Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1152 z dnia 7 lipca 2021 r. w sprawie zmiany rozporządzeń (WE) nr 767/2008, (UE) 2017/2226, (UE) 2018/1240, (UE) 2018/1860, (UE) 2018/1861 oraz (UE) 2019/817 w odniesieniu do ustanowienia warunków dostępu do innych systemów informacyjnych UE do celów europejskiego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż
Rozdział I — ZMIANY ROZPORZĄDZENIA (UE) 2018/1240
Artykuł 11c
W mocyInteroperacyjność pomiędzy ETIAS i EES do celów cofania zezwolenia na podróż ETIAS na wniosek wnioskodawcy
1. Do celów stosowania art. 41 ust. 8 zautomatyzowany proces wykorzystujący bezpieczny kanał komunikacyjny, o którym mowa w art. 6 ust. 2 lit. da), przesyła zapytanie do systemu centralnego EES w celu weryfikacji, czy wnioskodawcy, którzy wystąpili o cofnięcie ich zezwolenia na podróż, nie przebywają na terytorium państw członkowskich.
2. Jeżeli wynik weryfikacji w systemie centralnym EES na podstawie ust. 1 wskazuje, że wnioskodawca nie przebywa na terytorium państw członkowskich, cofnięcie ma skutek natychmiastowy.
3. Jeżeli wynik weryfikacji na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu wskazuje, że wnioskodawca przebywa na terytorium państw członkowskich, stosuje się art. 41 ust. 8. System centralny EES odnotowuje fakt, że powiadomienie ma zostać wysłane do systemu centralnego ETIAS niezwłocznie po utworzeniu wpisu dotyczącego wjazdu/wyjazdu wskazującego, że wnioskodawca, który wystąpił o cofnięcie zezwolenia na podróż, opuścił terytorium państw członkowskich.”;
7) art. 12 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 12
Przesyłanie zapytań do baz danych Interpolu
1. System centralny ETIAS przesyła zapytania do bazy Interpolu zawierającej dane skradzionych lub utraconych dokumentów podróży (SLTD) oraz do bazy danych dokumentów podróży powiązanych z notami Interpolu (TDAWN).
2. Zapytania i weryfikacje są realizowane w taki sposób, by żadne informacje nie zostały ujawnione właścicielowi wpisu w bazie Interpolu.
3. Jeżeli nie zapewniono stosowania ust. 2, system centralny ETIAS nie może przesłać zapytania do baz danych Interpolu.”;
8) art. 17 ust. 4 lit. a) otrzymuje brzmienie:
„a)
czy w ciągu ostatnich 25 lat został skazany za przestępstwo terrorystyczne lub w ciągu ostatnich 15 lat – za jakiekolwiek inne przestępstwo, wymienione w załączniku, a jeżeli tak, to kiedy i w którym państwie;”;
9) art. 20 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. System centralny ETIAS dokonuje zapytania za pośrednictwem europejskiego portalu wyszukiwania w celu porównania odpowiednich danych, o których mowa w art. 17 ust. 2 lit. a), aa), b), c), d), f), g), j), k) i m) i ust. 8, z danymi zawartymi w rekordzie, pliku lub wpisie zarejestrowanym w pliku wniosku przechowywanym w systemie centralnym ETIAS, SIS, EES, VIS, systemie Eurodac, ECRIS-TCN, danych Europolu i w bazach danych SLTD i TDAWN Interpolu. W szczególności system centralny ETIAS weryfikuje:
a) czy dokument podróży użyty do celów wniosku odpowiada dokumentowi podróży zgłoszonemu w SIS jako utracony, skradziony, przywłaszczony lub unieważniony;
b) czy dokument podróży użyty do celów wniosku odpowiada dokumentowi podróży zgłoszonemu w SLDT jako utracony, skradziony lub unieważniony;
c) czy w SIS figuruje dotyczący wnioskodawcy wpis do celów odmowy wjazdu i pobytu;
d) czy w SIS figuruje dotyczący wnioskodawcy wpis odnoszący się do osób poszukiwanych w celu ich aresztowania i wydania na podstawie europejskiego nakazu aresztowania lub osób poszukiwanych w celu ich aresztowania i ekstradycji;
e) czy wnioskodawca i dokument podróży odpowiadają cofniętemu lub unieważnionemu zezwoleniu na podróż w systemie centralnym ETIAS lub zezwoleniu, którego wydania odmówiono;
f) czy podane we wniosku dane dotyczące dokumentu podróży odpowiadają danym w innym wniosku o zezwolenie na podróż związanym z innymi danymi identyfikacyjnymi, o których mowa w art. 17 ust. 2 lit. a), w systemie centralnym ETIAS;
