Artykuł 1

W rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 325e wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 2 lit. a) i b) otrzymują brzmienie:

„a)

wszystkie pozycje w instrumentach cechujących się opcjonalnością podlegają wymogom w zakresie funduszy własnych, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) i c), z tytułu ryzyk innych niż egzotyczne instrumenty bazowe instrumentów, o których mowa w art. 325u ust. 2 lit. a);

b) wszystkie pozycje w instrumentach pozbawionych opcjonalności podlegają wymogom w zakresie funduszy własnych, o których mowa w ust. 1 lit. a), z tytułu ryzyk innych niż egzotyczne instrumenty bazowe instrumentów, o których mowa w art. 325u ust. 2 lit. a).”;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 lit. b) instytucja może podjąć decyzję o objęciu wszystkich pozycji w instrumentach pozbawionych opcjonalności wymogami w zakresie funduszy własnych, o których mowa w ust. 1 lit. a) i c).

Instytucja, która podejmie decyzję o stosowaniu podejścia, o którym mowa w akapicie pierwszym, powiadamia o tym właściwy organ co najmniej trzy miesiące przed pierwszym zastosowaniem. Po upływie tych trzech miesięcy i pod warunkiem że właściwy organ nie wyraził sprzeciwu, instytucja może stosować przedmiotowe podejście, dopóki właściwy organ nie poinformuje tej instytucji, że nie może już tego robić.

Instytucja, która chce zaprzestać stosowania podejścia, o którym mowa w akapicie pierwszym, powiadamia o tym właściwy organ co najmniej trzy miesiące przed zaprzestaniem stosowania tego podejścia. Instytucja może zaprzestać stosowania przedmiotowego podejścia, chyba że właściwy organ wyrazi sprzeciw we wspomnianym terminie trzech miesięcy.”;

2) art. 325g otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 325g

Wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka zakrzywienia

1. Instytucje przeprowadzają obliczenia określone w ust. 2 w odniesieniu do każdego czynnika ryzyka instrumentów, który podlega wymogowi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka zakrzywienia, z wyjątkiem czynników ryzyka, o których mowa w ust. 3.

Dla danego czynnika ryzyka instytucje przeprowadzają wspomniane obliczenia w kwocie netto w odniesieniu do wszystkich pozycji w instrumentach podlegających wymogowi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka zakrzywienia, które obejmują ten czynnik ryzyka.

2. Dla danego czynnika ryzyka k zawartego w instrumencie lub instrumentach, o których mowa w ust. 1, instytucje obliczają wznoszącą pozycję netto ryzyka zakrzywienia dla tego czynnika ryzyka (

) oraz opadającą pozycję netto ryzyka zakrzywienia dla tego czynnika ryzyka (

) w następujący sposób:

gdzie:

i

=

indeks oznaczający wszystkie pozycje w instrumentach, o których mowa w ust. 1, przy uwzględnieniu czynnika ryzyka k;

xk

=

the current value of risk factor k;

Vi

(xk

)

=

wartość instrumentu i oszacowana zgodnie z modelem wyceny stosowanym przez instytucję w oparciu o bieżącą wartość czynnika ryzyka k;

=

wartość instrumentu i oszacowana zgodnie z modelem wyceny stosowanym przez instytucję w oparciu o wzrost wartości czynnika ryzyka k;

=

wartość instrumentu i oszacowana zgodnie z modelem wyceny stosowanym przez instytucję w oparciu o spadek wartości czynnika ryzyka k;

=

waga ryzyka mająca zastosowanie do czynnika ryzyka k ustalona zgodnie z sekcją 6;

sik

=

wskaźnik wrażliwości delta instrumentu i dla czynnika ryzyka k obliczony zgodnie z art. 325r.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 w odniesieniu do krzywych czynników ryzyka, które należą do klasy ryzyka ogólnego stopy procentowej (GIRR), klasy ryzyka spreadu kredytowego (CSR) oraz klasy ryzyka cen towarów, instytucje przeprowadzają obliczenia określone w ust. 6 na poziomie całej krzywej, a nie na poziomie poszczególnych czynników ryzyka, które znajdują się na tej krzywej.

