Artykuł 1

Postanowienia umowne dotyczące uznania zawarte w odpowiedniej umowie finansowej, która jest regulowana przepisami prawa państwa trzeciego i którą zawierają instytucja lub podmiot, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. b), c) lub d) dyrektywy 2014/59/UE, obejmują:

1) potwierdzenie i przyjęcie przez strony, że umowa może podlegać wykonaniu przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uprawnień do zawieszenia lub ograniczenia praw i obowiązków wynikających z takiej umowy na podstawie przepisów art. 33a, 69, 70 i 71 dyrektywy 2014/59/UE, transponowanych przez mające zastosowanie przepisy prawa krajowego, oraz że będą miały zastosowanie warunki określone w art. 68 tej dyrektywy transponowanym przez mające zastosowanie przepisy prawa krajowego;

2) opis lub odniesienie do uprawnień organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji określonych w przepisach art. 33a, 69, 70 i 71 dyrektywy 2014/59/UE, transponowanych przez mające zastosowanie przepisy prawa krajowego, oraz opis lub odniesienie do warunków określonych w art. 68 dyrektywy 2014/59/UE transponowanym przez mające zastosowanie przepisy prawa krajowego;

3) potwierdzenie i przyjęcie przez strony, że:

a) są one związane skutkiem zastosowania następujących uprawnień:

— zawieszenia wszelkich zobowiązań do płatności lub dostawy zgodnie z art. 33a dyrektywy 2014/59/UE transponowanym przez mające zastosowanie przepisy prawa krajowego;

— zawieszenia wszelkich zobowiązań do płatności lub dostawy zgodnie z art. 69 dyrektywy 2014/59/UE transponowanym przez mające zastosowanie przepisy prawa krajowego;

— ograniczenia egzekucji wszelkich zabezpieczeń wierzytelności zgodnie z art. 70 dyrektywy 2014/59/UE transponowanym przez mające zastosowanie przepisy prawa krajowego;

— zawieszenia wszelkiego prawa do wypowiedzenia umowy przewidzianego na mocy umowy zgodnie z art. 71 dyrektywy 2014/59/UE transponowanym przez mające zastosowanie przepisy prawa krajowego;

b) są one związane przepisami art. 68 dyrektywy 2014/59/UE transponowanego przez mające zastosowanie przepisów prawa krajowego;

4) potwierdzenie i przyjęcie przez strony, że postanowienia dotyczące uznania zawarte w umowie są wyczerpujące w sprawach w nich opisanych i w tym względzie nie mają zastosowania żadne inne umowy, ustalenia lub porozumienia między kontrahentami dotyczące treści odpowiedniej umowy.