Artykuł 18

1. Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące kar mających zastosowanie w przypadku naruszeń niniejszego rozporządzenia przez dostawców usług hostingowych i podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia ich wykonania. Kary takie ograniczają się do przypadków naruszeń art. 3 ust. 3 i 6, art. 4 ust. 2 i 7, art. 5 ust. 1, 2, 3, 5 i 6, art. 6, 7, 10 i 11, art. 14 ust. 5, art. 15 ust. 1 oraz art. 17.

Kary, o których mowa w akapicie pierwszym, muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa członkowskie do dnia 7 czerwca 2022 r. powiadamiają Komisję o tych przepisach i środkach, a następnie niezwłocznie powiadamiają ją o zmianach mających wpływ na te przepisy i środki.

2. Państwa członkowskie zapewniają, by właściwe organy uwzględniały przy podejmowaniu decyzji w sprawie nałożenia kary i ustalaniu rodzaju i wysokości kary wszystkie istotne okoliczności, w tym:

a) charakter, wagę i czas trwania naruszenia;

b) umyślny lub wynikający z zaniedbania charakter naruszenia;

c) wcześniejsze naruszenia popełnione przez dostawcę usług hostingowych;

d) kondycję finansową dostawcy usług hostingowych;

e) poziom współpracy dostawcy usług hostingowych z właściwymi organami;

f) charakter i rozmiary dostawców usług hostingowych, w szczególności czy jest on mikro-, małym lub średnim przedsiębiorstwem;

g) stopień winy dostawcy usług hostingowych, z uwzględnieniem podjętych przez niego środków technicznych i organizacyjnych w celu spełnienia wymogów niniejszego rozporządzenia.

3. Państwa członkowskie zapewniają, aby systematyczne lub uporczywe niedopełnianie obowiązków wynikających z art. 3 ust. 3 podlegało karom pieniężnym w wysokości do 4 % całkowitych obrotów dostawcy usług hostingowych w poprzednim roku obrotowym.