Artykuł 1

W rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 242 dodaje się punkt w brzmieniu:

„20)

»syntetyczna marża nadwyżkowa« oznacza syntetyczną marżę nadwyżkową zdefiniowaną w art. 2 pkt 29 rozporządzenia (UE) 2017/2402.”;

2) w art. 248 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:

„e)

wartość ekspozycji syntetycznej marży nadwyżkowej obejmuje odpowiednio następujące pozycje:

(i) wszelkie przychody z tytułu sekurytyzowanych ekspozycji już ujętych przez instytucję inicjującą w jej rachunku zysków i strat zgodnie z mającymi zastosowanie standardami rachunkowości, które instytucja inicjująca wyznaczyła w umowie dla transakcji jako syntetyczną marżę nadwyżkową, która jest nadal dostępna do pokrycia strat;

(ii) syntetyczną marżę nadwyżkową, którą instytucja inicjująca wyznaczyła w umowie w poprzednich okresach i która jest nadal dostępna do pokrycia strat;

(iii) syntetyczną marżę nadwyżkową, którą instytucja inicjująca wyznaczyła w umowie na bieżący okres i która jest nadal dostępna do pokrycia strat;

(iv) syntetyczną marżę nadwyżkową, którą instytucja inicjująca wyznaczyła w umowie na przyszłe okresy.

Do celów tej litery w wartości ekspozycji nie uwzględnia się żadnej kwoty wyznaczonej jako zabezpieczenie lub wsparcie jakości kredytowej w związku z sekurytyzacją syntetyczną, która już podlega wymogowi dotyczącemu funduszy własnych zgodnie z niniejszym rozdziałem.”;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4. EUNB opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia, w jaki sposób instytucje inicjujące mają ustalać wartość ekspozycji, o której mowa w ust. 1 lit. e), z uwzględnieniem odpowiednich strat, które mają być pokryte w ramach syntetycznej marży nadwyżkowej.

EUNB przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 10 października 2021 r.

Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;

3) art. 249 ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„3. „Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 niniejszego artykułu uznanym dostawcom ochrony kredytowej nierzeczywistej wymienionym w art. 201 ust. 1 lit. g) uznana ECAI nadaje ocenę kredytową, o stopniu jakości kredytowej 2 lub wyższym w momencie uznania ochrony kredytowej po raz pierwszy, a obecnie o stopniu jakości kredytowej 3 lub wyższym.”;

4) w art. 256 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„6. Do celów obliczenia punktów inicjujących (A) i punktów kończących (D) sekurytyzacji syntetycznej instytucja inicjująca sekurytyzację traktuje wartość ekspozycji z tytułu pozycji sekurytyzacyjnej odpowiadającą syntetycznej marży nadwyżkowej, o której mowa w art. 248 ust. 1 lit. e), jako transzę i dostosowuje punkty inicjujące (A) i punkty kończące (D) pozostałych transz, które zatrzymuje, dodając tę wartość ekspozycji do salda należności puli ekspozycji bazowych w ramach sekurytyzacji. Instytucje inne niż instytucja inicjująca nie dokonują tej korekty.”;

5) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 269a

Traktowanie sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych

1. Do celów niniejszego artykułu:

a) »sekurytyzacja ekspozycji nieobsługiwanych« oznacza sekurytyzację ekspozycji nieobsługiwanej zdefiniowaną w art. 2 pkt 25 rozporządzenia (UE) 2017/2402;

b) »kwalifikująca się tradycyjna sekurytyzacja ekspozycji nieobsługiwanych« oznacza tradycyjną sekurytyzację ekspozycji nieobsługiwanych, w przypadku której niepodlegające odliczeniu dyskonto cenowe przy zakupie wynosi co najmniej 50 % kwoty należności z tytułu ekspozycji bazowych w momencie ich przeniesienia do jednostki SSPE.

2. Wagę ryzyka dla pozycji dotyczącej sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych oblicza się zgodnie z art. 254 lub 267. Waga ryzyka podlega dolnemu progowi wynoszącemu 100 %, z wyjątkiem sytuacji, gdy stosuje się art. 263.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 niniejszego artykułu instytucje przypisują wagę ryzyka 100 % uprzywilejowanej pozycji sekurytyzacyjnej w kwalifikującej się tradycyjnej sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych, z wyjątkiem sytuacji, gdy stosuje się art. 263.

4. Instytucje, które stosują metodę IRB do wszelkich ekspozycji w puli ekspozycji bazowych zgodnie z rozdziałem 3 i które nie mają zezwolenia na stosowanie własnych oszacowań LGD i współczynników konwersji w odniesieniu do takich ekspozycji, nie stosują metody SEC-IRBA do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla pozycji w ramach sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych i nie stosują ust. 5 ani ust. 6.

