Artykuł 12

1. Komisja ocenia wniosek, o którym mowa w art. 11, i upewnia się, że jest on kompletny, dokładny i prawdziwy. Przy obliczaniu wkładu finansowego z rezerwy należnego państwu członkowskiemu Komisja wyłącza z unijnego finansowania wydatki na działania, które zrealizowano lub na które wypłaty nastąpiły z naruszeniem mającego zastosowanie prawa.

2. Na podstawie swojej oceny Komisja, w drodze aktu wykonawczego, ustanawia:

a) zaakceptowaną kwotę kwalifikowalnych wydatków;

b) kwotę przeznaczoną na pomoc techniczną, obliczoną zgodnie z art. 6 ust. 2;

c) sumę kwot, o których mowa w lit. a) i b) („całkowitą kwotę zaakceptowaną”);

d) czy państwu członkowskiemu należy się zgodnie z ust. 3 kwota alokowana tymczasowo zgodnie z aktem wykonawczym przyjętym na mocy art. 4 ust. 5 („alokacja tymczasowa”), czy też należy zgodnie z ust. 6 niniejszego artykułu odzyskać kwoty.

3. Jeżeli całkowita kwota zaakceptowana przekracza kwotę wypłaconych płatności zaliczkowych, takiemu państwu członkowskiemu należy się kwota z alokacji, o której mowa w art. 4 ust. 3 lit. b), do wysokości kwoty alokacji tymczasowej dla tego państwa członkowskiego.

4. W odniesieniu do kwot należnych zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu akt wykonawczy, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, stanowi decyzję w sprawie finansowania w rozumieniu art. 110 ust. 1 rozporządzenia finansowego oraz zobowiązanie prawne w rozumieniu tego rozporządzenia.

5. Komisja rozlicza płatności zaliczkowe i wypłaca wszelkie kwoty należne państwom członkowskim w terminie 30 dni od przyjęcia aktu wykonawczego, o którym mowa w ust. 2.

6. Komisja udostępnia wszelkie niewykorzystane zasoby z alokacji tymczasowych jako dodatkowe płatności przez proporcjonalne zwiększenie wkładu finansowego z rezerwy na rzecz państw członkowskich, których całkowita kwota zaakceptowana przekracza ich alokację tymczasową. Niewykorzystane zasoby składają się z kwot przeniesionych zgodnie z art. 9 ust. 4, pozostałej części alokacji tymczasowej dla państwa członkowskiego, którego całkowita zaakceptowana kwota jest niższa niż jego alokacja tymczasowa, oraz kwot pochodzących ze środków odzyskanych zgodnie z akapitem drugim niniejszego ustępu.

W przypadku gdy całkowita kwota zaakceptowana jest niższa niż kwota płatności zaliczkowych wypłaconych danemu państwu członkowskiemu, różnicę odzyskuje się zgodnie z rozporządzeniem finansowym. Odzyskane kwoty traktuje się jako wewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel zgodnie z art. 21 ust. 3 lit. b) rozporządzenia finansowego.

Jeżeli suma dodatkowych kwot obliczonych dla wszystkich państw członkowskich, których całkowita kwota zaakceptowana przekracza ich alokację tymczasową, jest wyższa niż zasoby dostępne zgodnie z akapitem pierwszym, wkłady finansowe z rezerwy na kwoty przekraczające alokacje tymczasowe zmniejsza się proporcjonalnie.

W przypadku dokonania dodatkowych płatności na rzecz państw członkowskich, których całkowita kwota zaakceptowana przekracza ich alokację tymczasową, na poziomie 100 % pozostałe kwoty należy zwrócić do budżetu Unii.

7. Komisja w drodze aktu wykonawczego ustanawia dodatkowe kwoty należne zgodnie z ust. 6 akapit pierwszy niniejszego artykułu. Taki akt wykonawczy stanowi decyzję w sprawie finansowania w rozumieniu art. 110 ust. 1 rozporządzenia finansowego oraz zobowiązanie prawne w rozumieniu tego rozporządzenia. Komisja wypłaca wszelkie dodatkowe kwoty należne w terminie 30 dni od przyjęcia tego aktu wykonawczego.

8. Przed przyjęciem aktów wykonawczych, o których mowa w ust. 2 i 7, Komisja informuje dane państwo członkowskie o ocenie oraz wzywa to państwo członkowskie do przedłożenia uwag w terminie 2 miesięcy od poinformowania tego państwa członkowskiego o swojej ocenie.