g) czy wnioskodawca jest aktualnie wykazywany lub czy był w przeszłości wykazywany przez EES jako osoba przekraczająca dozwolony okres pobytu;
h) czy wnioskodawca jest wykazywany przez EES jako osoba, której odmówiono wjazdu;
i) czy w VIS zarejestrowano decyzję o odmowie, unieważnieniu lub cofnięciu wizy krótkoterminowej wnioskodawcy;
j) czy dane podane we wniosku odpowiadają danym zarejestrowanym w danych Europolu;
k) czy wnioskodawca jest zarejestrowany w systemie Eurodac;
l) czy dokument podróży użyty do celów wniosku odpowiada dokumentowi podróży zarejestrowanemu w pliku w TDAWN;
m) w przypadku, gdy wnioskodawcą jest małoletni – czy osoba sprawująca władzę rodzicielską lub opiekun prawny:
(i) podlega figurującemu w SIS wpisowi odnoszącemu się do osób poszukiwanych w celu ich aresztowania i wydania na podstawie europejskiego nakazu aresztowania lub osób poszukiwanych w celu ich aresztowania i ekstradycji;
(ii) podlega figurującemu w SIS wpisowi do celów odmowy wjazdu i pobytu;
n) czy wnioskodawca odpowiada osobie, której dane są zapisane w ECRIS-TCN i do których dołączono marker zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2019/816; dane te wykorzystuje się wyłącznie do celów weryfikacji przez jednostkę centralną ETIAS zgodnie z art. 22 niniejszego rozporządzenia oraz do celów konsultowania krajowych rejestrów karnych przez jednostki krajowe ETIAS zgodnie z art. 25a ust. 2 niniejszego rozporządzenia; jednostki krajowe ETIAS konsultują krajowe rejestry karne przed dokonaniem ocen i podjęciem decyzji, o których mowa w art. 26 niniejszego rozporządzenia, oraz, w stosownych przypadkach, przed dokonaniem oceny i przedstawieniem opinii zgodnie z art. 28 niniejszego rozporządzenia;
o) czy w SIS figuruje dotyczący wnioskodawcy wpis dotyczący powrotu.”;
10) w art. 22 wprowadza się następujące zmiany:
a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. W przypadku takiej konsultacji jednostka centralna ETIAS posiada dostęp do pliku wniosku oraz wszelkich powiązanych z nim plików wniosków, a także do wszystkich trafień wywołanych podczas automatycznych weryfikacji zgodnie z art. 20 ust. 2, 3 i 5 oraz do informacji ustalonych przez system centralny ETIAS na podstawie art. 20 ust. 7 i 8.”;
b) ust. 3 lit. b) otrzymuje brzmienie:
„b)
danym zawartym w systemie centralnym ETIAS;”;
c) ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5. Jeżeli dane odpowiadają danym wnioskodawcy lub tożsamość wnioskodawcy nadal budzi wątpliwości, lub w wyniku automatycznych weryfikacji zgodnie z art. 20 ust. 4 wygenerowano trafienie, wniosek jest przetwarzany ręcznie zgodnie z procedurą określoną w art. 26.”;
d) dodaje się ustęp w brzmieniu:
„7. System informacyjny ETIAS rejestruje wszystkie operacje przetwarzania danych przeprowadzone przez jednostkę centralną ETIAS do celów weryfikacji zgodnie z ust. 2–6. Operacje te są rejestrowane automatycznie, a informacje o nich są automatycznie wprowadzane do pliku wniosku. Wskazują one datę i godzinę każdej operacji, dane powiązane z wygenerowanym trafieniem, dane członka personelu, który dokonał ręcznego przetwarzania danych zgodnie z ust. 2–6, oraz wynik weryfikacji i odpowiednie uzasadnienie.”;
11) w art. 23 wprowadza się następujące zmiany:
a) ust. 1 lit. c) otrzymuje brzmienie:
„c)
wpisu wprowadzonego w celu przeprowadzenia kontroli niejawnej, rozpytania kontrolnego lub kontroli szczególnej.”;
b) w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:
(i) akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„2. Jeżeli porównanie, o którym mowa w ust. 1, wygeneruje co najmniej jedno trafienie, system centralny ETIAS przesyła automatyczne powiadomienie do jednostki centralnej ETIAS. Po otrzymaniu powiadomienia jednostka centralna ETIAS ma dostęp zgodnie z art. 11 ust. 8 do pliku wniosku i wszelkich powiązanych plików wniosku, aby zweryfikować, czy dane osobowe wnioskodawcy odpowiadają danym osobowym zawartym we wpisie, który wywołał to trafienie, i jeśli weryfikacja to potwierdzi, system centralny ETIAS przesyła automatyczne powiadomienie do biura Sirene państwa członkowskiego, które dokonało wpisu. Następnie to biuro Sirene weryfikuje, czy dane osobowe wnioskodawcy odpowiadają danym osobowym zawartym we wpisie, który wywołał trafienie, i podejmuje wszelkie odpowiednie działania następcze.”;
(ii) dodaje się akapit w brzmieniu:
„Gdy trafienie odnosi się do wpisu dotyczącego powrotu, biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, weryfikuje we współpracy ze swoją jednostką krajową ETIAS, czy konieczne jest usunięcie wpisu dotyczącego powrotu zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1860 oraz dokonanie wpisu dotyczącego odmowy wjazdu i pobytu zgodnie z art. 24 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1861.”;
c) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. System centralny ETIAS dodaje do pliku wniosku adnotację o każdym trafieniu wygenerowanym na podstawie ust. 1. Adnotacja ta jest widoczna i dostępna wyłącznie dla jednostki centralnej ETIAS i dla biura SIRENE powiadomionego zgodnie z ust. 3, chyba że w niniejszym rozporządzeniu przewidziano inne ograniczenia.”;
12) dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 25a
Korzystanie z innych systemów informacyjnych UE do celów ręcznego przetwarzania wniosków przez jednostki krajowe ETIAS
1. Bez uszczerbku dla art. 13 ust. 1, odpowiednio upoważniony personel jednostek krajowych ETIAS ma bezpośredni dostęp i może przeglądać w formacie wyłącznie do odczytu (read-only) inne systemy informacyjne UE do celów rozpatrywania wniosków o zezwolenie na podróż i wydawania decyzji w ich sprawie zgodnie z art. 26. Jednostki krajowe ETIAS mogą przeglądać:
a) dane, o których mowa w art. 16, 17 i 18 rozporządzenia (UE) 2017/2226;
b) dane, o których mowa w art. 9–14 rozporządzenia (WE) nr 767/2008;
c) dane, o których mowa w art. 20 rozporządzenia (UE) 2018/1861, przetwarzane do celów art. 24, 25 i 26 tego rozporządzenia;
d) dane, o których mowa w art. 20 rozporządzenia (UE) 2018/1862, przetwarzane do celów art. 26 i art. 38 ust. 2 lit. k) i l) tego rozporządzenia;
e) dane, o których mowa w art. 4 rozporządzenia (UE) 2018/1860, przetwarzane do celów art. 3 tego rozporządzenia.
2. Do celów, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, o ile trafienie uzyskano w wyniku weryfikacji zgodnie z art. 20 ust. 2 lit. n), odpowiednio upoważniony personel jednostek krajowych ETIAS ma również dostęp, bezpośrednio albo pośrednio, zgodnie z prawem krajowym, do odpowiednich danych z krajowych rejestrów karnych swojego państwa członkowskiego w celu uzyskania informacji o obywatelach państw trzecich zgodnie z definicją w rozporządzeniu (UE) 2019/816, którzy zostali skazani za przestępstwo terrorystyczne lub jakiekolwiek inne przestępstwo, wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia.”;
13) w art. 26 wprowadza się następujące zmiany:
a) ust. 3 lit. b) otrzymuje brzmienie:
„b)
ocenia ryzyko dla bezpieczeństwa lub ryzyko nielegalnej imigracji i podejmuje decyzję o wydaniu bądź odmowie wydania zezwolenia na podróż, jeżeli trafienie dotyczy jakiejkolwiek weryfikacji, o której mowa w art. 20 ust. 2 lit. b) i d)–o).”;
b) dodaje się ustęp w brzmieniu:
„3a. Jeżeli proces automatycznego przetwarzania zgodnie z art. 20 ust. 2 lit. o) wygenerował trafienie, jednostka krajowa ETIAS odpowiedzialnego państwa członkowskiego:
a) odmawia wydania wnioskodawcy zezwolenia na podróż, jeżeli weryfikacja zgodnie z art. 23 ust. 2 akapit trzeci stała się podstawą do usunięcia wpisu dotyczącego powrotu i dokonania wpisu dotyczącego odmowy wjazdu i pobytu;
b) ocenia ryzyko dla bezpieczeństwa lub ryzyko nielegalnej imigracji i podejmuje decyzję o wydaniu lub odmowie wydania zezwolenia na podróż we wszystkich innych przypadkach.
