Artykuł 3

1. Działalność nadzorcza Komisji dotycząca organów kontrolnych i jednostek certyfikujących uznanych zgodnie z art. 46 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/848 skupia się na ocenie wyników operacyjnych organów kontrolnych i jednostek certyfikujących przy uwzględnieniu wyników prac jednostek akredytujących, o których mowa w art. 46 ust. 2 lit. d) tego rozporządzenia.

2. Intensywność i częstotliwość działań nadzorczych prowadzonych przez Komisję dostosowuje się według ryzyka niezgodności, zgodnie z art. 46 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2018/848.

3. Organy kontrolne i jednostki certyfikujące uznane zgodnie z art. 46 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/848 zachowują zdolność spełniania warunków i kryteriów określonych w art. 45 ust. 1 lit. a), 45 ust. 1 lit. b) ppkt (i) oraz 45 ust. 1 lit. c), a także art. 46 ust. 2 tego rozporządzenia, zgodnie z dokumentacją techniczną przedłożoną w momencie ich uznania. Zachowują one również zdolność i kompetencje do wdrożenia wymogów, warunków i środków w zakresie kontroli określonych w art. 46 ust. 2 i 6 rozporządzenia (UE) 2018/848 oraz w niniejszym rozporządzeniu.

W tym celu wykazują one:

a) że skutecznie wdrożyły swoje działania zgodnie z warunkami i kryteriami, o których mowa w akapicie pierwszym oraz

b) zgodność ze swoimi procedurami operacyjnymi i skuteczność swoich środków kontroli.

3a. W ciągu dwóch lat od wstępnego uznania lub rozszerzenia zakresu uznania o nową kategorię produktów zgodnie z art. 2 organ kontrolny lub jednostka certyfikująca przedstawiają nowe sprawozdanie z audytu obserwacyjnego dotyczące nowego audytu obserwacyjnego przeprowadzonego zgodnie z załącznikiem I część B sekcje 1 i 2 w odniesieniu do kategorii produktów, w odniesieniu do których zostały uznane lub w odniesieniu do których rozszerzono zakres uznania.

4. Do celów rocznego sprawozdania jednostki certyfikujące zapewniają przeprowadzanie audytów obserwacyjnych zgodnie z częścią B sekcja 1 i 2 załącznika I do niniejszego rozporządzenia oraz z następującymi zasadami:

a) okres między dwoma audytami obserwacyjnymi nie przekracza czterech lat, począwszy od daty pierwszego audytu obserwacyjnego przeprowadzonego po wstępnym uznaniu lub początkowym rozszerzeniu zakresu o nową kategorię produktów;

b) liczby audytów obserwacyjnych przeprowadzonych w związku ze wstępnym wnioskiem o uznanie nie uwzględnia się przy obliczaniu całkowitej liczby audytów obserwacyjnych, które należy przeprowadzić w ciągu 4 lat i o których mowa w lit. a);

c) przeprowadza się jeden dodatkowy audyt obserwacyjny:

(i) co 2 lata w tych państwach trzecich, w których produkuje się lub przetwarza produkt wysokiego ryzyka, o którym mowa w art. 8;

(ii) na każde 10 uznanych państw trzecich. Ten dodatkowy audyt obserwacyjny przeprowadza się w ciągu 4 lat;

d) więcej audytów obserwacyjnych przeprowadza się na wniosek Komisji lub jednostki akredytującej na podstawie analizy ryzyka obejmującej w szczególności następujące czynniki:

(i) liczbę inspektorów;

(ii) liczbę podmiotów;

(iii) rodzaj działalności wykonywanej przez podmioty;

(iv) liczbę audytów obserwacyjnych przeprowadzonych przez jednostkę akredytującą;

(v) nieprawidłowości dotyczące jednostek certyfikujących;

(vi) liczbę certyfikowanych grup podmiotów i ich wielkość;

(vii) ustalenia krytyczne w przypadku jednostek certyfikujących lub konkretnego inspektora lub inspektorów;

(viii) charakter produktów i ryzyko nadużyć finansowych;

(ix) informacje zwrotne Komisji na podstawie poprzedniego rocznego sprawozdania jednostki certyfikującej;

(x) podejrzenia o nadużycia finansowe ze strony podmiotów.

(xi) ilość produktów przywiezionych z państwa trzeciego do Unii i działania organu kontrolnego lub jednostki certyfikującej w uznanych państwach trzecich.

5. Na wniosek Komisji organy kontrolne i jednostki certyfikujące przedkładają dokumentację dotyczącą swojej procedury analizy ryzyka.

6. Do celów nadzoru nad organami kontrolnymi i jednostkami certyfikującymi uznanymi przez Komisję mogą ją wspomagać dwa państwa członkowskie jako współsprawozdawcy przy badaniu dokumentacji technicznej przedłożonej przez organy kontrolne i jednostki certyfikujące w celu wstępnego uznania lub rozszerzenia zakresu ich uznania, przy zarządzaniu wykazem uznanych organów kontrolnych i jednostek certyfikujących i jego przeglądzie oraz przy ocenie wyników operacyjnych, w tym rocznych sprawozdań, organów kontrolnych i jednostek certyfikujących.

7. Komisja dokonuje podziału wniosków między państwa członkowskie w sposób proporcjonalny do liczby głosów każdego państwa członkowskiego w Komitecie ds. Produkcji Ekologicznej.