Rozporządzenie Komisji (UE) 2021/1297 z dnia 4 sierpnia 2021 r. zmieniające załącznik XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do perfluorowanych kwasów karboksylowych zawierających od 9 do 14 atomów węgla w łańcuchu (PFCA C9-C14), ich soli oraz substancji pochodnych PFCA C9-C14

Artykuł 1

W załączniku XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Załącznik

W załączniku XVII dodaje się pozycję w brzmieniu:

„68. Perfluorowane kwasy karboksylowe o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym o wzorze CnF2n+1-C(= O)OH, gdzie n = 8, 9, 10, 11, 12 lub 13 (PFCA C9-C14),

w tym ich sole i wszelkie ich kombinacje.

Wszelkie substancje pochodne PFCA C9-C14 posiadające grupę perfluorową o wzorze CnF2n+1- bezpośrednio przyłączoną do innego atomu węgla, gdzie n = 8, 9, 10, 11, 12 lub 13, łącznie z ich solami i wszelkimi ich kombinacjami.

Wszelkie substancje pochodne PFCA C9-C14 posiadające jako jeden z elementów strukturalnych grupę perfluorową o wzorze CnF2n+1-, która nie jest bezpośrednio przyłączona do innego atomu węgla, gdzie n = 9, 10, 11, 12, 13 lub 14, łącznie z ich solami i wszelkimi ich kombinacjami.

Następujące substancje są wyłączone z tego oznaczenia:

— CnF2n+1-X, gdzie X = F, Cl lub Br,

— gdzie n = 9, 10, 11, 12, 13 lub 14, w tym wszelkie ich kombinacje,

— CnF2n+1-C(= O)OX’, gdzie n > 13 i X’ = dowolna grupa, w tym sole.

______________________________

1. Nie mogą być produkowane ani wprowadzane do obrotu jako substancje w ich postaci własnej od dnia 25 lutego 2023 r.

2. Nie mogą być, od dnia 25 lutego 2023 r., stosowane do produkcji ani wprowadzane do obrotu w:

a) innej substancji jako składnik;

b) mieszaninie;

c) wyrobie,

z wyjątkiem przypadków, gdy stężenie w substancji, mieszaninie lub wyrobie wynosi poniżej 25 ppb dla sumy PFCA C9-C14 i ich soli lub 260 ppb dla sumy substancji pochodnych PFCA C9-C14.

3. Na zasadzie odstępstwa od pkt 2 stężenie graniczne wynosi 10 ppm dla sumy PFCA C9-C14, ich soli i substancji pochodnych PFCA C9-C14, jeżeli są one obecne w substancji przeznaczonej do stosowania jako transportowany półprodukt wyodrębniany, pod warunkiem że spełnione są warunki określone w art. 18 ust. 4 lit. a)–f) niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do wytwarzania substancji fluorowych o długości łańcucha perfluorowęglowego równej lub krótszej niż 6 atomów. Komisja dokonuje przeglądu tej wartości granicznej nie później niż dnia 25 sierpnia 2023 r.

4. Pkt 2 stosuje się od dnia 4 lipca 2023 r. do:

(i) olejoodpornych i wodoodpornych materiałów włókienniczych służących do ochrony pracowników przed niebezpiecznymi płynami, które stanowią zagrożenie dla ich zdrowia i bezpieczeństwa;

(ii) wytwarzania politetrafluoroetylenu (PTFE) i polifluorku winylidenu (PVDF) do produkcji:

— wysokosprawnych, odpornych na korozję membran filtrujących do gazu i wody oraz membran do włókienniczych wyrobów medycznych,

— wymiennika przemysłowego ciepła odpadowego,

— szczeliw przemysłowych umożliwiających zapobieganie wyciekom lotnych związków organicznych i cząstek PM

2,5

.

