Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/966 z dnia 11 czerwca 2021 r. przyznające Republice Zielonego Przylądka tymczasowe odstępstwo od preferencyjnych reguł pochodzenia określonych w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/2446 w odniesieniu do przetworzonych lub zakonserwowanych filetów z tuńczyka, przetworzonych lub zakonserwowanych filetów z makreli oraz przetworzonych lub zakonserwowanych filetów z tazara lub tazara maruna
Załącznik III
W mocyŚrodki, o których mowa w art. 4 ust. 4, które mają być zgłaszane przez właściwe organy Republiki Zielonego Przylądka
Sprawozdanie, o którym mowa w art. 4 ust. 4, zawiera szczegółowy opis środków podjętych przez właściwe organy Republiki Zielonego Przylądka w celu zapewnienia, aby:
a) weryfikacje statusu pochodzenia produktów na wniosek organów celnych państw członkowskich były przeprowadzane dla każdego wniosku w terminach określonych w art. 109 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447;
b) weryfikacje statusu pochodzenia produktów rybołówstwa morskiego, o których mowa w art. 44 ust. 1 lit. h) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446, obejmowały kontrolę w miejscu połowu i aby weryfikacje statusu pochodzenia innych produktów wydobytych z morza poza wodami terytorialnymi, o których mowa w art. 44 ust. 1 lit. h) tego rozporządzenia delegowanego, obejmowały sprawdzenie warunków własności statku;
c) kontrole, o których mowa w art. 108 ust. 1 lit. b) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, były przeprowadzane w odniesieniu do eksporterów w odstępach czasu określonych na podstawie odpowiednich kryteriów analizy ryzyka zgodnie z art. 108 ust. 2 tego rozporządzenia wykonawczego;
d) eksporterzy i urzędnicy rządowi Republiki Zielonego Przylądka byli odpowiednio informowani o regułach preferencyjnego pochodzenia do celów GSP i związanych z nimi procedurach poprzez odpowiednie instrukcje, szkolenia, seminaria lub informacje internetowe.
Sprawozdanie dotyczące środków, o których mowa w pkt a) powyżej, zawiera następujące elementy w odniesieniu do każdego wniosku o weryfikację pochodzenia otrzymanego od organów celnych państw członkowskich:
• numer referencyjny i data wniosku o weryfikację pochodzenia,
• nazwa państwa członkowskiego, które wysłało wniosek [wnioskujące państwo członkowskie],
• data otrzymania wniosku przez właściwe organy Republiki Zielonego Przylądka,
• przedmiotowe produkty (kod HS i opis produktów);,
• data wysłania odpowiedzi do wnioskującego państwa członkowskiego,
• przyczyny opóźnienia w udzieleniu odpowiedzi (w stosownych przypadkach),
• ocena wniosku przez właściwe organy Republiki Zielonego Przylądka (tj. czy pochodzenie zadeklarowane w oświadczeniu o pochodzeniu zostało potwierdzone, czy nie).
Sprawozdanie dotyczące środków, o których mowa w pkt c) powyżej, zawiera następujące elementy:
• liczba przeprowadzonych kontroli,
• kryteria analizy ryzyka stosowane przez właściwe organy do oceny ryzyka i określania odstępów między regularnymi kontrolami eksporterów,
• metodyka stosowana podczas kontroli,
• informacja, czy właściwe organy zażądały od (niektórych) eksporterów dostarczenia kopii lub wykazu sporządzonych przez nich oświadczeń o pochodzeniu w celu przeprowadzenia kontroli, o których mowa w art. 108 ust. 1 lit. b), zgodnie z art. 108 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447,
• informacja, czy kontrole wykazały, że eksporterzy z Republiki Zielonego Przylądka rozumieją mające zastosowanie reguły pochodzenia i powiązane procedury,
• wszelkie wprowadzone środki naprawcze lub kary nałożone na eksporterów za sporządzenie nieprawidłowego oświadczenia o pochodzeniu.
Sprawozdanie dotyczące środków, o których mowa w pkt d) powyżej, zawiera instrukcje, dokumenty i materiały szkoleniowe dotyczące reguł preferencyjnego pochodzenia do celów GSP i powiązanych procedur, wykorzystywane do informowania eksporterów i urzędników rządowych Republiki Zielonego Przylądka.
W sprawozdaniach, o których mowa w art. 4 ust. 3 i 4, aktualizuje się informacje przedstawione w poprzednich sprawozdaniach.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.