Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/771 z dnia 21 stycznia 2021 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848 przez ustanowienie szczegółowych kryteriów i warunków dotyczących sprawdzania dokumentacji rozliczeniowej w ramach kontroli urzędowych w zakresie produkcji ekologicznej oraz kontroli urzędowych grup podmiotów

Artykuł 1

Sprawdzanie dokumentacji rozliczeniowej

1. Kontrola bezpośrednia na miejscu zgodnie z art. 38 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/848 obejmuje kontrolę identyfikowalności oraz kontrolę bilansowania masy w odniesieniu do podmiotu lub grupy podmiotów przeprowadzane za pomocą sprawdzania dokumentacji rozliczeniowej.

2. Właściwy organ lub, w stosownych przypadkach, organ kontrolny lub jednostka certyfikująca przeprowadzają kontrolę identyfikowalności i bilansowania masy zgodnie ze standardowym wzorem, udokumentowaną w pisemnym raporcie, o którym mowa w art. 38 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2018/848.

3. Do celów kontroli identyfikowalności i kontroli bilansowania masy wybór produktów, grup produktów i okresu objętego kontrolą odbywa się na podstawie oceny ryzyka.

4. Kontrola identyfikowalności obejmuje co najmniej następujące elementy uzasadnione odpowiednimi dokumentami, w tym ewidencją zapasów i dokumentacją finansową:

a) nazwa i adres dostawcy oraz, jeżeli są to różne podmioty, właściciela lub sprzedawcy bądź eksportera produktów;

b) nazwa i adres odbiorcy oraz, jeżeli są to różne podmioty, nabywcy lub importera produktów;

c) certyfikat dostawcy zgodnie z art. 35 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2018/848;

d) informacje, o których mowa w pkt 2.1.1 załącznika III do rozporządzenia (UE) 2018/848;

e) odpowiednia identyfikacja partii.

5. W stosownych przypadkach kontrola bilansowania masy obejmuje co najmniej następujące elementy uzasadnione odpowiednimi dokumentami, w tym ewidencją zapasów i dokumentacją finansową:

a) rodzaj i ilość produktów dostarczonych do jednostki oraz, w stosownych przypadkach, zakupionych materiałów a także wykorzystanie takich materiałów, oraz, w stosownych przypadkach, skład produktów;

b) rodzaju i ilości produktów składowanych w obiektach;

c) rodzaj i ilość produktów wydanych przez jednostkę podmiotu lub grupy podmiotów do obiektów odbiorcy lub jego obiektów magazynowych;

d) w przypadku podmiotów, które kupują i sprzedają produkt(-y) bez fizycznego kontaktu z produktem(-ami), rodzaj i ilości produktów, które zostały zakupione i sprzedane, oraz dostawcy, a jeżeli są to różne podmioty – sprzedawcy lub eksporterzy i nabywcy, a jeżeli są to różne podmioty – odbiorcy;

e) wydajność produktów uzyskanych, zebranych lub pozyskanych w poprzednim roku;

f) rzeczywista wydajność produktów uzyskanych, zebranych lub pozyskanych w bieżącym roku;

g) liczba lub masa w przypadku zwierząt gospodarskich utrzymywanych w bieżącym i poprzednim roku;

h) wszelkie straty, wzrost lub spadek ilości produktów na dowolnym etapie produkcji, przygotowania i dystrybucji;

i) produkty ekologiczne lub produkty w okresie konwersji sprzedawane na rynku jako nieekologiczne.

Artykuł 2

Kontrole urzędowe grup podmiotów

1. W celu certyfikacji i weryfikacji zgodności grupy podmiotów właściwy organ lub, w stosownych przypadkach, organ kontrolny lub jednostka certyfikująca wyznaczają inspektorów właściwych do oceny systemów kontroli wewnętrznych.

