Artykuł 2

Użyte w niniejszym rozporządzeniu określenia oznaczają:

(1) „monetarna instytucja finansowa” (MIF) – podmiot należący do jednego z poniższych sektorów:

a) banki centralne;

b) pozostałe MIF, które obejmują instytucje przyjmujące depozyty z wyjątkiem banku centralnego, oraz fundusze rynku pieniężnego (FRP);

(2) „instytucja kredytowa” – instytucję kredytową w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

(3) „instytucje przyjmujące depozyty z wyjątkiem banków centralnych” – którekolwiek z poniższych:

a) instytucje kredytowe, których działalność jest określona w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

b) instytucje finansowe inne niż te, o których mowa w lit. a), których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe, o którym mowa w pkt 2.56 załącznika A do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 549/2013 (11) i których działalność polega na przyjmowaniu depozytów lub bliskich substytutów depozytów, o których mowa w załączniku I część 1, od jednostek instytucjonalnych, w tym od instytucji niemonetarnych, oraz na udzielaniu kredytów i pożyczek lub dokonywaniu inwestycji w papiery wartościowe na własny rachunek;

c) instytucje pieniądza elektronicznego, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe, zgodnie z lit. b), polegające na emitowaniu pieniądza elektronicznego;

(4) „instytucja kredytowa inna niż MIF” – instytucję kredytową, której działalność nie polega na prowadzeniu czynności, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

(5) „fundusze rynku pieniężnego” lub „FRP” – przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania, które uzyskały zezwolenie zgodnie z art. 4 rozporządzenia (UE) 2017/1131 i które emitują akcje lub jednostki uczestnictwa będące bliskimi substytutami depozytów, o których mowa w części 1 załącznika I do niniejszego rozporządzenia;

(6) „podmiot sprawozdający” – podmiot sprawozdający w rozumieniu art. 1 pkt 2 rozporządzenia (WE) nr 2533/98;

(7) „rezydent” – rezydenta w rozumieniu art. 1 pkt 4 rozporządzenia (WE) nr 2533/98;

(8) „właściwy KBC” – krajowy bank centralny państwa członkowskiego strefy euro, którego rezydentem jest dany podmiot sprawozdający;

(9) „podmiot sekurytyzacyjny” – podmiot sekurytyzacyjny w rozumieniu art. 1 rozporządzenia Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1075/2013 (EBC/2013/40) (12);

(10) „sekurytyzacja” – transakcję, które jest albo tradycyjną sekurytyzacją w rozumieniu art. 2 pkt 9) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2017/2402 (13), albo sekurytyzacją w rozumieniu art. 1 pkt 2) rozporządzenia (UE) nr 1075/2013 (EBC/2013/40) charakteryzującą się zbyciem sekurytyzowanych kredytów i pożyczek na rzecz podmiotu sekurytyzacyjnego;

(11) „instytucja pieniądza elektronicznego” – instytucję pieniądza elektronicznego w rozumieniu art. 2 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/110/WE (14);

(12) „pieniądz elektroniczny” – pieniądz elektroniczny w rozumieniu art. 2 pkt 2 dyrektywy 2009/110/WE;

(13) „częściowe spisanie kredytu i pożyczki” – bezpośrednie obniżenie wartości bilansowej kredytu i pożyczki wynikające ze spadku jego wartości;

(14) „całkowite spisanie kredytu i pożyczki” – spisanie całkowitej wartości bilansowej kredytu i pożyczki powodujące usunięcie tego aktywa z bilansu;

(15) „administrator” – MIF, która zarządza sekurytyzowanymi lub przeniesionymi w inny sposób kredytami i pożyczkami poprzez obsługę spłat kapitału i odsetek;

(16) „operacje z podmiotami w tej samej grupie kapitałowej” – kredyty na rzecz lub depozyty od instytucji przyjmujących depozyty będących rezydentami strefy euro, które należą do tej samej grupy obejmującej jednostkę dominującą i wszystkich członków grupy będących rezydentami strefy euro, podlegających jej bezpośredniej lub pośredniej kontroli;

(17) „instytucja zwolniona z pełnego obowiązku sprawozdawczego” – MIF, której przyznano wyłączenie zgodnie z art. 9 ust. 1 i 2, lub instytucję kredytową inną niż MIF, której przyznano wyłączenie zgodnie z art. 9 ust. 5 lit. a);

(18) „rezerwy celowe na utratę wartości kredytów i pożyczek” – odpisy tworzone przez podmiot sprawozdający na straty kredytowe zgodnie z mającą zastosowanie praktyką księgową;

(19) „własne papiery wartościowe” – papiery wartościowe znajdujące się w portfelu podmiotu sprawozdającego w wyniku:

a) zatrzymania papierów wartościowych w momencie emisji lub zakupu przez podmiot sprawozdający uprzednio sprzedanych papierów wartościowych, które są wykazywane w bilansie księgowym emitującego podmiotu sprawozdającego; lub

b) zatrzymania papierów wartościowych w momencie emisji lub zakupu przez podmiot sprawozdający uprzednio sprzedanych papierów wartościowych, które nie są wykazywane w bilansie księgowym, ale które są wykorzystywane lub dostępne do wykorzystania przez emitenta na potrzeby operacji rynkowych;

(20) „wirtualny cash pooling” – porozumienie dotyczące konsolidacji rachunków bankowych zawarte pomiędzy jedną lub większą liczbą MIF a grupą podmiotów („uczestników cash poolingu”), na podstawie którego odsetki, które mają być zapłacone lub otrzymane przez MIF, są obliczane na podstawie „wirtualnej” pozycji netto wszystkich skonsolidowanych rachunków i w przypadku, gdzie każdy uczestnik cash poolingu:

a) posiada odrębny rachunek; oraz

b) może zaciągać kredyty w rachunku bieżącym zabezpieczone depozytami innych uczestników cash poolingu bez transferu środków pomiędzy rachunkami;

(21) „oddział” – oddział w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

(22) „wyksięgowanie” – usunięcie całości lub części kredytu lub pożyczki ze stanu wykazywanego zgodnie z załącznikiem I część 2 i 3;

(23) „przeniesienie kredytu/pożyczki” – nabycie lub zbycie przez podmiot sprawozdający kredytu/pożyczki lub puli kredytów/pożyczek, dokonane w drodze przeniesienia własności lub subpartycypacji;

(24) „połączenie” – operację, w ramach której jedna lub więcej instytucji („instytucje podlegające przejęciu”), po ich rozwiązaniu bez przeprowadzania postępowania likwidacyjnego, przenoszą wszystkie swoje aktywa i zobowiązania na inną instytucję („instytucja przejmująca”), którą może być nowo ustanowiona instytucja.