Artykuł 21

1. Podmiot zajmujący się zwierzęciem koniowatym zapewnia, aby koniowate, za które jest odpowiedzialny, zostało zidentyfikowane w okresie, który zostanie określony przez państwo członkowskie, jednak nieprzekraczającym 12 miesięcy od daty urodzenia tego zwierzęcia, a w każdym przypadku przed opuszczeniem przez zwierzę zakładu, w którym się urodziło, na okres przekraczający 30 dni, z wyjątkiem sytuacji, w których:

a) mają zastosowanie odstępstwa przewidziane w art. 66 ust. 2 lit. c) lub e) rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035; lub

b) takie przemieszczenie odbywa się zgodnie z art. 43 ust. 2; lub

c) gdy zwierzę koniowate należy do populacji koniowatych żyjących w półdzikich warunkach i gdy zastosowanie mają warunki określone w art. 60 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu związki hodowców posiadające założone księgi hodowlane dla zwierząt hodowlanych czystorasowych z rodziny koniowatych mogą – zgodnie z wymogami dotyczącymi identyfikacji określonymi w części 3 pkt 1 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2016/1012 – wymagać, aby identyfikację zwierząt przeprowadzono jako identyfikację „źrebiąt przed odłączeniem od matki”, od której są zależne.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2 nowy unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny można wydać w każdym momencie:

a) na wniosek właściwego organu – lub w stosownych przypadkach jednostki upoważnionej – w przypadku gdy istniejący unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny nie spełnia wymogów określonych w art. 17 lub gdy niektóre dane identyfikacyjne określone w sekcji I, II lub III wzoru dokumentu identyfikacyjnego dla koniowatych określonego w części 1 załącznika II nie zostały właściwie wpisane przez właściwy organ wydający – lub w stosownych przypadkach jednostkę upoważnioną; lub

b) w przypadku gdy unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego wydanego przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia nie można dostosować, tak aby spełniał wymagania określone w art. 17.

4. Nowy unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny wydaje się w rozszerzonym formacie lub istniejący standardowy dokument identyfikacyjny uzupełnia się do rozszerzonego dokumentu identyfikacyjnego poprzez dodanie sekcji IV–X wzoru dokumentu identyfikacyjnego dla koniowatych określonego w części 1 załącznika II do niniejszego rozporządzenia w przypadku zwierzęcia koniowatego:

a) którego status ma być podniesiony do kategorii zwierzęcia koniowatego o bardzo dobrym zdrowiu zgodnie z art. 92 ust. 2 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/688; lub

b) które ma być wpisane jako zwierzę hodowlane czystorasowe z rodziny koniowatych lub zarejestrowane jako zwierzę koniowate, odpowiednio w sekcji głównej lub w sekcji dodatkowej księgi hodowlanej założonej przez związek hodowców prowadzący program hodowlany zatwierdzony zgodnie z art. 8 lub 12 rozporządzenia (UE) 2016/1012; lub

c) które ma być wpisane jako zarejestrowany koń, zgodnie z art. 2 pkt 5 lit. b) oraz z przepisami odpowiedniego stowarzyszenia lub odpowiedniej organizacji zarządzającego(-ej) końmi biorącymi udział w zawodach lub wyścigach.

5. Przed wydaniem nowego unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego zgodnie z ust. 3 i 4 oraz dostarczeniem go podmiotowi zajmującemu się zwierzęciem koniowatym właściwy organ lub – w stosownych przypadkach – jednostka upoważniona zatrzymuje istniejący unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny w celu jego unieważnienia, a unieważnienie istniejącego dokumentu identyfikacyjnego i wydanie nowego unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego rejestruje się w komputerowej bazie danych z odniesieniem do niepowtarzalnego kodu pierwotnie nadanego danemu zwierzęciu koniowatemu.