Artykuł 5

1. Przeszkoda związana z nadaniem nazwy odmiany występuje w przypadku, gdy nazwa odmiany jest identyczna lub może być mylona z:

a) nazwą odmiany, pod którą do urzędowego rejestru odmian wpisana jest inna odmiana tego samego lub blisko spokrewnionego gatunku; lub

b) nazwą odmiany, pod którą materiał innej odmiany został wprowadzony do obrotu w państwie członkowskim lub na terytorium umawiającej się strony Międzynarodowego Związku Ochrony Nowych Odmian Roślin („UPOV”);

chyba że inna odmiana już nie istnieje, a jej nazwa nie nabrała specjalnego znaczenia.

2. W celu ustalenia, czy może wystąpić nieporozumienie do celów ust. 1, właściwy organ najpierw analizuje każdy z aspektów wizualnych, fonetycznych i koncepcyjnych oddzielnie, a następnie dokonuje ogólnej oceny, biorąc również pod uwagę nazwy odmian tego samego gatunku lub gatunków blisko spokrewnionych, pod warunkiem że dane odmiany, o których mowa w niniejszym ustępie i w ust. 1, były albo objęte prawem do ochrony odmian roślin, albo przedmiotem jego stosowania, lub zostały urzędowo zatwierdzone do celów obrotu na obszarze jednego z następujących podmiotów:

a) Unia;

b) Europejski Obszar Gospodarczy;

c) umawiająca się strona UPOV;

d) członek Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD).

3. Do celów niniejszego artykułu stosuje się następujące definicje:

a) „gatunki blisko spokrewnione” oznaczają gatunki wymienione w załączniku;

b) „urzędowy rejestr odmian” oznacza wspólny katalog odmian gatunków roślin rolniczych, o którym mowa w art. 17 dyrektywy 2002/53/WE lub w art. 17 dyrektywy 2002/55/WE lub rejestr odmian OECD lub rejestr odmian roślin członka UPOV;

c) „odmiana już nie istnieje” oznacza odmianę, której materiał już nie istnieje;

d) „nazwa nie nabrała specjalnego znaczenia” oznacza sytuację, w której uznaje się, że nazwa odmiany wpisanej do urzędowego rejestru odmian utraciła specjalne znaczenie po upływie okresu 10 lat od jej wykreślenia z tego rejestru, chyba że zaistnieją wyjątkowe okoliczności.