Artykuł 6

1. Każdy organ regulacyjny lub w stosownych przypadkach Agencja, w zależności od sytuacji, są odpowiedzialne za zatwierdzanie warunków lub metod opracowanych przez OSP zgodnie z ust. 2 i 3. Podmiot wyznaczony przez państwo członkowskie zatwierdza warunki lub metody opracowane przez OSP zgodnie z ust. 4. Wyznaczony podmiot musi być organem regulacyjnym, o ile państwo członkowskie nie postanowiło inaczej. Przed zatwierdzeniem warunków lub metod organ regulacyjny, Agencja lub wyznaczony podmiot dokonują w razie potrzeby, po konsultacji z odpowiednimi OSP, weryfikacji propozycji, aby zagwarantować, że są one zgodne z celem niniejszego rozporządzenia i przyczyniają się do integracji rynkowej, niedyskryminacji, efektywnej konkurencji i prawidłowego funkcjonowania rynku.

2. Propozycje dotyczące poniższych warunków lub metod oraz wszelkie ich zmiany podlegają zatwierdzeniu przez Agencję, a państwo członkowskie może przedstawić zainteresowanemu organowi regulacyjnemu opinię na ich temat:

a) najważniejsze wymogi organizacyjne, funkcje i zakresy odpowiedzialności odnośnie do wymiany danych dotyczących bezpieczeństwa pracy zgodnie z art. 40 ust. 6;

b) metoda tworzenia wspólnych modeli sieci zgodnie z art. 67 ust. 1 i art. 70;

c) metoda koordynacji analizy bezpieczeństwa pracy zgodnie z art. 75.

3. Propozycje dotyczące poniższych warunków lub metod oraz wszelkie ich zmiany podlegają zatwierdzeniu przez wszystkie organy regulacyjne regionu, którego to dotyczy, a państwo członkowskie może przedstawić zainteresowanemu organowi regulacyjnemu opinię na ich temat:

a) metoda określania minimalnej inercji dla każdego obszaru synchronicznego zgodnie z art. 39 ust. 3 lit. b);

b) wspólne przepisy dla każdego regionu wyznaczania zdolności przesyłowych na potrzeby koordynacji bezpieczeństwa pracy na szczeblu regionalnym zgodnie z art. 76;

c) metoda oceny istotności środków dla koordynacji wyłączeń, przynajmniej w zakresie obszaru synchronicznego, zgodnie z art. 84;

d) metody, warunki i wartości zawarte w umowach operacyjnych dotyczących obszaru synchronicznego, o których mowa w art. 118, dotyczące:

(i) parametrów definiujących jakość częstotliwości i parametru docelowej jakości częstotliwości zgodnie z art. 127;

(ii) zasad określania wielkości FCR zgodnie z art. 153;

(iii) dodatkowych właściwości FCR zgodnie z art. 154 ust. 2;

(iv) w przypadku obszarów synchronicznych GB i IE/IN – działań zapewniających uzupełnianie magazynów energii zgodnie z art. 156 ust. 6 lit. b);

(v) w przypadku obszaru synchronicznego kontynentalnej Europy (CE) i nordyckiego obszaru synchronicznego – minimalnego okresu aktywacji, który muszą zapewnić dostawcy FCR zgodnie z art. 156 ust. 10;

(vi) w przypadku obszaru synchronicznego kontynentalnej Europy (CE) i nordyckiego obszaru synchronicznego – założeń i metody analizy kosztów i korzyści zgodnie z art. 156 ust. 11;

(vii) w przypadku obszarów synchronicznych innych niż CE oraz jeżeli dotyczy – limitów wymiany FCR pomiędzy OSP zgodnie z art. 163 ust. 2;

(viii) w przypadku obszarów synchronicznych GB i IE/IN – metody określania minimalnych dostaw rezerwy mocy dla FCR pomiędzy obszarami synchronicznymi określonej zgodnie z art. 174 ust. 2 lit. b);