Jednostka krajowa ETIAS państwa członkowskiego, które wprowadziło dane, konsultuje się ze swoim biurem SIRENE w celu zweryfikowania, czy konieczne jest usunięcie wpisu dotyczącego powrotu zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1860 oraz, w stosownych przypadkach, dokonanie wpisu dotyczącego odmowy wjazdu i pobytu zgodnie z art. 24 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1861.”;
c) w ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:
„Jeżeli proces automatycznego przetwarzania określony w art. 20 ust. 2 lit. n) wygenerował trafienie, lecz nie wygenerował trafienia zgodnie z lit. c) tego ustępu, jednostka krajowa ETIAS odpowiedzialnego państwa członkowskiego zwraca szczególną uwagę na brak takiego trafienia w swojej ocenie ryzyka dla bezpieczeństwa w celu podjęcia decyzji o wydaniu lub odmowie wydania zezwolenia na podróż.”;
14) w art. 28 ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:
„Do celów przetwarzania ręcznego na podstawie art. 26 pozytywna lub negatywna opinia wraz z uzasadnieniem jest widoczna wyłącznie dla jednostki krajowej ETIAS państwa członkowskiego, z którym prowadzi się konsultacje, oraz dla jednostki krajowej ETIAS odpowiedzialnego państwa członkowskiego.”;
15) art. 37 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Wnioskodawcom, którym odmówiono wydania zezwolenia na podróż, przysługuje prawo do wniesienia odwołania. Postępowanie odwoławcze jest prowadzone w państwie członkowskim, które podjęło decyzję w sprawie wniosku, i zgodnie z prawem krajowym tego państwa członkowskiego. W trakcie postępowania odwoławczego stronie wnoszącej odwołanie udostępnia się informacje zawarte w pliku wniosku zgodnie z przepisami w zakresie ochrony danych, o których mowa w art. 56 niniejszego rozporządzenia. Jednostka krajowa ETIAS odpowiedzialnego państwa członkowskiego przekazuje wnioskodawcom informacje dotyczące postępowania odwoławczego. Informacje te przekazuje się w jednym z języków urzędowych państw wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 539/2001, których obywatelem jest wnioskodawca.”;
16) art. 41 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Bez uszczerbku dla ust. 2, w przypadku dokonania w SIS nowego wpisu dotyczącego odmowy wjazdu i pobytu lub dotyczącego dokumentu podróży zgłoszonego jako utracony, skradziony, przywłaszczony lub unieważniony, SIS informuje o tym system centralny ETIAS. System centralny ETIAS weryfikuje, czy ten nowy wpis odpowiada ważnemu zezwoleniu na podróż. Jeżeli tak jest, wówczas system centralny ETIAS przekazuje plik wniosku jednostce krajowej ETIAS państwa członkowskiego, które dokonało tego wpisu. W przypadku dokonania nowego wpisu dotyczącego odmowy wjazdu i pobytu jednostka krajowa ETIAS cofa zezwolenie na podróż. Jeżeli zezwolenie na podróż jest powiązane z dokumentem podróży zgłoszonym w SIS lub w bazie danych SLTD Interpolu jako utracony, skradziony, przywłaszczony lub unieważniony, jednostka krajowa ETIAS dokonuje ręcznego przetwarzania pliku wniosku.”;
17) w art. 46 wprowadza się następujące zmiany:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Jeżeli dokonanie zapytania, o którym mowa w art. 45 ust. 1, jest technicznie niemożliwe z powodu awarii jakiejkolwiek części systemu informacyjnego ETIAS, przewoźnicy są zwolnieni z obowiązku weryfikacji posiadania ważnego zezwolenia na podróż. Jeżeli eu-LISA wykryje taką awarię, jednostka centralna ETIAS powiadamia o tym przewoźników i państwa członkowskie. Powiadamia ona również przewoźników i państwa członkowskie o usunięciu awarii. Jeżeli taką awarię wykryją przewoźnicy, mogą powiadomić jednostkę centralną ETIAS. Jednostka centralna ETIAS niezwłocznie informuje państwa członkowskie o powiadomieniu przekazanym przez przewoźnika.”;