Na potrzeby obliczeń, o których mowa w ust. 2, gdzie xk

oznacza krzywą czynników ryzyka przypisanych do klasy ryzyka ogólnego stopy procentowej, klasy ryzyka spreadu kredytowego oraz klasy ryzyka cen towarów, sik

stanowi sumę wskaźników wrażliwości delta na czynnik ryzyka krzywej w odniesieniu do wszystkich terminów zapadalności na tej krzywej.

4. Aby ustalić wymóg w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka zakrzywienia na poziomie koszyka, instytucje sumują – zgodnie z poniższym wzorem – wznoszące i opadające pozycje netto ryzyka zakrzywienia, które obliczono zgodnie z ust. 2, dla wszystkich czynników ryzyka przypisanych do tego koszyka zgodnie z sekcją 3 podsekcja 1:

gdzie:

b

=

indeks oznaczający koszyk danej klasy ryzyka;

Kb

=

wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka zakrzywienia w odniesieniu do koszyka b;

;

;

;

pkl

=

korelacje zachodzące w obrębie koszyka między czynnikami ryzyka k i l zgodnie z sekcją 6;

k, l

=

indeksy oznaczające wszystkie czynniki ryzyka instrumentów, o których mowa w ust. 1 i które przypisano do koszyka b;

(

)

=

wznosząca pozycja netto ryzyka zakrzywienia;

(

)

=

opadająca pozycja netto ryzyka zakrzywienia;

5. W drodze odstępstwa od ust. 4 na potrzeby wymogów w zakresie funduszy własnych na poziomie koszyka z tytułu ryzyka zakrzywienia w odniesieniu do koszyka 18 w art. 325ah, koszyka 18 w art. 325ak, koszyka 25 w art. 325am i koszyka 11 w art. 325ap stosuje się następujący wzór:

6. Instytucje obliczają wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka zakrzywienia dla klasy ryzyka (RCCR), sumując wszystkie wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka zakrzywienia na poziomie koszyka w danej klasie ryzyka w następujący sposób:

gdzie:

b, c

=

indeksy oznaczające wszystkie koszyki danej klasy ryzyka odpowiadającej instrumentom, o których mowa w ust. 1;

Kb

=

wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka zakrzywienia w odniesieniu do koszyka b;

;

;

γbc

=

korelacje międzykoszykowe zachodzące między koszykami b i c, jak określono w sekcji 6.

7. Wymóg w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka zakrzywienia stanowi sumę wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka zakrzywienia dla klasy ryzyka obliczonych zgodnie ust. 6 w odniesieniu do wszystkich klas ryzyka, do których należy co najmniej jeden czynnik ryzyka instrumentów, o których mowa w ust. 1.”;

3) art. 325h ust. 2 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

scenariuszowi »niskich korelacji«, w ramach którego parametry korelacji ρkl i γbc określone w sekcji 6 zostają odpowiednio zastąpione przez

i

.”;

4) art. 325i i art. 325j otrzymują brzmienie:

„Artykuł 325i

Sposób traktowania instrumentów indeksowych i innych instrumentów o wielu bazach

1. Instytucje stosują metodę pełnego przeglądu w odniesieniu do instrumentów indeksowych i innych instrumentów o wielu bazach zgodnie z następującymi zasadami:

a) do celów obliczenia wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka delta i ryzyka zakrzywienia instytucje uznają, że utrzymują indywidualne pozycje bezpośrednio w bazowych składnikach indeksu lub instrumentów o wielu bazach, z wyjątkiem pozycji w indeksie włączonej do ACTP, dla której obliczają pojedynczy wskaźnik wrażliwości względem indeksu;

b) instytucje mogą kompensować wskaźniki wrażliwości dla czynnika ryzyka danego składnika instrumentu indeksowego lub innego instrumentu o wielu bazach wskaźnikami wrażliwości dla tego samego czynnika ryzyka tego samego składnika instrumentu jednopodmiotowego, z wyjątkiem pozycji włączonych do ACTP;

