Artykuł 49

1. Komisja wybiera wspólną próbę operacji lub innych jednostek próby, z zastosowaniem statystycznej metody doboru próby, w odniesieniu do których przeprowadzony ma być audyt operacji przez instytucje audytowe programów Interreg otrzymujących wsparcie z EFRR lub unijnego instrumentu finansowania zewnętrznego, dla każdego roku obrachunkowego.

Wspólna próba musi być reprezentatywna dla wszystkich programów Interreg wchodzących w skład populacji.

Na potrzeby wyboru wspólnej próby Komisja może dokonać stratyfikacji grup programów Interreg w zależności od ich ryzyk szczególnych.

2. Instytucje programu przekazują Komisji informacje niezbędne do wyboru wspólnej próby do dnia 1 sierpnia po zakończeniu każdego roku obrachunkowego.

Informacje te przedkładane są w standardowym formacie elektronicznym oraz muszą być kompletne i zgodne z wydatkami zadeklarowanymi Komisji w odniesieniu do danego roku obrachunkowego.

3. Bez uszczerbku dla wymogu przeprowadzenia audytu, o którym mowa w art. 48 ust. 2, instytucje audytowe programów Interreg uwzględnionych we wspólnej próbie nie przeprowadzają dodatkowych audytów operacji w ramach tych programów, chyba że Komisja wystąpi o to zgodnie z ust. 8 niniejszego artykułu lub w przypadkach, w których instytucja audytowa zidentyfikowała ryzyka szczególne.

4. Komisja informuje instytucje audytowe stosownych programów Interreg o wybranej wspólnej próbie w odpowiednim terminie umożliwiającym tym instytucjom przeprowadzenie audytów operacji, zasadniczo do dnia 1 września po zakończeniu każdego roku obrachunkowego.

5. Odnośne instytucje audytowe przekazują informacje o wynikach tych audytów oraz o ewentualnych korektach finansowych wprowadzonych w odniesieniu do poszczególnych wykrytych nieprawidłowości najpóźniej w rocznych sprawozdaniach z kontroli przedkładanych Komisji na podstawie art. 48 ust. 6 i 7.

6. Po dokonaniu oceny wyników audytów operacji wybranych na podstawie ust. 1 Komisja oblicza ogólny ekstrapolowany poziom błędu w odniesieniu do programów Interreg włączonych do populacji, z której wybrano wspólną próbę, na potrzeby własnej procedury poświadczenia zgodności.

7. W przypadku gdy ogólny ekstrapolowany poziom błędu, o którym mowa w ust. 6, przekracza 2 % łącznych wydatków zadeklarowanych w programach Interreg włączonych do populacji, z której wybrano wspólną próbę, Komisja oblicza ogólny poziom błędu rezydualnego, biorąc pod uwagę korekty finansowe zastosowane przez odpowiednie instytucje programu Interreg w odniesieniu do poszczególnych nieprawidłowości wykrytych w ramach audytów operacji wybranych na podstawie ust. 1.

8. W przypadku gdy ogólny poziom błędu rezydualnego, o którym mowa w ust. 7, przekracza 2 % wydatków zadeklarowanych w programach Interreg włączonych do populacji, z której wybrano wspólną próbę, Komisja ustala, czy konieczne jest zwrócenie się do instytucji audytowej konkretnego programu Interreg lub grupy programów Interreg, których najbardziej dotyczy ten problem, o przeprowadzenie dodatkowych audytów w celu przeprowadzenia dalszej ewaluacji poziomu błędu i oceny wymaganych środków naprawczych w odniesieniu do programów Interreg, których dotyczą wykryte nieprawidłowości.

9. Na podstawie oceny wyników dodatkowych prac audytowych, o które wystąpiono na podstawie ust. 8 niniejszego artykułu, Komisja może zwrócić się o zastosowanie dodatkowych korekt finansowych w odniesieniu do programów Interreg, których dotyczą wykryte nieprawidłowości. W takich przypadkach instytucje programu Interreg dokonują wymaganych korekt finansowych zgodnie z art. 103 rozporządzenia (UE) 2021/1060.

10. Każda instytucja audytowa programu Interreg, w przypadku którego brakuje informacji, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, lub informacje te są niekompletne lub nie zostały przedłożone w terminie określonym w akapicie pierwszym tego ustępu, przeprowadza oddzielny dobór próby w odniesieniu do danego programu Interreg zgodnie z art. 79 rozporządzenia (UE) 2021/1060.