Artykuł 59

1. W celu wdrażania programu Interreg w państwie trzecim, kraju partnerskim lub KTZ, zgodnie z art. 112 ust. 4 rozporządzenia finansowego umowa w sprawie finansowania zawierana jest między Komisją, reprezentującą Unię, a każdym uczestniczącym państwem trzecim, krajem partnerskim lub KTZ, reprezentowanym zgodnie z jego krajowymi ramami prawnymi.

2. Każdą umowę w sprawie finansowania zawiera się do dnia 31 grudnia roku następującego po roku, w którym zaciągnięto pierwsze zobowiązanie budżetowe, i uznaje się ją za zawartą w dniu podpisania jej przez ostatnią stronę.

Każda umowa w sprawie finansowania wchodzi w życie w dniu:

a) podpisania jej przez ostatnią stronę; albo

b) po zakończeniu przez państwo trzecie, kraj partnerski lub KTZ procedury niezbędnej do ratyfikacji zgodnie z krajowymi ramami prawnymi i po poinformowaniu o tym Komisji.

3. Komisja przedstawia projekt umowy w sprawie finansowania, zatwierdzając program zewnętrzny.

W przypadku gdy w programie Interreg udział biorą co najmniej dwa państwa trzecie, kraje partnerskie lub KTZ, przed datą określoną w ust. 2 zawarta zostać musi przez obydwie strony co najmniej jedna umowa w sprawie finansowania. Pozostałe państwa trzecie, kraje partnerskie lub KTZ mogą podpisać swoje odpowiednie umowy w sprawie finansowania najpóźniej w dniu 30 czerwca drugiego roku następującego po roku, w którym zaciągnięto pierwsze zobowiązanie budżetowe.

4. Państwo członkowskie, w którym mieści się instytucja zarządzająca danego programu Interreg:

a) może także podpisać umowę w sprawie finansowania; albo

b) podpisuje niezwłocznie umowę w sprawie wdrażania z każdym państwem trzecim, krajem partnerskim lub KTZ uczestniczącym w tym programie Interreg, w której określa się wzajemne prawa i obowiązki w odniesieniu do wdrażania programu i zarządzania finansowego.

5. Umowa w sprawie wdrażania podpisana na podstawie ust. 4 lit. b) obejmuje co najmniej następujące elementy:

a) szczegółowe ustalenia dotyczące płatności;

b) zarządzanie finansowe;

c) prowadzenie dokumentacji;

d) obowiązki sprawozdawcze;

e) weryfikacje, kontrole i audyt; oraz

f) nieprawidłowości i odzyskiwanie środków.

6. W przypadku gdy państwo członkowskie, w którym mieści się instytucja zarządzająca programu Interreg, postanawia podpisać umowę w sprawie finansowania na podstawie ust. 4 lit. a) niniejszego artykułu, taką umowę w sprawie finansowania uznaje się za narzędzie wykonania budżetu Unii zgodnie z rozporządzeniem finansowym, a nie za umowę międzynarodową, o której mowa w art. 216–219 TFUE.