5. Na zasadzie odstępstwa od pkt 2 do dnia 4 lipca 2025 r. zezwala się na stosowanie PFCA C9-C14, ich soli i substancji pochodnych PFCA C9-C14 w:

(i) procesach fotolitograficznych lub w procesach wytrawiania w produkcji półprzewodników;

(ii) powłokach fotograficznych stosowanych do filmów;

(iii) inwazyjnych i przeznaczonych do implantacji wyrobach medycznych;

(iv) pianie gaśniczej do usuwania par paliwa ciekłego i pożarów spowodowanych paliwem ciekłym (»pożar klasy B«) już zainstalowanej w systemach, w tym zarówno ruchomych, jak i stacjonarnych, z zastrzeżeniem następujących warunków:

— piany gaśniczej, która zawiera lub może zawierać PFCA C9-C14, ich sole lub substancje pochodne PFCA C9-C14, nie stosuje się na potrzeby szkoleń,

— piany gaśniczej, która zawiera lub może zawierać PFCA C9-C14, ich sole lub substancje pochodne PFCA C9-C14, nie stosuje się do badań, chyba że wszelkie uwalnianie jest powstrzymane,

— od dnia 1 stycznia 2023 r. stosowanie piany gaśniczej, która zawiera lub może zawierać PFCA C9-C14, ich sole lub substancje pochodne PFCA C9-C14, jest dozwolone wyłącznie w miejscach, w których wszelkie uwalnianie jest powstrzymane,

— zapasami piany, które zawierają lub mogą zawierać PFCA C9-C14, ich sole lub substancje pochodne PFCA C9-C14, zarządza się zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) 2019/1021.

6. Pkt 2 lit. c) nie ma zastosowania do wyrobów wprowadzonych do obrotu przed dniem 25 lutego 2023 r.

7. Pkt 2 nie ma zastosowania do powłok pojemników inhalatorów ciśnieniowych dozujących do dnia 25 sierpnia 2028 r.

8. Pkt 2 lit. c) stosuje się od dnia 31 grudnia 2023 r. do:

a) półprzewodników jako takich;

b) półprzewodników wbudowanych w półprodukty do sprzętu elektronicznego i w gotowy sprzęt elektroniczny.

9. Pkt 2 lit. c) stosuje się od dnia 31 grudnia 2030 r. do półprzewodników wykorzystywanych w częściach zapasowych i zamiennych do gotowego sprzętu elektronicznego wprowadzonego do obrotu przed dniem 31 grudnia 2023 r.

10. Do dnia 25 sierpnia 2024 r. stężenie graniczne, o którym mowa w pkt 2, wynosi 2 000 ppb dla sumy PFCA C9-C14 we fluoroplastach i elastomerach fluorowych, które zawierają grupy perfluoroalkoksylowe. Od dnia 26 sierpnia 2024 r. stężenie graniczne wynosi 100 ppb dla sumy PFCA C9-C14 we fluoroplastach i elastomerach fluorowych, które zawierają grupy perfluoroalkoksylowe. Należy unikać wszelkich emisji PFCA C9-C14 podczas wytwarzania i stosowania fluoroplastów i elastomerów fluorowych zawierających grupy perfluoroalkoksylowe, a jeżeli nie jest to możliwe, należy je obniżyć do najniższego możliwego technicznie i praktycznie poziomu. Odstępstwo to nie ma zastosowania do wyrobów, o których mowa w pkt 2 lit. c). Komisja dokonuje przeglądu powyższego odstępstwa nie później niż dnia 25 sierpnia 2024 r.

11. Stężenie graniczne, o którym mowa w pkt 2, wynosi 1 000 ppb dla sumy PFCA C9-C14, jeżeli występują one w mikroproszkach PTFE powstających w wyniku promieniowania jonizującego lub rozkładu termicznego, jak również w zawierających mikroproszki PTFE mieszaninach i wyrobach do zastosowań przemysłowych i profesjonalnych. Należy unikać wszelkich emisji PFCA C9-C14 podczas wytwarzania i stosowania mikroproszków PTFE, a jeżeli nie jest to możliwe, należy je obniżyć do najniższego możliwego technicznie i praktycznie poziomu. Komisja dokonuje przeglądu powyższego odstępstwa nie później niż dnia 25 sierpnia 2024 r.

12. Do celów niniejszej pozycji substancje pochodne PFCA C9-C14 to substancje, które ze względu na swoją strukturę molekularną uznaje się za posiadające potencjał do rozpadu lub przekształcenia w PFCA C9-C14.”