5. Do celów art. 268 ust. 1 oczekiwane straty związane z ekspozycjami bazowymi kwalifikującej się tradycyjnej sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych są uwzględniane po odliczeniu niepodlegającego odliczeniu dyskonta cenowego przy zakupie oraz, w stosownych przypadkach, wszelkich dodatkowych szczególnych korekt z tytułu ryzyka kredytowego.

Instytucje dokonują obliczeń według następującego wzoru:

gdzie:

CRmax

=

maksymalny wymóg kapitałowy w przypadku kwalifikującej się tradycyjnej sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych;

RWEAIRB

=

suma kwot ekspozycji ważonych ryzykiem ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę IRB;

ELIRB

=

suma kwot oczekiwanych strat ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę IRB;

NRPPD

=

niepodlegające odliczeniu dyskonto cenowe przy zakupie;

EVIRB

=

suma wartości ekspozycji ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę IRB;

EVPool

=

suma wartości ekspozycji wszystkich ekspozycji bazowych w puli;

SCRAIRB

=

w przypadku instytucji inicjujących szczególne korekty z tytułu ryzyka kredytowego dokonane przez daną instytucję w odniesieniu do tych ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę IRB, tylko wtedy i tylko w zakresie, w jakim korekty te przekraczają NRPPD; w przypadku instytucji inwestujących kwota ta wynosi zero;

RWEASA

=

suma kwot ekspozycji ważonych ryzykiem ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę standardową.

6. Na zasadzie odstępstwa od ust. 3 niniejszego artykułu, jeżeli średnia waga ryzyka ważona ekspozycją – obliczona zgodnie z metodą pełnego przeglądu określoną w art. 267 – jest niższa niż 100 %, instytucje mogą stosować niższą wagę ryzyka, z zastrzeżeniem dolnego progu wagi ryzyka wynoszącego 50 %.

Do celów akapitu pierwszego instytucje inicjujące stosujące metodę SEC-IRBA do danej pozycji i mające zezwolenie na stosowanie własnych oszacowań LGD i współczynników konwersji w odniesieniu do wszystkich ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę IRB zgodnie z rozdziałem 3, odliczają niepodlegające odliczeniu dyskonto cenowe przy zakupie oraz, w stosownych przypadkach, wszelkie dodatkowe szczególne korekty z tytułu ryzyka kredytowego od oczekiwanych strat oraz wartości ekspozycji bazowych związanych z pozycją uprzywilejowaną w kwalifikującej się tradycyjnej sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych według następującego wzoru:

gdzie:

RWmax

=

waga ryzyka przed zastosowaniem dolnego progu, mająca zastosowanie do pozycji uprzywilejowanej w kwalifikującej się tradycyjnej sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych, jeżeli stosowana jest metoda pełnego przeglądu;

RWEAIRB

=

suma kwot ekspozycji ważonych ryzykiem ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę IRB;

RWEASA

=

suma kwot ekspozycji ważonych ryzykiem ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę standardową;

ELIRB

=

suma kwot oczekiwanych strat ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę IRB;

NRPPD

=

niepodlegające odliczeniu dyskonto cenowe przy zakupie;

EVIRB

=

suma wartości ekspozycji ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę IRB;

EVpool

=

suma wartości ekspozycji wszystkich ekspozycji bazowych w puli;

EVSA

=

suma wartości ekspozycji ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę standardową;

SCRAIRB

=

szczególne korekty z tytułu ryzyka kredytowego dokonane przez daną instytucję inicjującą w odniesieniu do ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę IRB, tylko wtedy i tylko w zakresie, w jakim korekty te przekraczają NRPPD.

7. Do celów niniejszego artykułu niepodlegające odliczeniu dyskonto cenowe przy zakupie jest obliczane przez odjęcie kwoty, o której mowa w lit. b), od kwoty, o której mowa w lit. a):

a) kwota należności z tytułu ekspozycji bazowych sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych w momencie przeniesienia tych ekspozycji do SSPE;

b) suma następujących wartości:

(i) początkowa cena sprzedaży transz lub, w stosownych przypadkach, części transz sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych sprzedanych inwestorom będącym osobami trzecimi; oraz

(ii) w momencie przeniesienia ekspozycji bazowych do SSPE kwota należności z tytułu transz lub, w stosownych przypadkach, części transz tej sekurytyzacji posiadanej przez jednostkę inicjującą.

Do celów ust. 5 i 6 przez cały okres trwania transakcji obliczenie niepodlegającego odliczeniu dyskonta cenowego przy zakupie koryguje się w dół, z uwzględnieniem zrealizowanych strat. Każde zmniejszenie kwoty należności z tytułu ekspozycji bazowych wynikające ze zrealizowanych strat zmniejsza niepodlegające odliczeniu dyskonto cenowe przy zakupie, z zastrzeżeniem dolnego progu wynoszącego zero.

