Artykuł 34

Działania związane z akredytacją bezpieczeństwa prowadzi się zgodnie z następującymi zasadami:

a) działania i decyzje związane z akredytacją bezpieczeństwa są podejmowane w kontekście zbiorowej odpowiedzialności za bezpieczeństwo Unii i państw członkowskich;

b) dokłada się starań, aby decyzje były podejmowane w drodze konsensusu i z udziałem wszystkich odnośnych stron, w których interesie leżą kwestie bezpieczeństwa;

c) zadania wykonuje się z poszanowaniem odpowiednich przepisów bezpieczeństwa i standardów akredytacji mających zastosowanie do Agencji, organów państw członkowskich i Komisji;

d) proces stałego monitorowania zapewnia, aby ryzyko związane z bezpieczeństwem było znane, środki bezpieczeństwa zostały zdefiniowane w celu zmniejszenia tego ryzyka do dopuszczalnego poziomu zgodnie z podstawowymi zasadami i minimalnymi standardami zawartymi w obowiązujących przepisach bezpieczeństwa oraz aby środki te były stosowane zgodnie z koncepcją ochrony w głąb. Skuteczność takich środków musi być stale poddawana ocenie;

e) decyzje dotyczące akredytacji bezpieczeństwa, po przeprowadzeniu procesów określonych w strategii akredytacji bezpieczeństwa, muszą być oparte na lokalnych decyzjach dotyczących akredytacji bezpieczeństwa podjętych przez odpowiednie krajowe organy ds. akredytacji bezpieczeństwa (SAA) funkcjonujące w państwach członkowskich;

f) działania techniczne związane z akredytacją bezpieczeństwa powierzane są działającym obiektywnie specjalistom mającym odpowiednie kwalifikacje w obszarze akredytacji złożonych systemów i posiadającym poświadczenie bezpieczeństwa osobowego na odpowiednim poziomie;

g) decyzje dotyczące akredytacji bezpieczeństwa podejmuje się niezależnie od Agencji i podmiotów odpowiedzialnych za wdrażanie krajowych elementów EUROSUR-u. Organem ds. akredytacji bezpieczeństwa danych na potrzeby EUROSUR-u jest w obrębie Agencji autonomiczny organ, który podejmuje swoje decyzje niezależnie;

h) działania związane z akredytacją bezpieczeństwa są prowadzone w sposób pozwalający pogodzić wymóg niezależności z potrzebą odpowiedniej koordynacji między Agencją a organami krajowymi odpowiedzialnymi za wdrażanie przepisów bezpieczeństwa w państwach członkowskich.