Artykuł 1

W rozporządzeniu delegowanym (UE) nr 1222/2014 wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1)

»odnośny podmiot« oznacza grupę, na której czele stoi unijna instytucja dominująca, unijna dominująca finansowa spółka holdingowa, unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej lub instytucja, która nie jest jednostką zależną unijnej instytucji dominującej, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej ani unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej;”;

2) art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Nie później niż w dniu 31 lipca każdego roku odpowiedni organ zgłasza EUNB wartości wskaźników dla każdego odnośnego podmiotu działającego na podstawie zezwolenia udzielonego na obszarze jego jurysdykcji, którego miara ekspozycji całkowitej, obliczona zgodnie z art. 429 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (*1), przekracza 200 mld EUR. Wartości wskaźników są gromadzone przez odpowiedni organ z uwzględnieniem dalszych specyfikacji danych bazowych określonych w wytycznych opracowanych przez EUNB na podstawie art. 16 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (*2). Odpowiedni organ zapewnia, aby wartości wskaźników były identyczne z wartościami przekazanymi do Bazylejskiego Komitetu Nadzoru Bankowego.

(*1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1)."

(*2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).”;"

3) art. 4 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 4

Procedura identyfikacji

1. Nie później niż w dniu 1 września każdego roku odpowiedni organ oblicza wyniki odnośnych podmiotów włączonych do próby, o której powiadomił EUNB, które to podmioty działają na podstawie zezwolenia udzielonego na obszarze jego jurysdykcji.

2. W przypadku gdy odpowiedni organ, kierując się należytym osądem nadzorczym, przenosi globalną instytucję o znaczeniu systemowym z niższej podkategorii do wyższej podkategorii lub kwalifikuje odnośny podmiot jako globalną instytucję o znaczeniu systemowym zgodnie z art. 131 ust. 10, odpowiednio, lit. a) lub b) dyrektywy 2013/36/UE, odpowiedni organ przekazuje EUNB szczegółowe pisemne uzasadnienie takiej kwalifikacji nie później niż w dniu 1 listopada każdego roku.

3. W przypadku gdy odpowiedni organ, kierując się należytym osądem nadzorczym, przenosi globalną instytucję o znaczeniu systemowym z wyższej podkategorii do niższej podkategorii zgodnie z art. 131 ust. 10 lit. c) dyrektywy 2013/36/UE, odpowiedni organ przekazuje EUNB szczegółowe pisemne uzasadnienie takiej kwalifikacji nie później niż w dniu 30 września każdego roku.

4. Przeniesienie lub kwalifikacja, o których mowa w ust. 2, stają się skuteczne od dnia 1 stycznia drugiego roku następującego po roku kalendarzowym, w którym właściwe organy powiadomiono o mianownikach zgodnie z art. 3 ust. 3. W przypadku gdy globalną instytucję o znaczeniu systemowym zaklasyfikowano do podkategorii niższej niż kategoria, do której zaklasyfikowano ją w procesie identyfikacji w poprzednim roku, niższy wymóg bufora globalnej instytucji o znaczeniu systemowym zaczyna obowiązywać od dnia 1 stycznia roku następującego po tym przeniesieniu, chyba że odpowiedni organ, kierując się należytym osądem nadzorczym, opóźni stosowanie tego wymogu do daty, o której mowa w zdaniu pierwszym niniejszego ustępu.

5. Identyfikacja odnośnego podmiotu jako globalnej instytucji o znaczeniu systemowym przez odpowiedni organ obejmuje swym zakresem identyfikatory podmiotów prawnych (LEI) wszystkich podmiotów prawnych objętych zakresem konsolidacji ostrożnościowej danej globalnej instytucji o znaczeniu systemowym. Odnośny podmiot zidentyfikowany przez odpowiedni organ ujawnia odpowiedniemu organowi do dnia 1 marca roku następującego po roku, w którym przeprowadzono proces identyfikacji, strukturę swojej grupy, przedstawiając, w miarę dostępności, LEI wszystkich skonsolidowanych podmiotów w grupie. Odnośny podmiot zapewnia stałą aktualizację struktury swojej grupy ujawnionej za pośrednictwem globalnej bazy danych LEI.”;

4) w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

a) dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 wartości wskaźników, o których mowa w art. 6 ust. 1, art. 6 ust. 2 lit. a), b) i c) oraz art. 6 ust. 4 lit. a) i b), obejmują również jednostki zależne będące zakładami ubezpieczeń.”;

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Odpowiedni organ ustala wynik każdego odnośnego podmiotu wchodzącego w skład próby jako średnią arytmetyczną wyników w poszczególnych kategoriach, przy czym maksymalny wynik w kategorii mierzącej zastępowalność wynosi 500 punktów bazowych.

