Artykuł 15

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby instytucja kredytowa przekazywała potencjalnemu nabywcy kredytu niezbędne informacje dotyczące praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt lub samej nieobsługiwanej umowy o kredyt oraz – w stosownych przypadkach – zabezpieczenia, w celu umożliwienia potencjalnemu nabywcy kredytu samodzielnego oszacowania wartości praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt lub samej nieobsługiwanej umowy o kredyt oraz prawdopodobieństwa odzyskania wartości takiej umowy przed zawarciem umowy o przeniesienie praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt lub przeniesienie samej nieobsługiwanej umowy o kredyt, przy jednoczesnym zapewnieniu ochrony informacji udostępnionych przez instytucję kredytową oraz poufności danych gospodarczych.

2. Dwa razy w roku państwa członkowskie wymagają, aby instytucje kredytowe, które przenoszą na nabywcę kredytu prawa kredytodawcy wynikające z nieobsługiwanej umowy o kredyt lub samą nieobsługiwaną umowę o kredyt, przekazywały właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego, wyznaczonym zgodnie z art. 21 ust. 3 niniejszej dyrektywy oraz właściwym organom, o których mowa w art. 4 ust. 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (22), co najmniej następujące informacje:

a) identyfikator podmiotu prawnego (LEI) nabywcy kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciela wyznaczonego zgodnie z art. 19, lub w przypadku braku takiego identyfikatora:

(i) tożsamość nabywcy kredytu lub członków zarządu lub organu wykonawczego nabywcy kredytu i osób posiadających znaczny pakiet akcji nabywcy kredytu w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; oraz

(ii) adres nabywcy kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciela wyznaczonego zgodnie z art. 19;

b) zagregowane saldo należności z tytułu przeniesionych praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanych umów o kredyt lub nieobsługiwanych umów o kredyt;

c) liczbę i wielkość przeniesionych praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanych umów o kredyt lub nieobsługiwanych umów o kredyt;

d) informację, czy przeniesienie obejmuje prawa kredytodawcy wynikające z nieobsługiwanych umów o kredyt, lub samych nieobsługiwanych umów o kredyt, zawartych z konsumentami, oraz, w stosownych przypadkach, informację o rodzajach aktywów stanowiących zabezpieczenie nieobsługiwanych umów o kredyt.

3. Właściwe organy, o których mowa w ust. 2, mogą wymagać od instytucji kredytowych przekazywania informacji, o których mowa w tym ustępie, z częstotliwością kwartalną, gdy tylko uznają to za niezbędne, w tym w celu lepszego monitorowania dużej liczby przeniesień, które mogą mieć miejsce w okresie kryzysu.

4. Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego niezwłocznie przekazywały właściwym organom macierzystego państwa członkowskiego nabywcy kredytu informacje, o których mowa w ust. 2 i 3, oraz wszelkie inne informacje, które mogą uznać za niezbędne do wykonywania ich funkcji i obowiązków zgodnie z niniejszą dyrektywą.

5. Ust. 1–4 stosuje się zgodnie z rozporządzeniami (UE) 2016/679 i (UE) 2018/1725.