Artykuł 14

1. Państwa członkowskie wspierają działania w zakresie innowacji społecznych i eksperymentów społecznych, w tym działania obejmujące komponent społeczno-kulturowy, lub umacniające podejścia oddolne oparte na partnerstwach z udziałem organów publicznych, partnerów społecznych, przedsiębiorstw społecznych, sektora prywatnego i społeczeństwa obywatelskiego.

2. Państwa członkowskie mogą wspierać zastosowanie na większą skalę innowacyjnych podejść testowanych na niewielką skalę i opracowanych w ramach komponentu EaSI i innych programów unijnych.

3. Innowacyjne działania i podejścia mogą być programowane w ramach któregokolwiek z celów szczegółowych określonych w art. 4 ust. 1 lit. a)–l).

4. Państwa członkowskie wyznaczają co najmniej jeden priorytet na potrzeby wdrożenia ust. 1 lub 2 lub obu tych ustępów. Maksymalna stopa dofinansowania w przypadku takich priorytetów może być zwiększona do 95 % w odniesieniu do maksymalnie 5 % krajowych zasobów w ramach komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym.

5. Państwa członkowskie określają – w swoich programach albo na późniejszym etapie podczas wdrażania – obszary innowacji społecznych i eksperymentów społecznych, odpowiadające ich szczególnym potrzebom.

6. Komisja ułatwia budowanie potencjału na rzecz innowacji społecznych, w szczególności przez wspieranie wzajemnego uczenia się, tworzenie sieci, oraz upowszechnianie i promowanie dobrych praktyk i metodyk.