Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/1709 z dnia 23 września 2021 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2019/627 w odniesieniu do jednolitych praktycznych rozwiązań dotyczących przeprowadzania kontroli urzędowych produktów pochodzenia zwierzęcego

Załącznik

W mocy

W załączniku V i załączniku VI do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/627 wprowadza się następujące zmiany:

1) w załączniku V rozdział I otrzymuje brzmienie:

„ROZDZIAŁ I

METODA WYKRYWANIA TOKSYNY PARALITYCZNEJ

A.

Zawartość toksyn paralitycznych (PSP) w całym ciele lub oddzielnie w jakiejkolwiek części jadalnej małży określa się przy zastosowaniu metody opisanej w normie EN 14526 (*1) lub innej uznanej międzynarodowo i zwalidowanej metody, w której nie wykorzystuje się żywych zwierząt.

B.

Powyższe metody służą do oznaczania co najmniej następujących związków:

a) toksyny należące do karbaminianów: STX, NeoSTX, gonyautoksyna 1 i 4 (GTX1 i GTX4, suma izomerów) oraz gonyautoksyna 2 i 3 (GTX2 i GTX3, suma izomerów);

b) toksyny: N-sulfokarbamoil (B1), gonyautoksyna 6 (B2), N-sulfokarbamoilo-gonyautoksyna 1 i 2 (C1 i C2, suma izomerów), N-sulfokarbamoilo-gonyautoksyna 3 i 4 (C3 i C4, suma izomerów);

c) toksyny: dekarbamoil dcSTX, dcNeoSTX, dekarbamoilo-gonyautoksyna 2 i 3 (suma izomerów).

B.1.

Jeżeli pojawiają się nowe analogi wymienionych wyżej toksyn, dla których ustalono współczynnik równoważny toksyczności (TEF), zostają one uwzględnione w analizie.

B.2.

Całkowita toksyczność zostanie wyrażona w μg równoważników STX 2HCL/kg i jest obliczana przy użyciu TEF zaleconego zgodnie z najnowszą opinią EFSA lub sprawozdaniem FAO OMS, na wniosek laboratorium referencyjnego UE ds. monitorowania morskich biotoksyn i jego sieci krajowych laboratoriów referencyjnych oraz po przyjęciu przez Komisję Europejską. Informacje o wykorzystanych TEF zostaną opublikowane na stronie internetowej laboratorium referencyjnego UE ds. monitorowania morskich biotoksyn (*2).

C.

Jeżeli wyniki są kwestionowane, metodą referencyjną jest metoda opisana w normie EN 14526, o której mowa w części A.

(*1) Oznaczanie toksyn z grupy saksytoksyn w owocach morza – Metoda HPLC z uzyskiwaniem pochodnej z nadtlenkiem lub nadjodanem przed rozdziałem na kolumnie."

(*2) http://www.aecosan.msssi.gob.es/en/CRLMB/web/home.html”;"

2) w załączniku V rozdział III skreśla się część A lit. b);

3) w załączniku VI rozdział I część D na końcu dodaje się akapit w brzmieniu:

„W odniesieniu do produktów rybołówstwa pozyskiwanych w warunkach naturalnych ustanawia się rozwiązania dotyczące monitorowania w celu kontroli zgodności z prawodawstwem UE dotyczącym zanieczyszczeń zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1881/2006 ustalającym najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych.”.

(*1) Oznaczanie toksyn z grupy saksytoksyn w owocach morza – Metoda HPLC z uzyskiwaniem pochodnej z nadtlenkiem lub nadjodanem przed rozdziałem na kolumnie.

(*2) http://www.aecosan.msssi.gob.es/en/CRLMB/web/home.html”;”

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.