Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1134 z dnia 7 lipca 2021 r. w sprawie zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008, (WE) nr 810/2009, (UE) 2016/399, (UE) 2017/2226, (UE) 2018/1240, (UE) 2018/1860, (UE) 2018/1861, (UE) 2019/817 i (UE) 2019/1896 oraz uchylenia decyzji Rady 2004/512/WE i (WE) nr 2008/633/WSiSW w celu zreformowania Wizowego Systemu Informacyjnego
Artykuł 45a
W mocyWykorzystywanie danych VIS do sporządzania sprawozdań i statystyk
1. Odpowiednio upoważniony personel właściwych organów państw członkowskich, Komisji, eu-LISA, Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu oraz Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej, w tym jednostki centralnej ETIAS zgodnie z art. 9j, ma dostęp do VIS w celu przeglądania następujących danych, wyłącznie do celów sporządzania sprawozdań i statystyk, bez możliwości indywidualnej identyfikacji i zgodnie z gwarancjami dotyczącymi niedyskryminacji, o których mowa w art. 7 ust. 2:
a) informacje o statusie;
b) organ, do którego złożono wniosek, w tym jego adres;
c) płeć, wiek i obywatelstwo lub obywatelstwa osoby ubiegającej się o wizę;
d) państwo i miasto zamieszkania osoby ubiegającej się o wizę – wyłącznie w odniesieniu do wiz;
e) aktualnie wykonywany zawód (kategoria zawodowa) osoby ubiegającej się o wizę – wyłącznie w odniesieniu do wiz;
f) państwo członkowskie pierwszego wjazdu i państwo członkowskie będące celem podróży – wyłącznie w odniesieniu do wiz;
g) data i miejsce złożenia wniosku i decyzji dotyczącej wniosku (o wydaniu, wycofaniu, odmowie wydania, unieważnieniu, cofnięciu, odnowieniu lub przedłużeniu);
h) rodzaj dokumentu, o którego wydanie wystąpiono lub który wydano, tj. czy jest to tranzytowa wiza lotniskowa, wiza jednolita lub wiza o ograniczonej ważności terytorialnej, wiza długoterminowa lub dokument pobytowy;
i) rodzaj dokumentu podróży i państwo, które wydało dokument podróży – wyłącznie w odniesieniu do wiz;
j) decyzja dotycząca wniosku oraz – w przypadku odmowy wydania, wycofania, unieważnienia lub cofnięcia – podstawy takiej decyzji;
k) trafienia wynikające z zapytań kierowanych do systemów informacyjnych UE, danych Europolu lub baz danych Interpolu zgodnie z art. 9a lub 22b, w podziale na systemy lub bazy danych, lub trafienia w odniesieniu do szczegółowych wskaźników ryzyka zgodnie z art. 9j oraz trafienia, w przypadku których, po ręcznej weryfikacji zgodnie z art. 9c, 9d, 9e lub 22b, dane osobowe osoby ubiegającej się o wizę zostały potwierdzone jako odpowiadające danym znajdującym się w jednym z systemów informacyjnych lub w jednej z baz danych, w których dokonano wyszukiwania;
l) decyzje o odmowie wydania wizy, wizy długoterminowej lub dokumentu pobytowego, które są powiązane z ręcznie zweryfikowanym i potwierdzonym trafieniem w jednym z systemów informacyjnych lub jednej z baz danych, w których dokonano wyszukiwania, lub z trafieniem w odniesieniu do szczegółowych wskaźników ryzyka;
m) właściwy organ, który podjął decyzję w sprawie wniosku, w tym jego adres, i data decyzji – wyłącznie w odniesieniu do wiz;
n) informacje o przypadkach, w których ta sama osoba ubiegająca się o wizę wystąpiła o wizę do więcej niż jednego organu wizowego, wraz z informacjami o tych organach wizowych i ich adresach oraz o datach decyzji;
o) główne cele podróży – wyłącznie w odniesieniu do wiz;
p) wnioski wizowe przetworzone przez państwo reprezentujące zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 810/2009;
q) dane wprowadzone w związku z każdym dokumentem wycofanym, unieważnionym, cofniętym, odnowionym lub dokumentem, który został przedłużony, stosownie do przypadku;
r) data upływu okresu ważności wizy długoterminowej lub dokumentu pobytowego;
s) liczba osób zwolnionych z obowiązku złożenia odcisków palców zgodnie z art. 13 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 810/2009;
t) informacje o przypadkach, w których dane, o których mowa w art. 9 pkt 6, nie mogły zostać przekazane, zgodnie z art. 8 ust. 5;
u) informacje o przypadkach, w których dane, o których mowa w art. 9 pkt 6, nie były wymagane ze względów prawnych, zgodnie z art. 8 ust. 5;
v) informacje o przypadkach, w których osobie, która nie mogła przekazać danych, o których mowa w art. 9 pkt 6, odmówiono wydania wizy, zgodnie z art. 8 ust. 5;
w) odsyłacze do wcześniejszego pliku danych dotyczących wniosku odnoszącego się do tej osoby ubiegającej się o wizę, jak również odsyłacze do plików danych dotyczących wniosków osób podróżujących razem – wyłącznie w odniesieniu do wiz.
