Artykuł 46

1. Instytucja zarządzająca programu Interreg wykonuje funkcje określone w art. 72, 74 i 75 rozporządzenia (UE) 2021/1060, z wyjątkiem zadania polegającego na wyborze operacji, o którym mowa w art. 72 ust. 1 lit. a) i art. 73 tego rozporządzenia, i, w przypadku gdy zadania w zakresie księgowania wydatków są realizowane przez inny podmiot na podstawie art. 47 niniejszego rozporządzenia, zadania dotyczącego płatności na rzecz beneficjentów, o których mowa w art. 74 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2021/1060. Funkcje te wykonywane są na całym terytorium objętym tym programem, z zastrzeżeniem odstępstw określonych na podstawie rozdziału VIII niniejszego rozporządzenia.

2. Instytucja zarządzająca, po konsultacji z państwami członkowskimi oraz, w stosownych przypadkach, z państwami trzecimi, krajami partnerskimi lub KTZ uczestniczącymi w programie Interreg, ustanawia wspólny sekretariat z personelem, którego skład odzwierciedla partnerstwo w ramach programu.

Wspólny sekretariat wspiera instytucję zarządzającą i komitet monitorujący w wykonywaniu ich odpowiednich funkcji. Wspólny sekretariat dostarcza również potencjalnym beneficjentom informacji o możliwościach finansowania w ramach programów Interreg oraz wspiera beneficjentów i partnerów we wdrażaniu operacji.

W przypadku programów Interreg wspieranych również przez unijne instrumenty finansowania zewnętrznego można ustanowić oddział lub oddziały wspólnego sekretariatu w co najmniej jednym kraju partnerskim lub KTZ w celu wykonywania jego zadań bliżej potencjalnych beneficjentów i partnerów, odpowiednio, z kraju partnerskiego lub KTZ.

3. W drodze odstępstwa od art. 74 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2021/1060 bez uszczerbku dla art. 45 ust. 5 niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie oraz, w stosownych przypadkach, państwo trzecie, kraj partnerski lub KTZ uczestniczące w programie Interreg mogą zdecydować, że weryfikacje zarządcze, o których mowa w art. 74 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2021/1060 mają być przeprowadzane poprzez wskazanie przez każde państwo członkowskie podmiotu lub osoby odpowiedzialnych za tę kontrolę na jego terytorium (zwanych dalej „kontrolerem”).

4. Kontrolerami mogą być te same instytucje, które są odpowiedzialne za przeprowadzanie takich weryfikacji dla programów w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” lub, w przypadku państw trzecich, krajów partnerskich lub KTZ, za przeprowadzanie porównywalnych weryfikacji w ramach unijnych instrumentów finansowania zewnętrznego. Każdy kontroler jest funkcjonalnie niezależny od instytucji audytowej lub wszelkich członków grupy audytorów.

5. W przypadku gdy postanowiono, że weryfikacje zarządcze przeprowadzane są przez wskazanych kontrolerów zgodnie z ust. 4, instytucja zarządzająca upewnia się, że wydatki beneficjentów uczestniczących w danej operacji zostały zweryfikowane przez wskazanego kontrolera.

6. Każde państwo członkowskie, państwo trzecie, kraj partnerski lub KTZ zapewniają możliwość weryfikacji wydatków danego beneficjenta w terminie trzech miesięcy od przedłożenia przez niego dokumentów.

7. Każde państwo członkowskie, państwo trzecie, kraj partnerski lub KTZ są odpowiedzialne za weryfikacje przeprowadzane na ich terytorium.

8. Każde państwo członkowskie, państwo trzecie, kraj partnerski i KTZ wskazują jako kontrolera instytucję krajową lub regionalną, podmiot prywatny albo osobę fizyczną, jak określono w ust. 9.

9. W przypadku gdy kontrolerem przeprowadzającym weryfikacje zarządcze jest podmiot prywatny lub osoba fizyczna, kontrolerzy ci spełniają co najmniej jeden z następujących wymogów:

a) są członkiem krajowego podmiotu księgowego lub audytowego lub krajowej instytucji księgowej lub audytowej, które z kolei należą do Międzynarodowej Federacji Księgowych (IFAC);

b) są członkiem krajowego podmiotu księgowego lub audytowego lub krajowej instytucji księgowej lub audytowej, nie będąc członkiem IFAC, ale zobowiązując się do prowadzenia weryfikacji zarządczych zgodnie ze standardami i etyką IFAC;

c) są zarejestrowane jako biegły rewident w rejestrze publicznym organu nadzoru publicznego w państwie członkowskim zgodnie z zasadami nadzoru publicznego określonymi w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE (21); lub

d) są zarejestrowane jako biegły rewident w rejestrze publicznym organu nadzoru publicznego w państwie trzecim, kraju partnerskim lub KTZ, pod warunkiem że rejestr ten podlega zasadom nadzoru publicznego określonym w ustawodawstwie danego kraju.