Artykuł 5

1. Do celów przyjęcia obywatela państwa trzeciego na mocy niniejszej dyrektywy wnioskodawca ubiegający się o niebieską kartę UE:

a) przedkłada ważną umowę o pracę lub, zgodnie z tym, co przewiduje prawo krajowe, wiążącą ofertę pracy dotyczącą zatrudnienia w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji, której czas trwania wynosi co najmniej sześć miesięcy w danym państwie członkowskim;

b) w przypadku zawodów nieregulowanych – przedkłada dokumenty poświadczające odpowiednie wyższe kwalifikacje zawodowe związane z pracą, którą ma wykonywać;

c) w przypadku zawodów regulowanych – przedkłada dokumenty poświadczające spełnienie warunków określonych w prawie krajowym w odniesieniu do wykonywania przez obywateli Unii zawodu regulowanego określonego w umowie o pracę lub wiążącej ofercie pracy, zgodnie z prawem krajowym;

d) przedkłada ważny dokument podróży określony w prawie krajowym oraz, jeżeli jest to wymagane, wniosek o wizę, ważną wizę lub, w stosownych przypadkach, ważny dokument pobytowy lub ważną wizę długoterminową;

e) przedstawia dowód tego, że został objęty lub, jeżeli przewiduje to prawo krajowe, złożył wniosek o objęcie go ubezpieczeniem zdrowotnym chroniącym przed wszystkimi rodzajami ryzyka, od którego zazwyczaj ubezpieczeni są obywatele danego państwa członkowskiego, i ważnym przez okresy, w których takie ubezpieczenie lub związane z nim świadczenia nie przysługują w związku z zawartą umową o pracę ani nie wynikają z tej umowy.

2. Państwa członkowskie wymagają spełnienia warunków zgodnie z mającym zastosowanie prawem, określonych w układach zbiorowych lub ustanowionych w drodze praktyk stosowanych w odpowiednich grupach zawodowych do celów zatrudnienia w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji.

3. Oprócz wymogów określonych w ust. 1 i 2 wysokość rocznego wynagrodzenia brutto obliczona na podstawie miesięcznego lub rocznego wynagrodzenia podanego w umowie o pracę lub wiążącej ofercie pracy nie może być niższa od progu wynagrodzenia, ustalonego i opublikowanego do tych celów przez dane państwo członkowskie.

Próg wynagrodzenia, o którym mowa w akapicie pierwszym, ustalany jest przez dane państwo członkowskie po konsultacji z partnerami społecznymi zgodnie z praktykami krajowymi. Próg ten nie może być niższy niż równowartość średniego rocznego wynagrodzenia brutto w danym państwie członkowskim ani wyższy niż jego 1,6-krotność.

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 3, do celów zatrudnienia w zawodach, w których istnieje szczególne zapotrzebowanie na pracowników z państw trzecich i które należą do grupy głównej 1 i 2 zgodnie z klasyfikacją ISCO, państwo członkowskie może zastosować niższy próg wynagrodzenia wynoszący co najmniej 80 % progu wynagrodzenia ustalonego przez to państwo członkowskie zgodnie z ust. 3, pod warunkiem że dolny próg wynagrodzenia nie jest niższy niż równowartość średniego rocznego wynagrodzenia brutto w tym państwie członkowskim.

5. Na zasadzie odstępstwa od ust. 3, w odniesieniu do obywateli państw trzecich, którzy uzyskali wykształcenie wyższe nie wcześniej niż trzy lata przed złożeniem wniosku o niebieską kartę UE, państwo członkowskie może zastosować niższy próg wynagrodzenia wynoszący co najmniej 80 % progu wynagrodzenia ustalonego przez to państwo członkowskie zgodnie z ust. 3, pod warunkiem że dolny próg wynagrodzenia nie jest niższy niż równowartość średniego rocznego wynagrodzenia brutto w tym państwie członkowskim.

W przypadku gdy niebieska karta UE wydana w ciągu tego trzyletniego okresu zostanie odnowiona, próg wynagrodzenia, o którym mowa w akapicie pierwszym, będzie nadal stosowany, jeżeli:

a) nie upłynął początkowy okres trzech lat; lub

b) nie upłynął okres 24 miesięcy od wydania pierwszej niebieskiej karty UE.

6. W przypadku gdy wniosek o niebieską kartę UE dotyczy obywatela państwa trzeciego, który posiada krajowy dokument pobytowy do celów zatrudnienia w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji wydany przez to samo państwo członkowskie, to państwo członkowskie nie może:

a) wymagać od wnioskodawcy przedłożenia dokumentów określonych w ust. 1 lit. b) lub c), jeżeli odpowiednie wyższe kwalifikacje zawodowe zostały już zweryfikowane w związku z wnioskiem o krajowy dokument pobytowy;

b) wymagać od wnioskodawcy przedłożenia dowodu określonego w ust. 1 lit. e) niniejszego artykułu, chyba że wniosek został złożony w związku ze zmianą zatrudnienia – w takim przypadku stosuje się odpowiednio art. 15; oraz

c) stosować art. 7 ust. 2 lit. a), chyba że wniosek został złożony w związku ze zmianą zatrudnienia – w takim przypadku stosuje się odpowiednio art. 15.

7. Państwa członkowskie mogą wymagać od danego obywatela państwa trzeciego, by podał swój adres na ich terytorium.

Jeżeli prawo państwa członkowskiego wymaga, by w momencie składania wniosku został podany adres, a obywatel państwa trzeciego nie zna jeszcze swojego przyszłego adresu, państwa członkowskie akceptują także adres tymczasowy. W takim przypadku obywatel państwa trzeciego podaje swój stały adres najpóźniej w momencie wydania niebieskiej karty UE zgodnie z art. 9.