Artykuł 14

1. Art. 4 nie ma zastosowania do szczególnej dodatkowej alokacji na regiony najbardziej oddalone. Tę szczególną dodatkową alokację na regiony najbardziej oddalone wykorzystuje się do skompensowania dodatkowych kosztów ponoszonych w tych regionach wskutek jednego lub kilku trwałych ograniczeń dla ich rozwoju, o których mowa w art. 349 TFUE.

2. W ramach alokacji, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, udziela się wsparcia na:

a) działania w zakresie określonym w art. 5 niniejszego rozporządzenia;

b) w drodze odstępstwa od art. 5 niniejszego rozporządzenia – działania obejmujące koszty operacyjne, mające na celu skompensowanie dodatkowych kosztów ponoszonych w regionach najbardziej oddalonych wskutek jednego lub kilku trwałych ograniczeń dla ich rozwoju, o których mowa w art. 349 TFUE.

Alokacja, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, może także służyć do wsparcia wydatków na pokrycie rekompensat przyznanych za realizację obowiązków świadczenia usług publicznych oraz umów o świadczenie usług publicznych w regionach najbardziej oddalonych.

3. Alokacja, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, nie może być przeznaczona na wsparcie:

a) operacji dotyczących produktów wymienionych w załączniku I do TFUE;

b) pomocy na rzecz przewozu osób dopuszczalnej na mocy art. 107 ust. 2 lit. a) TFUE;

c) zwolnień podatkowych i zwolnień z obciążeń socjalnych;

d) obowiązków świadczenia usług publicznych, które nie są wykonywane przez przedsiębiorstwa i w przypadku których państwo działa w ramach sprawowania władzy publicznej.

4. W drodze odstępstwa od art. 5 ust. 1 lit. d) EFRR może wspierać inwestycje produkcyjne w przedsiębiorstwach w regionach najbardziej oddalonych, niezależnie od wielkości tych przedsiębiorstw.