Artykuł 2

1. Państwa członkowskie przywożące dobra kultury w celu przechowywania ustanawiają miejsca ich zabezpieczenia do celów ich składowania. Przedmiotowe miejsca składowania powinny być specjalnie wyposażone do celów umieszczania w nich dóbr kultury i zapewnienia ich bezpieczeństwa i utrzymania w dobrym stanie. Wolne obszary celne, o których mowa w art. 243 rozporządzenia (UE) 952/2013, nie mogą być wyznaczane jako miejsce zabezpieczenia.

2. Gdy państwo członkowskie tworzy miejsce zabezpieczenia, wyznacza organ publiczny do jego prowadzenia lub do nadzorowania jego funkcjonowania i wprowadza dane kontaktowe tego organu do systemu ICG. Komisja udostępnia te informacje w internecie.

3. Jako organy publiczne do prowadzenia lub nadzorowania funkcjonowania miejsca zabezpieczenia państwa członkowskie mogą wyznaczać tylko władze państwowe, regionalne lub lokalne lub podmioty prawa publicznego określone w art. 2 ust. 1 pkt 4) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE (9).

4. Dobra kultury należące do kategorii wymienionych w częściach B i C załącznika do rozporządzenia (UE) 2019/880, mające znaczenie dla archeologii, prehistorii, historii, literatury, sztuki lub nauki, mogą być tymczasowo umieszczone w miejscu zabezpieczenia na obszarze celnym Unii, aby zapobiec ich zniszczeniu lub utracie spowodowanych konfliktem zbrojnym, klęską żywiołową lub innymi sytuacjami nadzwyczajnymi dotykającymi odnośne państwo trzecie.

5. Przywóz dóbr kultury w celu, o którym mowa w art. 3 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) 2019/880, wymaga uprzedniej akceptacji urzędowego wniosku o przechowanie złożonego przez organ publiczny państwa trzeciego będącego właścicielem lub posiadaczem dóbr kultury do organu publicznego Unii wyznaczonego do prowadzenia lub nadzoru nad prowadzeniem miejsca zabezpieczenia, w którym mają zostać umieszczone dobra kultury.

6. W przypadku braku szczegółowych ustaleń między stronami koszt składowania i utrzymywania dóbr kultury umieszczonych w miejscu ich zabezpieczenia ponosi państwo członkowskie, w którym znajduje się to miejsce.

7. Następujące zasady obowiązują w odniesieniu do procedury celnej, którą mogą być objęte dobra kultury podczas składowania ich w miejscu zabezpieczenia:

a) Podmiot prowadzący miejsce zabezpieczenia zgłasza dobra kultury do objęcia procedurą prywatnego składowania celnego, zgodnie z art. 240 rozporządzenia (UE) nr 952/2013, pod warunkiem że podmiot ten posiada pozwolenie na prowadzenie prywatnego składu celnego na terenie tego miejsca zabezpieczenia.

b) Alternatywnie podmiot prowadzący miejsce zabezpieczenia może zgłosić dobra kultury do dopuszczenia do obrotu ze zwolnieniem z należności celnych przywozowych na mocy art. 42–44 rozporządzenia Rady (WE) 1186/2009 (10).

c) Podmiot prowadzący miejsce zabezpieczenia może początkowo objąć dobra kultury procedurą odprawy czasowej. W przypadku wyboru tej procedury celnej dokonuje się ustaleń w celu późniejszego objęcia dóbr jedną z procedur określonych w lit. a) lub b) w przypadku upływu maksymalnego terminu, przez jaki towary mogą być objęte procedurą odprawy czasowej na podstawie art. 251 rozporządzenia (UE) nr 952/2013 i nieudzielenia jego przedłużenia, w sytuacji, gdy bezpieczny powrót dóbr do państwa trzeciego nie jest jeszcze możliwy.

8. Dobra kultury mogą zostać czasowo przeniesione z miejsca ich zabezpieczenia w celu udostępnienia ich publiczności pod warunkiem spełnienia następujących warunków:

a) państwo trzecie, z którego przywieziono dobra kultury wyraziło zgodę;

b) organy celne udzieliły zgodę na wyprowadzenie zgodnie z art. 240 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 952/2013;

c) miejsce wyznaczone do celu udostępnienia zapewnia odpowiednie warunki ochrony, konserwacji i utrzymania przedmiotowych dóbr kultury.