Rozporządzenie Komisji (UE) 2021/57 z dnia 25 stycznia 2021 r. zmieniające załącznik XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) w odniesieniu do ołowiu w amunicji śrutowej na obszarach wodno-błotnych lub wokół nich
Załącznik
W mocyW załączniku XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, w pozycji 63, dodaje się następujące punkty w kolumnie drugiej:
„11.
Zakazuje się dokonywania którejkolwiek z następujących czynności po dniu 15 lutego 2023 r. na obszarach wodno-błotnych lub w obrębie 100 metrów od nich:
a) oddawania strzałów amunicją śrutową o zawartości ołowiu (wyrażonej jako metal) równej lub większej niż 1 % masy;
b) noszenia takiej amunicji śrutowej, jeżeli ma to miejsce podczas strzelania na obszarach wodno-błotnych lub w drodze na strzelanie na obszarach wodno-błotnych.
Do celów akapitu pierwszego:
a) „w obrębie 100 metrów od obszarów wodno-błotnych” oznacza w obrębie 100 metrów na zewnątrz od każdego zewnętrznego punktu granicznego obszaru wodno-błotnego;
b) „strzelanie na obszarach wodno-błotnych” oznacza strzelanie na obszarach wodno-błotnych lub w obrębie 100 metrów od nich;
c) jeżeli stwierdza się, że dana osoba nosi amunicję śrutową na obszarach wodno-błotnych lub w obrębie 100 metrów od nich podczas strzelania lub w drodze na strzelanie, dane strzelanie uznaje się za strzelanie na obszarach wodno-błotnych, chyba że osoba ta może wykazać, iż jest to inny rodzaj strzelania.
Ograniczenie ustanowione w akapicie pierwszym nie ma zastosowania w danym państwie członkowskim, jeżeli powiadomi ono Komisję zgodnie z pkt 12, że zamierza skorzystać z możliwości przyznanej na mocy tego punktu.
12. Jeżeli co najmniej 20 % łącznie terytorium, z wyjątkiem wód terytorialnych, danego państwa członkowskiego stanowią obszary wodno-błotne, takie państwo członkowskie może, zamiast wprowadzenia ograniczenia ustanowionego w pkt 11 akapit pierwszy, zakazać następujących czynności na całym swoim terytorium od dnia 15 lutego 2024 r.:
a) wprowadzania do obrotu amunicji śrutowej o zawartości ołowiu (wyrażonej jako metal) równej lub większej niż 1 % masy;
b) oddawania strzałów taką amunicją śrutową;
c) noszenia takiej amunicji śrutowej podczas strzelania lub w drodze na strzelanie.
Każde państwo członkowskie zamierzające skorzystać z możliwości przyznanej na mocy akapitu pierwszego powiadamia Komisję o tym zamiarze do dnia 15 sierpnia 2021 r. Takie państwo członkowskie przekazuje Komisji tekst przyjętych przez nie środków krajowych bez zwłoki, a w każdym razie do dnia 15 sierpnia 2023 r. Komisja niezwłocznie podaje do wiadomości publicznej wszelkie otrzymane przez nią takie powiadomienia o zamiarze i teksty środków krajowych.
13. Do celów pkt 11 i 12:
a) „obszary wodno-błotne” oznaczają tereny bagien, błot i torfowisk lub zbiorniki wodne, tak naturalne, jak i sztuczne, stałe lub okresowe, o wodach stojących lub płynących, słodkich, słonawych lub słonych, łącznie z wodami morskimi, których głębokość podczas odpływu nie przekracza sześciu metrów;
b) „amunicja śrutowa” oznacza śrut używany lub przeznaczony do użycia w pojedynczym ładunku lub naboju w broni śrutowej;
c) „broń śrutowa” oznacza broń gładkolufową, z wyjątkiem broni pneumatycznej;
d) „strzelanie” oznacza każdy rodzaj strzelania z broni śrutowej;
e) „noszenie” oznacza każdy rodzaj noszenia przy sobie lub noszenie bądź przewożenie w dowolny inny sposób;
f) przy ustalaniu, czy osoba, u której stwierdzono obecność amunicji śrutowej, nosi amunicję śrutową „w drodze na strzelanie”:
(i) uwzględnia się wszystkie okoliczności danego przypadku;
(ii) osoba, u której stwierdzono obecność amunicji śrutowej, nie musi być tą samą osobą co osoba strzelająca.
14. Państwa członkowskie mogą utrzymać w mocy przepisy krajowe dotyczące ochrony środowiska lub zdrowia ludzi obowiązujące w dniu 15 lutego 2021 r. i zawierające ograniczenia odnoszące się do ołowiu w amunicji śrutowej, które są bardziej restrykcyjne niż przewidziano w pkt 11.
Dane państwo członkowskie niezwłocznie przekazuje Komisji tekst tych przepisów krajowych. Komisja niezwłocznie podaje do wiadomości publicznej wszelkie takie otrzymane przez nią teksty przepisów krajowych.”
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.