Artykuł 19

1. Wynagrodzenie z tytułu podejmowania ryzyka jest rozdzielane między Unię a partnera wykonawczego w sposób proporcjonalny do udziału każdego z nich w podejmowaniu ryzyka w odniesieniu do portfela operacji z zakresu finansowania i inwestycji lub, w stosownych przypadkach, w odniesieniu do poszczególnych operacji z zakresu finansowania i inwestycji. Wynagrodzenie z tytułu gwarancji UE lub instrumentu finansowego InvestEU można zmniejszyć w należycie uzasadnionych przypadkach, o których mowa w art. 13 ust. 2.

Partner wykonawczy ponosi odpowiednią część ryzyka związanego z operacjami z zakresu finansowania i inwestycji wspieranymi w ramach gwarancji UE lub instrumentu finansowego InvestEU, poza wyjątkowymi okolicznościami, gdy cele polityki, jakie ma osiągnąć wdrażany produkt finansowy, mają taki charakter, że od partnera wykonawczego nie można racjonalnie oczekiwać, że jego wkład ma obejmować udział w ponoszonym ryzyku.

2. Gwarancja UE obejmuje:

a) w przypadku produktów dłużnych, o których mowa w art. 16 ust. 1 akapit pierwszy lit. a):

(i) kwotę główną i wszystkie odsetki oraz kwoty należne na rzecz partnera wykonawczego, lecz przez niego nieotrzymane zgodnie z warunkami operacji z zakresu finansowania do momentu wystąpienia zdarzenia niewykonania zobowiązania;

(ii) straty związane z restrukturyzacją;

(iii) straty wynikające z wahań kursów walut innych niż euro na rynkach, na których możliwości długoterminowego zabezpieczenia są ograniczone;

b) w przypadku inwestycji kapitałowych i quasi-kapitałowych, o których mowa w art. 16 ust. 1 lit. a) – zainwestowane kwoty i powiązane koszty finansowania oraz straty wynikające z wahań kursów walut innych niż euro;

c) w przypadku finansowania lub gwarancji udzielonych przez partnera wykonawczego na rzecz innej instytucji finansowej zgodnie z art. 16 ust. 1 lit. b) – wykorzystane kwoty i powiązane koszty finansowania.

Do celów akapitu pierwszego lit. a) ppkt (i) w odniesieniu do długu podporządkowanego za zdarzenie niewykonania zobowiązania uznaje się odroczenie, redukcję lub wymagane umorzenie.

2a. Instrument finansowy InvestEU obejmuje:

a) w przypadku produktów dłużnych obejmujących gwarancje i kontrgwarancje, o których mowa w art. 16 ust. 1 akapit pierwszy lit. a):

(i) kwotę główną oraz wszystkie odsetki i kwoty należne partnerowi wykonawczemu, lecz przez niego nieotrzymane zgodnie z warunkami operacji z zakresu finansowania przed wystąpieniem zdarzenia niewykonania zobowiązania;

(ii) straty związane z restrukturyzacją;

(iii) straty wynikające z wahań kursów walut innych niż euro na rynkach, na których możliwości długoterminowego zabezpieczenia są ograniczone;

b) w przypadku innych kwalifikujących się rodzajów finansowania, o których mowa w art. 16 ust. 1 akapit pierwszy lit. a): kwoty zainwestowane lub pożyczone przez partnera wykonawczego.

Do celów akapitu pierwszego lit. a) ppkt (i) w odniesieniu do długu podporządkowanego za zdarzenie niewykonania zobowiązania uznaje się odroczenie, redukcję lub wymagane umorzenie.

Instrument finansowy InvestEU obejmuje całą ekspozycję Unii w odniesieniu do odpowiednich operacji z zakresu finansowania i inwestycji.

3. W przypadku gdy Unia dokonuje płatności na rzecz partnera wykonawczego w wyniku uruchomienia gwarancji UE, Unia wstępuje w odpowiednie prawa partnera wykonawczego, które mu przysługują z tytułu jego wszelkich operacji z zakresu finansowania lub inwestycji objętych gwarancją UE, w zakresie, w jakim prawa te nadal istnieją.

Partner wykonawczy prowadzi w imieniu Unii działania w celu odzyskania należności w odniesieniu do kwot będących przedmiotem takiego wstąpienia oraz zwraca Unii odzyskane kwoty.