statusu lub którzy są beneficjentami tymczasowej ochrony zgodnie z dyrektywą Rady 2001/55/WE (23) w jednym z państw członkowskich;

b) którzy ubiegają się o ochronę zgodnie z prawem krajowym, zobowiązaniami międzynarodowymi lub praktyką państwa członkowskiego i oczekują na wydanie decyzji dotyczącej ich statusu lub którzy są beneficjentami ochrony zgodnie z prawem krajowym, zobowiązaniami międzynarodowymi lub praktyką państwa członkowskiego;

c) którzy ubiegają się o prawo pobytu w jednym z państw członkowskich jako naukowcy w rozumieniu dyrektywy (UE) 2016/801 w celu przeprowadzenia projektu badawczego;

d) którzy posiadają status rezydenta długoterminowego UE w jednym z państw członkowskich zgodnie z dyrektywą 2003/109/WE i korzystają z prawa pobytu w innym państwie członkowskim w celu wykonywania działalności zarobkowej jako pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek;

e) którzy wjeżdżają do państwa członkowskiego na podstawie zobowiązań zawartych w umowie międzynarodowej dotyczącej ułatwiania wjazdu i czasowego pobytu osób fizycznych należących do pewnych kategorii osób zajmujących się wymianą handlową i inwestycjami, z wyjątkiem obywateli państw trzecich, którzy zostali przyjęci na terytorium państwa członkowskiego jako pracownicy przeniesieni wewnątrz przedsiębiorstwa zgodnie z dyrektywą 2014/66/UE;

f) których wydalenie wstrzymano ze względu na okoliczności faktyczne lub prawne;

g) którzy są objęci dyrektywą 96/71/WE przez okres ich delegowania na terytorium danego państwa członkowskiego; lub

h) którzy na mocy umów między Unią i państwami członkowskimi z jednej strony a państwami trzecimi z drugiej strony korzystają jako obywatele tych państw trzecich z prawa do swobodnego przemieszczania się równoważnego z prawem przysługującym obywatelom Unii.

3. Niniejsza dyrektywa nie narusza prawa państw członkowskich do wydawania dokumentów pobytowych innych niż niebieska karta UE do celów zatrudnienia w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji. Takie dokumenty pobytowe nie uprawniają w sposób przewidziany w niniejszej dyrektywie do pobytu w innych państwach członkowskich.