b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Jeżeli dokonanie zapytania, o którym mowa w art. 45 ust. 1, jest przez dłuższy czas technicznie niemożliwe dla przewoźnika z innego powodu niż awaria jakiejkolwiek części systemu informacyjnego ETIAS, przewoźnik powiadamia o tym jednostkę centralną ETIAS. Jednostka centralna ETIAS niezwłocznie informuje państwa członkowskie o powiadomieniu przekazanym przez tego przewoźnika.”;
c) dodaje się ustęp w brzmieniu:
„5. Jednostka centralna ETIAS zapewnia przewoźnikom wsparcie operacyjne w związku z ust. 1 i 3. Jednostka centralna ETIAS ustanawia standardowe procedury operacyjne określające sposób, w jaki takie wsparcie ma być udzielane. Komisja przyjmuje, w drodze aktów wykonawczych, dodatkowe szczegółowe przepisy dotyczące wsparcia, jakiego należy udzielić, i sposobów jego udzielania. Te akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 90 ust. 2.”;
18) art. 47 ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:
„a)
czy dana osoba posiada ważne zezwolenie na podróż, w tym czy status tej osoby odpowiada statusowi, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. c), a w przypadku zezwolenia na podróż o ograniczonej ważności terytorialnej wydanego na podstawie art. 44 – na terytorium którego państwa członkowskiego lub państw członkowskich zezwolenie jest ważne;”;
19) w art. 64 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„7. Prawo do dostępu do danych osobowych na podstawie niniejszego artykułu pozostaje bez uszczerbku dla art. 53 rozporządzenia (UE) 2018/1861 i art. 67 rozporządzenia (UE) 2018/1862.”;
20) w art. 73 ust. 3 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
„eu-LISA opracowuje i wdraża system centralny ETIAS, w tym listę ostrzegawczą ETIAS, jednolite interfejsy krajowe, infrastrukturę łączności oraz bezpieczny kanał komunikacyjny między systemem centralnym ETIAS i systemem centralnym EES, jak najszybciej po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia i po przyjęciu przez Komisję:
a) środków przewidzianych w art. 6 ust. 4, art. 16 ust. 10, art. 17 ust. 9, art. 31, art. 35 ust. 7, art. 45 ust. 2, art. 54 ust. 2, art. 74 ust. 5, art. 84 ust. 2 oraz art. 92 ust. 8; oraz
b) środków przyjętych zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 90 ust. 2, niezbędnych do stworzenia i technicznego wdrożenia systemu centralnego ETIAS, jednolitych interfejsów krajowych, infrastruktury łączności, bezpiecznego kanału komunikacyjnego między systemem centralnym ETIAS i systemem centralnym EES oraz portalu dla przewoźników, w szczególności aktów wykonawczych dotyczących:
(i) dostępu do danych zgodnie z art. 22–29 i art. 33–53;
(ii) zmiany, usuwania i wcześniejszego usuwania danych zgodnie z art. 55;
(iii) prowadzenia rejestrów i dostępu do nich zgodnie z art. 45 i 69;
(iv) wymogów dotyczących wydajności;
(v) specyfikacji rozwiązań technicznych służących łączeniu centralnych punktów dostępu zgodnie z art. 51, 52 i 53.”;
21) w art. 88 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
(i) lit. a) otrzymuje brzmienie:
„a)
weszły w życie konieczne zmiany aktów prawnych, z wyjątkiem wersji przekształconej rozporządzenia (UE) nr 603/2013, ustanawiających inne systemy informacyjne UE, względem których należy ustanowić interoperacyjność, w rozumieniu art. 11 niniejszego rozporządzenia, z systemem informacyjnym ETIAS;”;
(ii) lit. d) otrzymuje brzmienie:
„d)
przyjęte zostały środki, o których mowa w art. 11 ust. 9 i 10, art. 15 ust. 5, art. 17 ust. 3, 5 i 6, art. 18 ust. 4, art. 27 ust. 3 i 5, art. 33 ust. 2 i 3, art. 36 ust. 3, art. 38 ust. 3, art. 39 ust. 2, art. 45 ust. 3, art. 46 ust. 4, art. 48 ust. 4, art. 59 ust. 4, art. 73 ust. 3 lit. b), art. 83 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 85 ust. 3;”;
b) dodaje się ustępy w brzmieniu:
„6. Interoperacyjność, o której mowa w art. 11, z ECRIS-TCN, rozpoczyna się w momencie uruchomienia wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację. Uruchomienie ETIAS następuje niezależnie od tego, czy interoperacyjność z ECRIS-TCN została zapewniona.