(ix) limitów wielkości wymiany FRR pomiędzy obszarami synchronicznymi określonych zgodnie z art. 176 ust. 1 oraz limitów wielkości współdzielenia FRR pomiędzy obszarami synchronicznymi określonych zgodnie z art. 177 ust. 1;

(x) limitów wielkości wymiany FRR pomiędzy obszarami synchronicznymi określonych zgodnie z art. 178 ust. 1 oraz limitów wielkości współdzielenia FRR pomiędzy obszarami synchronicznymi określonych zgodnie z art. 179 ust. 1;

e) metody i warunki zawarte w umowach operacyjnych dla bloku LFC, o których mowa w art. 119, dotyczące:

(i) ograniczeń gradientu rampowania dla generowanej mocy czynnej zgodnie z art. 137 ust. 3 i 4;

(ii) koordynacji działań zmierzających do zmniejszenia FRCE, jak określono w art. 152 ust. 14;

(iii) środków mających na celu ograniczenie FRCE przez zmiany generacji mocy czynnej lub jej poboru przez moduły wytwarzania energii i jednostki odbiorcze zgodnie z art. 152 ust. 16;

(iv) zasad określania wielkości FRR zgodnie z art. 157 ust. 1;

f) środki łagodzące dla poszczególnych obszarów synchronicznych lub bloków LFC zgodnie z art. 138;

g) wspólna propozycja dla każdego obszaru synchronicznego, dotycząca określenia bloków LFC zgodnie z art. 141 ust. 2.

4. O ile państwa członkowskie nie ustaliły inaczej, poniższe warunki lub metody oraz wszelkie ich zmiany podlegają indywidualnemu zatwierdzeniu przez podmiot wyznaczony przez państwo członkowskie zgodnie z ust. 1:

a) w przypadku obszarów synchronicznych GB i IE/NI – propozycja każdego OSP określająca poziom utraty odbioru, przy którym system przesyłowy musi się znaleźć w stanie rozległego zaniku zasilania;

b) zakres wymiany danych z OSD i ze znaczącymi użytkownikami sieci zgodnie z art. 40 ust. 5;

c) dodatkowe wymogi dotyczące grup zapewniających FCR zgodnie z art. 154 ust. 3;

d) zwolnienie grup zapewniających FCR z zapewniania FCR zgodnie z art. 154 ust. 4;

e) w przypadku obszaru synchronicznego CE i nordyckiego obszaru synchronicznego – propozycja dotycząca przejściowego minimalnego okresu aktywacji, jaki muszą zapewnić dostawcy FCR, przedłożona przez OSP zgodnie z art. 156 ust. 9;

f) wymogi techniczne dotyczące FRR określone przez OSP zgodnie z art. 158 ust. 3;

g) zakaz zapewniania FRR przez grupy zapewniające FRR zgodnie z art. 159 ust. 7;

h) wymogi techniczne dotyczące przyłączania jednostek zapewniających RR i grup zapewniających RR, określone przez OSP zgodnie z art. 161 ust. 3; oraz

i) zakaz zapewniania RR przez grupy zapewniające RR zgodnie z art. 162 ust. 6.

5. W przypadku gdy właściwy operator systemu lub właściwy OSP musi lub może na podstawie niniejszego rozporządzenia określać lub uzgadniać wymogi niepodlegające przepisom ust. 4, państwa członkowskie mogą wymagać uprzedniego zatwierdzenia takich wymogów oraz wszelkich ich zmian przez właściwy organ regulacyjny.

