Artykuł 2

1. Koszty dodatkowe, o których mowa w art. 1, oblicza się oddzielnie dla każdego z następujących rodzajów działalności:

a) połowy;

b) chów i hodowla;

c) przetwarzanie;

d) wprowadzanie do obrotu.

2. W ramach każdego z rodzajów działalności, o których mowa w ust. 1, koszty dodatkowe oblicza się w odniesieniu do pozycji wydatków w odniesieniu do każdego produktu lub kategorii produktów określonych przez państwa członkowskie jako kwalifikujące się do rekompensaty.

3. Koszty dodatkowe określa się w odniesieniu do każdej podanej pozycji wydatków jako różnicę między kosztami poniesionymi przez operatorów w przedmiotowych najbardziej oddalonych regionach, pomniejszonymi o wszelkie rodzaje interwencji publicznej mające wpływ na poziom kosztów dodatkowych, a porównywalnymi kosztami poniesionymi przez operatorów z kontynentalnej części danego państwa członkowskiego.

4. W przypadku pozycji wydatków typowych dla produktów lub kategorii produktów, dla których nie ma kryteriów porównawczych lub jednostek pomiaru w kontynentalnej części terytorium danego państwa członkowskiego, koszty dodatkowe określa się w stosunku do porównywalnych kosztów równoważnych produktów lub kategorii produktów, poniesionych przez operatorów z kontynentalnej części terytorium Unii.

5. Podczas obliczania kosztów dodatkowych bierze się pod uwagę wszelkie interwencje publiczne, w tym wszelką pomoc państwa zgłoszoną na podstawie art. 108 ust. 3 Traktatu i art. 37 rozporządzenia (UE) 2021/1139.