Artykuł 10

1. Komisja zwraca się do Rady z wnioskiem o zawieszenie całości lub części zobowiązań lub płatności, w przypadku gdy Rada stwierdzi zgodnie z art. 126 ust. 8 lub 11 TFUE, że państwo członkowskie nie podjęło skutecznych działań, aby skorygować nadmierny deficyt, chyba że Rada stwierdziła znaczne pogorszenie koniunktury gospodarczej w całej Unii w rozumieniu art. 3 ust. 5 i art. 5 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97 (

5

).

2. Komisja może zwrócić się do Rady z wnioskiem o zawieszenie całości lub części zobowiązań lub płatności w związku z którymkolwiek z poniższych przypadków:

a) jeżeli Rada przyjmie dwa następujące po sobie zalecenia w ramach tej samej procedury dotyczącej nadmiernego zakłócenia równowagi zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1176/2011 z racji tego, że państwo członkowskie przedstawiło niewystarczający plan działań naprawczych;

b) jeżeli Rada przyjmie dwie następujące po sobie decyzje w ramach tej samej procedury dotyczącej nadmiernego zakłócenia równowagi zgodnie z art. 10 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1176/2011 stwierdzające, że dane państwo członkowskie nie zastosowało się do zaleceń, ponieważ nie podjęło zalecanych działań naprawczych;

c) jeżeli Komisja stwierdzi, że państwo członkowskie nie zastosowało środków, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 332/2002, i w związku z tym postanowi nie zatwierdzić wypłaty pomocy finansowej przyznanej temu państwu członkowskiemu;

d) jeżeli Rada podejmie decyzję, że dane państwo członkowskie nie realizuje programu dostosowań makroekonomicznych, o którym mowa w art. 7 rozporządzenia (UE) nr 472/2013, ani środków wymaganych na mocy decyzji Rady przyjętej zgodnie z art. 136 ust. 1 TFUE.

Pierwszeństwo ma zawieszenie zobowiązań; zawieszenie płatności następuje wyłącznie wtedy, gdy konieczne jest bezzwłoczne działanie oraz w przypadku istotnej niezgodności.

Decyzja o zawieszeniu płatności ma zastosowanie do wniosków o płatność złożonych po dacie decyzji o zawieszeniu.

3. Wniosek Komisji dotyczący decyzji o zawieszeniu zobowiązań uznaje się za przyjęty przez Radę, jeżeli Rada nie podejmie, w drodze aktu wykonawczego, decyzji o odrzuceniu takiego wniosku większością kwalifikowaną w terminie jednego miesiąca od przedłożenia tego wniosku przez Komisję.

Zawieszenie zobowiązań stosuje się do zobowiązań od dnia 1 stycznia roku następującego po przyjęciu decyzji o zawieszeniu.

Rada przyjmuje, w drodze aktu wykonawczego, decyzję dotyczącą wniosku Komisji, o którym mowa w ust. 1 i 2, w odniesieniu do zawieszenia płatności.

4. Zakres i poziom zawieszenia zobowiązań lub płatności, które ma zostać nałożone, jest proporcjonalny, zgodny z zasadą równego traktowania państw członkowskich i uwzględnia sytuację gospodarczą i społeczną w danym państwie członkowskim, w szczególności poziom bezrobocia, poziom ubóstwa lub wykluczenia społecznego w danym państwie członkowskim w porównaniu ze średnią unijną oraz wpływ takiego zawieszenia na gospodarkę danego państwa członkowskiego.