Jeżeli dyskonto jest skonstruowane w taki sposób, że może być zwrócone w całości lub w części jednostce inicjującej, nie jest liczone jako niepodlegające odliczeniu dyskonto cenowe przy zakupie do celów niniejszego artykułu.”;

6) art. 270 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 270

Pozycje uprzywilejowane w sekurytyzacji bilansowej STS

1. Instytucja inicjująca może obliczyć kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem pozycji sekurytyzacyjnej w ramach sekurytyzacji bilansowej STS, o której mowa w art. 26a ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/2402, zgodnie z art. 260, 262 lub 264 niniejszego rozporządzenia, w zależności od przypadku, gdy pozycja ta spełnia oba z następujących warunków:

a) sekurytyzacja spełnia wymagania określone w art. 243 ust. 2;

b) pozycja kwalifikuje się jako uprzywilejowana pozycja sekurytyzacyjna.

2. EUNB monitoruje stosowanie ust. 1 w szczególności w odniesieniu do:

a) wielkości rynku i udziału w rynku bilansowych sekurytyzacji STS, do których instytucja inicjująca stosuje ust. 1, w różnych klasach aktywów;

b) odnotowanego przydziału strat do transzy uprzywilejowanej i do innych transz sekurytyzacji bilansowych STS, w przypadku gdy instytucja inicjująca stosuje ust. 1 do pozycji uprzywilejowanej posiadanej w takich sekurytyzacjach;

c) wpływu stosowania ust. 1 na dźwignię finansową instytucji;

d) wpływu stosowania sekurytyzacji bilansowych STS, do których instytucja inicjująca stosuje ust. 1, na emisję instrumentów kapitałowych przez odpowiednie instytucje inicjujące.

3. EUNB przedstawia Komisji sprawozdanie ze swoich ustaleń do dnia 10 kwietnia 2023 r.

4. Do dnia 10 października 2023 r. Komisja – na podstawie sprawozdania, o którym mowa w ust. 3 – przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze stosowania niniejszego artykułu, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka nadmiernej dźwigni finansowej wynikającego ze stosowania sekurytyzacji bilansowych STS kwalifikujących się do traktowania zgodnie z ust. 1 oraz ze szczególnym uwzględnieniem potencjalnego zastąpienia emisji instrumentów kapitałowych przez instytucje inicjujące w drodze stosowania takiej sekurytyzacji. Do sprawozdania tego dołącza się, w stosownych przypadkach, wniosek ustawodawczy.”;

7) w art. 430 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a. Do celów ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu, w przypadku gdy instytucje zgłaszają wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu sekurytyzacji, przekazywane przez nie informacje obejmują informacje dotyczące sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych korzystających z traktowania określonego w art. 269a, informacje dotyczące sekurytyzacji bilansowych STS, które z nich pochodzą, oraz podział aktywów bazowych tych sekurytyzacji bilansowych STS według kategorii aktywów.”;

8) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 494c

Zasada praw nabytych dla uprzywilejowanych pozycji sekurytyzacyjnych

Na zasadzie odstępstwa od art. 270 instytucja inicjująca może obliczyć kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem w ramach uprzywilejowanej pozycji sekurytyzacyjnej zgodnie z art. 260, 262 lub 264, gdy spełnione są łącznie następujące warunki:

a) sekurytyzacja została wyemitowana przed dniem 9 kwietnia 2021 r.;

b) sekurytyzacja spełniała na dzień 8 kwietnia 2021 r. warunki określone w art. 270, mające zastosowanie w tym dniu.”;

9) art. 501c część wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„EUNB, po konsultacji z ERRS, ocenia – na podstawie dostępnych danych i ustaleń działającej w ramach Komisji grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. zrównoważonego finansowania – czy uzasadnione byłoby specjalne ostrożnościowe traktowanie ekspozycji związanych z aktywami, włącznie z sekurytyzacjami, lub działaniami w znaczącym stopniu powiązanymi z celami ochrony środowiska lub celami społecznymi. EUNB ocenia w szczególności:”;

10) dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 506a

Przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania z bazowym portfelem obligacji skarbowych strefy euro

W ścisłej współpracy z ERRS i EUNB Komisja przedstawia do dnia 31 grudnia 2021 r. sprawozdanie, w którym ocenia, czy potrzebne są zmiany ram regulacyjnych w celu promowania rynku i nabywania przez banki ekspozycji w formie jednostek uczestnictwa lub udziałów w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania, których portfel bazowy składa się wyłącznie z obligacji skarbowych państw członkowskich, których walutą jest euro, w przypadku gdy względna waga obligacji skarbowych każdego państwa członkowskiego w całkowitym portfelu przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania jest równa względnej wadze wkładu kapitałowego każdego państwa członkowskiego do EBC.