Wynik w każdej kategorii, z wyjątkiem kategorii mierzącej zastępowalność usług i infrastruktury finansowej zapewnianych przez grupę, oblicza się jako średnią arytmetyczną wartości będących wynikiem podzielenia każdej wartości wskaźnika dla tej kategorii przez mianownik wskaźnika przekazany przez EUNB.

Wynik dla kategorii mierzącej zastępowalność usług i infrastruktury finansowej zapewnianych przez grupę oblicza się jako średnią ważoną wartości wskaźników dla tej kategorii. W tym celu wskaźnikom dotyczącym przechowywanych aktywów, o których mowa w art. 6 ust. 3 lit. a), oraz działalności płatniczej, o której mowa w art. 6 ust. 3 lit. b), przypisuje się pełną wagę, a wskaźnikom dotyczącym transakcji gwarantowanych na rynkach akcji i papierów dłużnych, o których mowa w art. 6 ust. 3 lit. c), oraz wolumenu obrotu, o którym mowa w art. 6 ust. 3 lit. d), przypisuje się wagę w wysokości 50 %.

Wyniki wyraża się w punktach bazowych i zaokrągla do najbliższego całego punktu bazowego.”;

c) dodaje się ust. 5a i 5b w brzmieniu:

„5a. Odpowiedni organ ustala dodatkowy ogólny wynik dla każdego odnośnego podmiotu prowadzącego działalność transgraniczną w uczestniczących państwach członkowskich, o których mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 (*3), postępując zgodnie z procedurą określoną w ust. 2 niniejszego artykułu, ale zastępuje wartości wskaźników dla odnośnego podmiotu, o których mowa w art. 6 ust. 5 lit. a) i b), wartościami wskaźników obliczonymi zgodnie z akapitem drugim niniejszego ustępu oraz zastępuje odnośne mianowniki skorygowanymi mianownikami przekazanymi przez EUNB.

Do celów akapitu pierwszego odpowiedni organ uznaje za krajowe wszystkie roszczenia i zobowiązania wobec kontrahentów mających siedzibę w uczestniczących państwach członkowskich, o których mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 806/2014. W odniesieniu do kategorii, o których mowa w art. 131 ust. 2 lit. a)–d) dyrektywy 2013/36/UE, odpowiedni organ uwzględnia te same niezmienione wartości wskaźników zgłoszone przez odnośny podmiot i mianowniki przekazane przez EUNB.

5b. Na podstawie dodatkowego ogólnego wyniku, o którym mowa w ust. 5a, decyzję o przeniesieniu globalnej instytucji o znaczeniu systemowym z wyższej podkategorii do niższej podkategorii podejmuje się – kierując się należytym osądem nadzorczym zgodnie z art. 131 ust. 10 lit. c) dyrektywy 2013/36/UE – w oparciu o ocenę, czy upadłość globalnej instytucji o znaczeniu systemowym miałaby mniejszy negatywny wpływ na globalny rynek finansowy i gospodarkę światową. W ocenie tej uwzględnia się, w stosownych przypadkach, wszelkie opinie lub zastrzeżenia przyjęte przez komitet bazylejski zgodnie z jego publicznie dostępną metodą oceny systemowego znaczenia globalnych banków o znaczeniu systemowym.

Dodatkowy ogólny wynik, o którym mowa w ust. 5a, może decydować o przeniesieniu globalnej instytucji o znaczeniu systemowym przez odpowiedni organ do kolejnej niższej podkategorii, o której mowa w ust. 3 niniejszego artykułu. Globalną instytucję o znaczeniu systemowym można przenieść do podkategorii niższej o maksymalnie jeden poziom.

(*3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiające jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. L 225 z 30.7.2014, s. 1).”;"

d) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6. Decyzje, o których mowa w ust. 4, 5 i 5b, muszą być poparte pomocniczymi wskaźnikami, które nie mogą być wskaźnikami prawdopodobieństwa upadłości odnośnego podmiotu. Takie decyzje podejmuje się w oparciu o dobrze udokumentowane i dające się zweryfikować informacje ilościowe i jakościowe.”;

5) w art. 6 ust. 3 dodaje się lit. d) w brzmieniu:

„d)

wolumen obrotu.”;

6) uchyla się art. 7.