7. Uruchomienie ETIAS następuje niezależnie od tego, czy możliwe jest przesyłanie zapytań do baz danych Interpolu, o których mowa w art. 12.”;
22) w art. 89 wprowadza się następujące zmiany:
a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 6 ust. 4, art. 11 ust. 9, art. 17 ust. 3, 5 i 6, art. 18 ust. 4, art. 27 ust. 3, art. 31, art. 33 ust. 2, art. 36 ust. 4, art. 39 ust. 2, art. 54 ust. 2, art. 83 ust. 1 i 3 oraz art. 85 ust. 3, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 9 października 2018 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.”;
b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 6 ust. 4, art. 11 ust. 9, art. 17 ust. 3, 5 i 6, art. 18 ust. 4, art. 27 ust. 3, art. 31, art. 33 ust. 2, art. 36 ust. 4, art. 39 ust. 2, art. 54 ust. 2, art. 83 ust. 1 i 3 oraz art. 85 ust. 3, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.”;
c) ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„6. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 6 ust. 4, art. 11 ust. 9, art. 17 ust. 3, 5 i 6, art. 18 ust. 4, art. 27 ust. 3, art. 31, art. 33 ust. 2, art. 36 ust. 4, art. 39 ust. 2, art. 54 ust. 2, art. 83 ust. 1 i 3 oraz art. 85 ust. 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”;
23) art. 90 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Komisję wspomaga komitet ustanowiony na mocy art. 68 rozporządzenia (UE) 2017/2226. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.”;
24) w art. 92 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„5a. Rok po zakończeniu okresu przejściowego, o którym mowa w art. 83 ust. 1, a następnie co cztery lata Komisja ocenia przeprowadzanie kwerend w ECRIS-TCN za pośrednictwem systemu centralnego ETIAS. Komisja przekazuje te oceny – wraz z opinią rady ETIAS ds. wytycznych w zakresie praw podstawowych i wszelkimi niezbędnymi zaleceniami – Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
Aby ocenić, w jakim stopniu przeprowadzanie kwerend w ECRIS-TCN za pośrednictwem systemu centralnego ETIAS przyczyniło się do osiągnięcia celu ETIAS, oceny, o których mowa w akapicie pierwszym, zawierają:
a) porównanie – w odniesieniu do tego samego wniosku – liczby jednoczesnych trafień w ECRIS-TCN związanych z wyrokami skazującymi za przestępstwa terrorystyczne wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia i trafień w SIS związanych z wpisami dotyczącymi odmowy wjazdu i pobytu;
b) porównanie – w odniesieniu do tego samego wniosku – liczby jednoczesnych trafień w ECRIS-TCN związanych z wyrokami skazującymi za jakiekolwiek inne przestępstwa wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia i trafień w SIS związanych z wpisami dotyczącymi odmowy wjazdu i pobytu;
c) w przypadku wniosków, dla których trafienie uzyskano wyłącznie w ECRIS-TCN – porównanie liczby odmów wydania zezwolenia na podróż z całkowitą liczbą trafień wygenerowanych w wyniku przeprowadzania kwerend w ECRIS-TCN.”;
Rada ETIAS ds. wytycznych w zakresie praw podstawowych przedstawia opinie na temat ocen, o których mowa w niniejszym ustępie.
W razie potrzeby do ocen można dołączyć wnioski ustawodawcze.”;
25) w art. 96 po akapicie drugim dodaje się akapit w brzmieniu:
„Art. 11b stosuje się od dnia 3 sierpnia 2021 r.
”.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.