Artykuł 3

1. Przeszkoda wynikająca z wcześniejszego prawa osoby trzeciej występuje w przypadku, gdy dowolny właściwy organ podtrzyma sprzeciw wobec nadania danej nazwy odmiany na obszarze Unii, wniesiony przez stronę trzecią posiadającą znak towarowy. Przeszkoda ta dotyczy znaków towarowych, które:

a) zostały zarejestrowane w co najmniej jednym państwie członkowskim lub w Unii przed zarejestrowaniem danej nazwy odmiany;

b) są identyczne z daną nazwą odmiany lub do niej podobne; oraz

c) zostały zarejestrowane w odniesieniu do towarów składających się z tych samych gatunków co dana odmiana lub z gatunków blisko spokrewnionych z daną odmianą.

2. W przypadku oznaczeń geograficznych, nazw pochodzenia lub gwarantowanych tradycyjnych specjalności produktów rolnych i środków spożywczych, napojów spirytusowych, win aromatyzowanych i produktów sektora wina jako wcześniejszego prawa strony trzeciej, dana nazwa odmiany na obszarze Unii jest wykluczona, jeżeli narusza:

a) art. 13 lub 24 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (6);

b) art. 103 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (7);

c) art. 20 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 251/2014 (8);

d) art. 21 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 2019/787 (9).

3. Przeszkoda dotycząca właściwości nazwy wynikająca z wcześniejszego prawa, o którym mowa w ust. 1, może zostać zniesiona w przypadku uzyskania pisemnej zgody posiadacza wcześniejszego prawa do używania danej nazwy, pod warunkiem że taka zgoda nie wprowadza w błąd konsumentów co do prawdziwego pochodzenia produktu.

4. W przypadku wcześniejszego prawa wnioskodawcy w odniesieniu do całości lub części proponowanej nazwy, art. 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2100/94 stosuje się mutatis mutandis.