2. Do celów oceny utworzenia, funkcjonowania i utrzymywania systemu kontroli wewnętrznych grupy podmiotów właściwy organ lub, w stosownych przypadkach, organ kontrolny lub jednostka certyfikująca określają co najmniej, czy:

a) udokumentowane procedury systemu kontroli wewnętrznych, które wprowadzono, są zgodne z wymogami ustanowionymi w rozporządzeniu (UE) 2018/848;

b) wykaz członków grupy podmiotów wraz z informacjami wymaganymi dla każdego członka jest stale aktualizowany i dostosowany do zakresu certyfikatu;

c) wszyscy członkowie grupy podmiotów spełniają kryteria określone w art. 36 ust. 1 lit. a), b) oraz e) rozporządzenia (UE) 2018/848 przez cały czas ich uczestnictwa w grupie podmiotów;

d) liczba, przeszkolenie i kompetencje inspektorów systemu kontroli wewnętrznych są proporcjonalne i adekwatne, a inspektorzy systemu kontroli wewnętrznych nie mają konfliktu interesów;

e) kontrole wewnętrzne wszystkich członków grupy podmiotów i ich działalności oraz jednostek produkcyjnych lub obiektów, w tym centrów zakupów i centrów odbioru, były prowadzane co najmniej raz w roku i zostały udokumentowane;

f) nowi członkowie lub nowe jednostki produkcyjne oraz nowa działalność dotychczasowych członków, w tym nowe centra zakupów i odbioru, zostały przyjęte dopiero po ich zatwierdzeniu przez kierownika systemu kontroli wewnętrznych na podstawie sprawozdania z kontroli wewnętrznej, zgodnie z udokumentowanymi procedurami systemu kontroli wewnętrznych, które wprowadzono;

g) kierownik systemu kontroli wewnętrznych wprowadza odpowiednie środki w przypadku wystąpienia niezgodności, w tym działania następcze, zgodnie z udokumentowanymi procedurami systemu kontroli wewnętrznych, które wprowadzono;

h) zgłoszenia dokonywane przez kierownika systemu kontroli wewnętrznych kierowane do właściwego organu lub, w stosownych przypadkach, organu kontrolnego lub jednostki certyfikującej są odpowiednie i wystarczające;

i) wewnętrzna identyfikowalność wszystkich produktów i członków grupy podmiotów jest zapewniona poprzez oszacowanie ilości i kontrolę krzyżową wydajności każdego członka grupy podmiotów;

j) członkowie grupy podmiotów przechodzą odpowiednie szkolenie w zakresie procedur systemu kontroli wewnętrznych i wymogów rozporządzenia (UE) 2018/848.

3. Właściwy organ lub, w stosownych przypadkach, organ kontrolny lub jednostka certyfikująca stosują ocenę ryzyka w celu doboru próby członków grupy podmiotów do celów powtórnej kontroli zgodnie z art. 38 ust. 4 lit. d) rozporządzenia (UE) 2018/848. Uwzględniają przy tym co najmniej wielkość i wartość produkcji oraz ocenę prawdopodobieństwa wystąpienia niezgodności z przepisami rozporządzenia (UE) 2018/848. Powtórne kontrole przeprowadza się fizycznie na miejscu w obecności wybranych członków.

4. Właściwy organ lub, w stosownych przypadkach, organ kontrolny lub jednostka certyfikująca przydzielają odpowiednią ilość czasu na przeprowadzenie kontroli grupy podmiotów, proporcjonalnie do rodzaju, struktury, wielkości, produktów i działalności grupy oraz wielkości produkcji ekologicznej grupy podmiotów.

5. Właściwy organ lub, w stosownych przypadkach, organ kontrolny lub jednostka certyfikująca przeprowadzają audyty obserwacyjne w celu zweryfikowania kompetencji i wiedzy inspektorów systemu kontroli wewnętrznych.

6. Właściwy organ lub, w stosownych przypadkach, organ kontrolny lub jednostka certyfikująca oceniają, czy wystąpił błąd systemu kontroli wewnętrznych na podstawie liczby niezgodności niewykrytych przez inspektorów systemu kontroli wewnętrznych oraz wyniku postępowania wyjaśniającego w sprawie przyczyny i charakteru niezgodności.

Artykuł 3

Wejście w życie i rozpoczęcie stosowania

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2022 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.