Artykuł 80

1. Przeprowadzając audyty Komisja i instytucje audytowe należycie uwzględniają zasadę jednego audytu i zasadę proporcjonalności w odniesieniu do poziomu ryzyka dla budżetu Unii. Służy to, w szczególności, uniknięciu powielania audytów i weryfikacji zarządczych tych samych wydatków zadeklarowanych Komisji i ma na celu zminimalizowanie kosztów weryfikacji zarządczych i audytów i zmniejszenia obciążenia administracyjnego beneficjentów.

Komisja i instytucje audytowe wykorzystują w pierwszej kolejności wszystkie informacje i dokumentację, o których mowa w art. 72 ust. 1 lit. e), w tym wyniki weryfikacji zarządczych, i zwracają się o przekazanie dodatkowych dokumentów i dowodów audytowych od beneficjentów wyłącznie w przypadku, gdy na podstawie profesjonalnego osądu Komisji i instytucji audytowych jest to niezbędne w celu wsparcia rzetelnych wniosków z audytu.

2. W odniesieniu do programów, w przypadku których Komisja stwierdzi, że opinia instytucji audytowej jest wiarygodna, a zainteresowane państwo członkowskie bierze udział we wzmocnionej współpracy w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej, audyty prowadzone przez Komisję ograniczają się do kontroli prac instytucji audytowej.

3. Przed przedłożeniem zestawienia wydatków za rok obrachunkowy, w którym dana operacja została ukończona Komisja lub instytucja audytowa nie przeprowadzają więcej niż jednego audytu w odniesieniu do operacji, w przypadku których łączne wydatki kwalifikowalne nie przekraczają 400 000 EUR w odniesieniu do EFRR lub Funduszu Spójności, 350 000 EUR w odniesieniu do FST, 300 000 EUR w odniesieniu do EFS+ lub 200 000 EUR w odniesieniu do EFMRA, FAMI, FBW lub IZGW.

Inne operacje nie podlegają więcej niż jednemu audytowi na rok obrachunkowy przeprowadzanemu przez instytucję audytową albo Komisję przed przedłożeniem zestawienia wydatków za rok obrachunkowy, w którym dana operacja została ukończona. W przypadku gdy w danym roku kontrolę przeprowadzał Trybunał Obrachunkowy, operacje nie podlegają w tym roku audytowi przeprowadzanemu przez Komisję ani instytucję audytową, o ile rezultaty kontroli przeprowadzonej przez Trybunał Obrachunkowy dla tych operacji mogą być wykorzystane przez instytucję audytową lub Komisję na potrzeby wykonania przez nie stosownych zadań.

4. Niezależnie od ust. 3 każda operacja może podlegać więcej niż jednemu audytowi, jeżeli instytucja audytowa stwierdzi – na podstawie swojego profesjonalnego osądu – że sporządzenie ważnej opinii audytowej nie jest możliwe.

5. Ust. 2 i 3 nie mają zastosowania w przypadku gdy:

a) istnieje szczególne ryzyko wystąpienia nieprawidłowości lub podejrzenie nadużycia finansowego;

b) konieczne jest ponowne przeprowadzenie prac instytucji audytowej w celu uzyskania pewności co do jej skutecznego funkcjonowania;

c) istnieją dowody wskazujące na poważne uchybienie w pracy instytucji audytowej.