5. Zawieszeniu zobowiązań podlega nie więcej niż 25 % zobowiązań lub 0,25 % nominalnego PKB, w zależności od tego, która z tych wartości jest niższa, w którymkolwiek z następujących przypadków:

a) w pierwszym przypadku niezgodności z procedurą nadmiernego deficytu, o której mowa w ust. 1;

b) w pierwszym przypadku niezgodności dotyczącej planu działań naprawczych w ramach procedury dotyczącej nadmiernego zakłócenia równowagi, o której mowa w ust. 2 lit. a);

c) w przypadku niezgodności z zalecanym działaniem naprawczym zgodnie z procedurą dotyczącą nadmiernego zakłócenia równowagi, o której mowa w ust. 2 lit. b);

d) w pierwszym przypadku niezgodności, o której mowa w ust. 2 lit. c) i d);

W przypadku utrzymującej się niezgodności zawieszenie zobowiązań może przekroczyć maksymalne wartości procentowe określone w akapicie pierwszym.

6. Rada uchyla zawieszenie zobowiązań na wniosek Komisji, zgodnie z procedurą określoną w ust. 3 akapit pierwszy niniejszego artykułu, w następujących przypadkach:

a) jeżeli procedura nadmiernego deficytu zostaje zawieszona zgodnie z art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1467/97 lub Rada zdecydowała zgodnie z art. 126 ust. 12 TFUE o uchyleniu decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu;

b) jeżeli Rada zatwierdziła plan działań naprawczych przedstawiony przez dane państwo członkowskie zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1176/2011 lub zawieszona zostaje procedura dotycząca nadmiernego zakłócenia równowagi zgodnie z art. 10 ust. 5 tego rozporządzenia, lub Rada zamknęła procedurę dotyczącą nadmiernego zakłócenia równowagi zgodnie z art. 11 tego rozporządzenia;

c) jeżeli Komisja stwierdziła, że państwo członkowskie podjęło właściwe środki, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 332/2002;

d) jeżeli Komisja stwierdziła, że dane państwo członkowskie podjęło stosowne działania w celu realizacji programu dostosowań makroekonomicznych, o którym mowa w art. 7 rozporządzenia (UE) nr 472/2013, lub środki wymagane na mocy decyzji Rady przyjętej zgodnie z art. 136 ust. 1 TFUE.

Po uchyleniu przez Radę zawieszenia zobowiązań Komisja może ponownie zaciągnąć uprzednio zawieszone zobowiązania, bez uszczerbku dla art. 3 ust. 4, 7 i 9 rozporządzenia (EU) 2020/2094.

Na wniosek Komisji Rada podejmuje decyzję dotyczącą uchylenia zawieszenia płatności, zgodnie z procedurą określoną w ust. 3 akapit trzeci, w przypadku gdy spełnione zostały mające zastosowanie warunki określone w akapicie pierwszym niniejszego ustępu.

7. Komisja informuje Parlament Europejski o stosowaniu niniejszego artykułu. W szczególności jeżeli Komisja zwraca się z wnioskiem na podstawie ust. 1 lub 2, natychmiast powiadamia ona Parlament Europejski i przekazuje szczegóły dotyczące zobowiązań i płatności, które mogą zostać zawieszone.

Właściwa komisja Parlamentu Europejskiego może wezwać Komisję do omówienia stosowania niniejszego artykułu w ramach zorganizowanego dialogu w celu umożliwienia Parlamentowi Europejskiemu wyrażenia swojej opinii. Komisja należycie uwzględnia opinię wyrażoną przez Parlament Europejski.

Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, niezwłocznie po jego przyjęciu, wniosek o zawieszenie bądź wniosek o uchylenie takiego zawieszenia. Parlament Europejski może zwrócić się do Komisji o uzasadnienie wniosku.

8. Do dnia 31 grudnia 2024 r. Komisja przeprowadzi przegląd stosowania niniejszego artykułu. W tym celu Komisja przygotuje sprawozdanie, które przekaże Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, załączając do niego w razie potrzeby wniosek ustawodawczy.

9. W przypadku zaistnienia poważnych zmian w sytuacji społecznej i gospodarczej w Unii Komisja może przedłożyć wniosek w sprawie przeglądu stosowania niniejszego artykułu lub Parlament Europejski bądź Rada, działając odpowiednio zgodnie z art. 225 lub 241 TFUE, mogą zwrócić się do Komisji o przedłożenie takiego wniosku.