c) do celów obliczenia wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka vega instytucje mogą albo uznać, że bezpośrednio utrzymują indywidualne pozycje w bazowych składnikach indeksu lub innego instrumentu o wielu bazach, albo obliczyć pojedynczy wskaźnik wrażliwości względem bazy tego instrumentu. W tym drugim przypadku instytucje przypisują pojedynczy wskaźnik wrażliwości do odpowiedniego koszyka zgodnie z sekcją 6 podsekcja 1 w następujący sposób:

(i) jeżeli po uwzględnieniu wag danego indeksu ponad 75 % składników w danym indeksie byłoby przyporządkowane do tego samego koszyka, instytucje przypisują wskaźnik wrażliwości do tego koszyka i traktują go jako jednopodmiotowy wskaźnik wrażliwości w tym koszyku;

(ii) we wszystkich innych przypadkach instytucje przypisują wskaźnik wrażliwości do odpowiedniego koszyka indeksów.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. a) instytucje mogą obliczyć pojedynczy wskaźnik wrażliwości na pozycję w notowanym indeksie akcji lub indeksie kredytowym do celów obliczenia wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka delta i ryzyka zakrzywienia pod warunkiem że notowany indeks akcji lub indeks kredytowy spełnia warunki określone w ust. 3. W takim przypadku instytucje przypisują pojedynczy wskaźnik wrażliwości do odpowiedniego koszyka zgodnie z sekcją 6 podsekcja 1 w następujący sposób:

a) jeżeli po uwzględnieniu wag danego notowanego indeksu ponad 75 % składników w danym notowanym indeksie byłoby przyporządkowane do tego samego koszyka, przypisuje się ten wskaźnik wrażliwości do tego koszyka i traktuje się go jako jednopodmiotowy wskaźnik wrażliwości w tym koszyku;

b) we wszystkich innych przypadkach instytucje przypisują wskaźnik wrażliwości do odpowiedniego koszyka notowanych indeksów.

3. Instytucje mogą stosować metodę określoną w ust. 2 w odniesieniu do instrumentów dotyczących notowanego indeksu akcji lub indeksu kredytowego w przypadku spełnienia wszystkich poniższych warunków:

a) znane są składniki notowanego indeksu oraz odpowiadające im wagi w danym indeksie;

b) notowany indeks zawiera co najmniej 20 składników;

c) żaden pojedynczy składnik zawarty w notowanym indeksie nie stanowi ponad 25 % całkowitej kapitalizacji rynkowej danego indeksu;

d) żaden zbiór, na który składa się jedna dziesiąta całkowitej liczby składników notowanego indeksu, w zaokrągleniu do kolejnej liczby całkowitej, nie stanowi ponad 60 % całkowitej kapitalizacji rynkowej danego indeksu;

e) całkowita kapitalizacja rynkowa wszystkich składników notowanego indeksu wynosi nie mniej niż 40 mld EUR.

4. Instytucja stosuje, w sposób spójny w długim okresie, jedynie metodę określoną w ust. 1 lub metodę określoną w ust. 2 w odniesieniu do wszystkich instrumentów dotyczących notowanego indeksu akcji lub indeksu kredytowego, który spełnia kryteria określone w ust. 3. Dana instytucja musi uzyskać uprzednie zezwolenie od właściwego organu zanim przejdzie z jednej metody na drugą.

5. W odniesieniu do indeksu lub instrumentu o wielu bazach dane wejściowe dotyczące wskaźników wrażliwości stosowane do obliczania ryzyka delta i ryzyka zakrzywienia muszą być spójne, niezależnie od metod stosowanych w odniesieniu do danego instrumentu.

6. Indeks lub instrument o wielu bazach obciążony innymi rodzajami ryzyka rezydualnego, o którym mowa w art. 325u ust. 5, jest przedmiotem narzutu z tytułu ryzyka rezydualnego, o którym mowa w sekcji 4.