Odpowiednio upoważniony personel Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej ma dostęp do VIS w celu przeglądania danych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, do celów przeprowadzania analiz ryzyka i ocen narażenia, o których mowa w art. 29 i 32 rozporządzenia (UE) 2019/1896.
2. Do celów ust. 1 niniejszego artykułu eu-LISA przechowuje dane, o których mowa w tym ustępie, w centralnym repozytorium sprawozdawczo-statystycznym, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia (UE) 2019/817. Zgodnie z art. 39 ust. 1 tego rozporządzenia międzysystemowe dane statystyczne i sprawozdania analityczne umożliwiają organom wymienionym w ust. 1 niniejszego artykułu uzyskanie sprofilowanych sprawozdań i statystyk w celu wsparcia wdrażania szczegółowych wskaźników ryzyka, o których mowa w art. 9j niniejszego rozporządzenia, poprawy oceny ryzyka dla bezpieczeństwa, ryzyka nielegalnej imigracji i wysokiego ryzyka epidemiologicznego, zwiększenia wydajności odpraw granicznych oraz wsparcia organów wizowych w przetwarzaniu wniosków wizowych.
3. Procedury wdrożone przez eu-LISA w celu monitorowania funkcjonowania VIS, o których mowa w art. 50 ust. 1, obejmują możliwość regularnego tworzenia statystyk na potrzeby tego monitorowania.
4. Co kwartał eu-LISA opracowuje na podstawie danych VIS dotyczących wiz statystyki przedstawiające – w odniesieniu do każdej lokalizacji, w której został złożony wniosek wizowy i w odniesieniu do każdego państwa członkowskiego – w szczególności następujące dane:
a) liczba tranzytowych wiz lotniskowych (A), o których wydanie wystąpiono; liczba wydanych wiz A, w podziale według jednokrotnego tranzytu lotniczego i wielokrotnego tranzytu lotniczego; liczba wiz A, których wydania odmówiono;
b) liczba wiz krótkoterminowych (C), o których wydanie wystąpiono (w podziale według głównych celów podróży); liczba wydanych wiz C, w podziale według wiz wydanych w celu jednokrotnego, dwukrotnego lub wielokrotnego wjazdu, a ta ostatnia kategoria – w podziale według długości okresu ważności (sześć miesięcy lub mniej, jeden rok, dwa lata, trzy lata, cztery lata, pięć lat); liczba wydanych wiz o ograniczonej ważności terytorialnej (LTV); liczba wiz C, których wydania odmówiono.
Statystyki dzienne są przechowywane w centralnym repozytorium sprawozdawczo-statystycznym zgodnie z art. 39 rozporządzenia (UE) 2019/817.
5. Co kwartał eu-LISA opracowuje na podstawie danych VIS dotyczących wiz długoterminowych i dokumentów pobytowych statystyki przedstawiające – w odniesieniu do każdej lokalizacji organu – w szczególności następujące dane:
a) łączna liczba wiz długoterminowych, o których wydanie wystąpiono, które wydano, których wydania odmówiono lub które wycofano, cofnięto, unieważniono i przedłużono;
b) łączna liczba dokumentów pobytowych, o których wydanie wystąpiono, które wydano, których wydania odmówiono lub które wycofano, cofnięto, unieważniono i odnowiono.
6. Na koniec każdego roku dokonuje się zestawienia danych statystycznych w sprawozdaniu rocznym za ten rok. W statystykach dane przedstawiane są w podziale na poszczególne lokalizacje organu i poszczególne państwa członkowskie. Sprawozdanie jest publikowane i przekazywane Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji, Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej, Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz organom nadzorczym.
7. Na wniosek Komisji eu-LISA przedstawia statystyki dotyczące określonych aspektów związanych z realizacją wspólnej polityki wizowej lub polityki migracyjnej i azylowej, w tym aspektów związanych ze stosowaniem rozporządzenia (UE) nr 1053/2013.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.