Załącznik I

1. Zasoby budżetowe dostępne na podstawie art. 13 zostają podzielone między państwa członkowskie w następujący sposób:

a) na początku okresu programowania każde państwo członkowskie otrzymuje z Funduszu ustaloną kwotę w wysokości 8 000 000 EUR, z wyjątkiem Cypru, Malty i Grecji, które otrzymują ustaloną kwotę w wysokości 28 000 000 EUR dla każdego z nich;

b) pozostałe zasoby budżetowe, o których mowa w art. 13, rozdziela się na podstawie następujących kryteriów:

— 35 % na azyl,

— 30 % na legalną migrację i integrację,

— 35 % na przeciwdziałanie migracji nieuregulowanej, w tym na powroty.

2. W obszarze azylu uwzględnia się następujące kryteria, ważone w następujący sposób:

a) 30 % proporcjonalnie do liczby osób należących do jednej z następujących kategorii:

— każdy obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec, któremu przyznano status określony w Konwencji genewskiej dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r., zmienionej protokołem nowojorskim z dnia 31 stycznia 1967 r.,

— każdy obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec, który korzysta z formy ochrony uzupełniającej w rozumieniu dyrektywy 2011/95/UE,

— każdy obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec, który korzysta z tymczasowej ochrony w rozumieniu dyrektywy 2001/55/WE (

8

);

b) 60 % proporcjonalnie do liczby obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców, którzy złożyli wniosek o ochronę międzynarodową;

c) 10 % proporcjonalnie do liczby obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców, którzy są w trakcie przesiedlenia lub zostali przesiedleni do danego państwa członkowskiego.

3. W obszarze legalnej migracji i integracji uwzględnia się następujące kryteria, ważone w następujący sposób:

a) 50 % proporcjonalnie do łącznej liczby legalnie przebywających obywateli państw trzecich w danym państwie członkowskim;

b) 50 % proporcjonalnie do liczby obywateli państw trzecich, którzy otrzymali pierwszy dokument pobytowy; jednakże następujące kategorie osób nie są uwzględniane:

— obywatele państw trzecich, którym wydano pierwszy dokument pobytowy związany z pracą, ważny na okres krótszy niż 12 miesięcy,

— obywatele państw trzecich przyjmowani w celu odbycia studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej, szkoleniu bez wynagrodzenia lub wolontariacie zgodnie z dyrektywą Rady 2004/114/WE (

9

) lub – w stosownych przypadkach – z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/801 (

10

),

— obywatele państw trzecich przyjmowani w celu prowadzenia badań naukowych zgodnie z dyrektywą Rady 2005/71/WE (

11

) lub – w stosownych przypadkach – z dyrektywą (UE) 2016/801.

4. W obszarze przeciwdziałania migracji nieuregulowanej, w tym w obszarze powrotów, uwzględnia się następujące kryteria, ważone w następujący sposób:

a) 70 % proporcjonalnie do liczby obywateli państw trzecich, którzy nie spełniają warunków wjazdu i pobytu na terytorium państwa członkowskiego lub przestali je spełniać i którzy podlegają decyzji nakazującej powrót na podstawie prawa krajowego, tj. decyzji administracyjnej lub sądowej lub aktowi administracyjnemu lub sądowemu, stwierdzającym nielegalność pobytu i nakładającym obowiązek powrotu;

b) 30 % proporcjonalnie do liczby obywateli państw trzecich, którzy faktycznie opuścili terytorium państwa członkowskiego w następstwie administracyjnego lub sądowego nakazu opuszczenia, dobrowolnie lub pod przymusem.

5. Do celów początkowego przydziału wartości odniesienia oparte są na rocznych danych statystycznych, obejmujących lata 2017, 2018 i 2019, opracowanych przez Komisję (Eurostat) na podstawie danych dostarczonych przez państwa członkowskie przed dniem rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia zgodnie z prawem Unii. Do celów przeglądu śródokresowego wartości odniesienia oparte są na rocznych danych statystycznych, obejmujących lata 2021, 2022 i 2023, opracowanych przez Komisję (Eurostat) na podstawie danych dostarczonych przez państwa członkowskie zgodnie z prawem Unii. W przypadku gdy państwa członkowskie nie dostarczyły Komisji (Eurostatowi) odnośnych danych statystycznych, jak najszybciej przekazują one dane wstępne.

6. Przed akceptacją danych, o których mowa w ust. 5, jako wartości odniesienia Komisja (Eurostat) ocenia jakość, porównywalność i kompletność informacji statystycznych zgodnie ze standardowymi procedurami operacyjnymi. Na wniosek Komisji (Eurostatu) państwa członkowskie dostarczają jej wszystkich niezbędnych do tego celu informacji.