Artykuł 27

1. W ramach zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia:

a) każde państwo członkowskie zapewnia, by stopień ochrony informacji niejawnych UE był równoważny stopniowi ochrony przewidzianemu w przepisach bezpieczeństwa Rady określonych w decyzji Rady 2013/488/UE (

9

);

b) Komisja chroni informacje niejawne zgodnie z przepisami bezpieczeństwa określonymi w decyzji (UE, Euratom) 2015/444;

c) osoby fizyczne zamieszkałe w państwie trzecim i osoby prawne mające siedzibę w państwie trzecim mogą przetwarzać informacje niejawne UE dotyczące Funduszu, wyłącznie jeżeli w tych państwach osoby te podlegają przepisom bezpieczeństwa zapewniającym stopień ochrony co najmniej równoważny stopniowi ochrony przewidzianemu przez przepisy bezpieczeństwa Komisji i Rady, określone odpowiednio w decyzji (UE, Euratom) 2015/444 i w decyzji 2013/488/UE;

d) równoważność przepisów bezpieczeństwa stosowanych w państwie trzecim lub przez organizację międzynarodową określa się w umowie o bezpieczeństwie informacji, obejmującej – w stosownych przypadkach – kwestie bezpieczeństwa przemysłowego, zawieranej między Unią a takim państwem trzecim lub organizacją międzynarodową zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 218 TFUE oraz z uwzględnieniem art. 13 decyzji 2013/488/UE; oraz

e) bez uszczerbku dla art. 13 decyzji 2013/488/UE oraz przepisów w dziedzinie bezpieczeństwa przemysłowego określonych w decyzji (UE, Euratom) 2015/444, osoba fizyczna lub prawna, państwo trzecie lub organizacja międzynarodowa mogą uzyskać dostęp do informacji niejawnych UE w przypadku uznania tego za konieczne na podstawie analizy poszczególnych przypadków, stosownie do charakteru i treści takich informacji, zasady ograniczonego dostępu oraz tego, w jakim stopniu jest to korzystne dla Unii.

2. W przypadku gdy działania obejmują informacje niejawne, wymagają ich lub takie informacje zawierają, odpowiedni organ finansujący określa w dokumentach dotyczących zaproszeń do składania wniosków lub zamówień środki i wymogi niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa takich informacji na wymaganym poziomie.

3. Komisja tworzy zabezpieczony system wymiany w celu ułatwienia wymiany informacji wrażliwych, w tym informacji niejawnych, między Komisją i państwami członkowskimi a państwami stowarzyszonymi oraz, w stosownych przypadkach, wnioskodawcami i odbiorcami. System uwzględnia krajowe przepisy państw członkowskich dotyczące bezpieczeństwa.

4. O pochodzeniu nowych informacji niejawnych wytworzonych w trakcie przeprowadzania działania badawczego lub rozwojowego decydują państwa członkowskie, na terytorium których mają siedzibę odbiorcy. W tym celu te państwa członkowskie mogą zdecydować o szczególnych uregulowaniach w zakresie bezpieczeństwa dotyczących ochrony i przetwarzania informacji niejawnych związanych z działaniem, oraz informują o tym Komisję. Takie uregulowania w zakresie bezpieczeństwa pozostają bez uszczerbku dla możliwości uzyskania przez Komisję dostępu do informacji niezbędnych do przeprowadzenia działania badawczego lub rozwojowego.

Jeżeli takie szczególne uregulowania w zakresie bezpieczeństwa nie zostały przyjęte przez te państwa członkowskie, Komisja przyjmuje uregulowania w zakresie bezpieczeństwa dla danego działania zgodnie z decyzją Komisji (UE, Euratom) 2015/444.

Uregulowania w zakresie bezpieczeństwa mające zastosowanie do danego działania muszą być określone przed podpisaniem umowy o finansowaniu lub umowy.