6. Propozycja dotycząca ustanowienia warunków lub metod musi obejmować proponowane ramy czasowe ich wdrożenia oraz opis ich przewidywanego wpływu na realizację celów określonych w niniejszym rozporządzeniu. Propozycje dotyczące ustanowienia warunków lub metod podlegające zatwierdzeniu przez kilka organów regulacyjnych zgodnie z ust. 3 przedkłada się Agencji w terminie jednego tygodnia od ich przedłożenia organom regulacyjnym. Propozycje dotyczące ustanowienia warunków lub metod podlegające zatwierdzeniu przez wyznaczony podmiot zgodnie z ust. 4 mogą zostać przedłożone Agencji w terminie jednego miesiąca od ich przedłożenia wyznaczonemu podmiotowi, według jego uznania, natomiast muszą zostać przedłożone Agencji, na jej wniosek, w celach informacyjnych zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/942, jeżeli Agencja uzna, że propozycja ma skutki transgraniczne. Na wniosek właściwych organów regulacyjnych Agencja wydaje w terminie trzech miesięcy opinię na temat propozycji dotyczących ustanowienia warunków lub metod.

7. W przypadku gdy zatwierdzenie warunków lub metod zgodnie z ust. 3 lub wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 7 wymaga decyzji więcej niż jednego organu regulacyjnego zgodnie z ust. 3, właściwe organy regulacyjne konsultują się między sobą, ściśle ze sobą współpracują i koordynują swoje stanowiska w celu osiągnięcia porozumienia. W przypadku gdy Agencja wyda opinię, właściwe organy regulacyjne uwzględniają taką opinię. Organy regulacyjne lub, w zakresie swoich kompetencji, Agencja podejmują decyzje w sprawie warunków lub metod przedłożonych zgodnie z ust. 2 i 3, w terminie sześciu miesięcy od dnia otrzymania warunków lub metod przez Agencję lub organ regulacyjny lub, w stosownych przypadkach, przez ostatni zainteresowany organ regulacyjny. Bieg terminu rozpoczyna się w dniu następującym po dniu, w którym propozycja została przedłożona Agencji zgodnie z ust. 2 lub ostatniemu zainteresowanemu organowi regulacyjnemu zgodnie z ust. 3.

8. W przypadku gdy organy regulacyjne nie były w stanie osiągnąć porozumienia w terminie, o którym mowa w ust. 7, lub na ich wspólny wniosek lub na wniosek Agencji zgodnie z art. 5 ust. 3 akapit trzeci rozporządzenia (UE) 2019/942, Agencja przyjmuje decyzję dotyczącą przedłożonych propozycji dotyczących ustanowienia warunków lub metod w terminie sześciu miesięcy, zgodnie z art. 5 ust. 3 i art. 6 ust. 10 akapit drugi rozporządzenia (UE) 2019/942..

9. W przypadku gdy zatwierdzenie warunków lub metod wymaga decyzji jednego wyznaczonego podmiotu zgodnie z ust. 4 lub właściwego organu regulacyjnego zgodnie z ust. 5, wyznaczony podmiot lub właściwy organ regulacyjny podejmuje decyzję w terminie sześciu miesięcy od otrzymania warunków lub metod. Bieg terminu rozpoczyna się w dniu następującym po dniu, w którym propozycja została przedłożona wyznaczonemu podmiotowi zgodnie z ust. 4 lub właściwemu organowi regulacyjnemu zgodnie z ust. 5.

10. Każda strona może wnieść przeciwko właściwemu operatorowi systemu lub OSP skargę dotyczącą obowiązków lub decyzji danego właściwego operatora systemu lub OSP wynikających z niniejszego rozporządzenia i może skierować taką skargę do organu regulacyjnego, który, działając jako organ rozjemczy, wydaje decyzję w terminie dwóch miesięcy od otrzymania skargi. Termin ten można przedłużyć o dodatkowe dwa miesiące w przypadku, gdy organ regulacyjny zażąda dodatkowych informacji. Przedłużony termin można dodatkowo przedłużyć za zgodą strony wnoszącej skargę. Decyzja organu regulacyjnego jest wiążąca, o ile i dopóki nie zostanie uchylona w drodze odwołania.