Rozporządzenie Komisji (UE) 2021/1099 z dnia 5 lipca 2021 r. zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 dotyczącego produktów kosmetycznych
Treść z tekstu opublikowanego w Dzienniku Urzędowym UE — w brzmieniu pierwotnym, bez późniejszych zmian. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.
Treść aktu
Tytuł i preambuła (motywy)
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2021/1099
z dnia 5 lipca 2021 r.
zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 dotyczącego produktów kosmetycznych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczące produktów kosmetycznych (1), w szczególności jego art. 31 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Substancja 4-[(tetrahydro-2H-piran-2-ylo)oksy]fenol (nazwa zwyczajowa: deoksyarbutyna, nazwa INCI: Tetrahydropyranyloxy Phenol), obecnie nieobjęta rozporządzeniem (WE) nr 1223/2009, prowadzi do uwolnienia 1,4-dihydroksybenzenu (nazwa INCI: Hydroquinone). Hydrochinon został wymieniony w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 pod pozycją 1339 i zaklasyfikowany do kategorii substancji, których stosowanie w produktach kosmetycznych jest zakazane, z wyjątkiem pozycji 14 w załączniku III do tego rozporządzenia.
(2) Stosowanie deoksyarbutyny w produktach kosmetycznych zostało ocenione przez Komitet Naukowy ds. Bezpieczeństwa Konsumentów (SCCS). W opinii przyjętej w dniu 25 czerwca 2015 r. (2) SCCS stwierdził, że ze względu na obawy dotyczące bezpieczeństwa w odniesieniu do cyklu życia produktów zawierających tę substancję stosowania deoksyarbutyny w kremach do twarzy w stężeniu do 3 % nie można uznać za bezpieczne (3).
(3) Na podstawie tej opinii należy zakazać stosowania deoksyarbutyny w produktach kosmetycznych i dodać ją do wykazu substancji zakazanych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009.
(4) Substancja 1,3-dihydroksy-2-propanon (nazwa INCI: Dihydroxyacetone) (dihydroksyaceton) jest składnikiem kosmetycznym o właściwościach odżywiających skórę i właściwościach opalających. Dihydroksyaceton nie jest obecnie objęty rozporządzeniem (WE) nr 1223/2009.
(5) W opinii przyjętej w dniach 3–4 marca 2020 r. (4) SCCS uznał dihydroksyaceton za bezpieczny w przypadku stosowania jako składnik do farbowania włosów w zastosowaniach niespłukiwanych (nieutleniających) przy maksymalnym stężeniu wynoszącym 6,25 %. Ponadto w swojej opinii SCCS stwierdził, że za bezpieczne uznaje się również stosowanie dihydroksyacetonu jako składnika do farbowania włosów w zastosowaniach niespłukiwanych (nieutleniających) przy maksymalnym stężeniu wynoszącym 6,25 % przy jednoczesnym stosowaniu emulsji samoopalającej i kremu do twarzy zawierających dihydroksyaceton w maksymalnym stężeniu wynoszącym 10 %.
(6) Na podstawie tych wniosków konieczne jest dodanie w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 nowej pozycji, która dopuści ograniczone stosowanie dihydroksyacetonu wyłącznie w nieutleniających produktach do farbowania włosów i produktach samoopalających, w maksymalnym stężeniu wynoszącym odpowiednio do 6,25 % i 10 %.
(7) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1223/2009.
(8) Należy przewidzieć rozsądne terminy, aby przemysł mógł dostosować się do nowych wymogów dotyczących stosowania dihydroksyacetonu w produktach kosmetycznych oraz stopniowo wycofywać się z wprowadzania do obrotu i udostępniania na rynku produktów kosmetycznych, które nie spełniają tych wymogów.
(9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Kosmetycznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1223/2009 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 5 lipca 2021 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 342 z 22.12.2009, s. 59.
(2) SCCS (Komitet Naukowy ds. Bezpieczeństwa Konsumentów), Opinia w sprawie deoksyarbutyny – Tetrahydropyranyloxy Phenol, 25 czerwca 2015 r., SCCS/1554/15.
(3) Zob. pkt 4 opinii.
(4) SCCS (Komitet Naukowy ds. Bezpieczeństwa Konsumentów), Opinia w sprawie dihydroksyacetonu – DHA, 3–4 marca 2020 r., SCCS/1612/19.
Załącznik
W rozporządzeniu (WE) nr 1223/2009 wprowadza się następujące zmiany:
1) w załączniku II dodaje się pozycję w brzmieniu:
Numer
porządkowy
Dane substancji
Nazwa chemiczna/INN
Nr CAS
Nr WE
a
b
c
d
„1657
4-[(tetrahydro-2H-piran-2-ylo)oksy]fenol (deoksyarbutyna, Tetrahydropyranyloxy Phenol)
53936-56-4”
2) w załączniku III dodaje się pozycję w brzmieniu:
Numer referencyjny
Dane substancji
Ograniczenia
Warunki i ostrzeżenia na opakowaniach
Nazwa chemiczna/INN
Nazwa w słowniku wspólnych nazw składników
Nr CAS
Nr WE
Rodzaj produktu, części ciała
Maksymalne stężenie w preparacie gotowym do użycia
Inne
a
b
c
d
e
f
g
d
h
„321
1,3-dihydroksy-2-propanon
Dihydroxyacetone
96-26-4
202-494-5
a) Substancja do farbowania włosów w nieutleniających produktach do farbowania włosów (*1)
b) Produkty samoopalające (*1)
a) 6,25 %
b) 10 %
(*1) Od dnia 26 stycznia 2022 r. nie można wprowadzać do obrotu w Unii produktów do farbowania włosów i produktów samoopalających zawierających tę substancję i niespełniających wymogów określonych w ograniczeniach. Od dnia 22 kwietnia 2022 r. nie można udostępniać na rynku w Unii produktów do farbowania włosów i produktów samoopalających zawierających tę substancję i niespełniających wymogów określonych w ograniczeniach.”.
Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 32021R1099. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.