Artykuł 103

1. W projekcie swojego planu strategicznego WPR, o którym mowa w art. 118 ust. 1, państwo członkowskie może podjąć decyzję o przesunięciu:

a) do 25 % przydziału na płatności bezpośrednie określonego w załączniku V, w stosownych przypadkach po odliczeniu przydziału w odniesieniu do bawełny określonego w załączniku VIII na lata kalendarzowe 2023–2026, do jego przydziału na EFRROW w latach budżetowych 2024–2027; lub

b) do 25 % przydziału na EFRROW w latach budżetowych 2024–2027 do jego przydziału na płatności bezpośrednie określonego w załączniku V na lata kalendarzowe 2023–2026.

2. Wartość procentowa przesunięcia z przydziału państwa członkowskiego na płatności bezpośrednie do przydziału państwa członkowskiego na EFRROW, o którym mowa w ust. 1 lit. a), może zostać zwiększona o:

a) maksymalnie 15 punktów procentowych, jeśli państwa członkowskie wykorzystają odnośne zwiększenie na interwencje finansowane z EFRROW, aby osiągnąć cele szczegółowe, określone w art. 6 ust. 1 lit. d), e) i f);

b) maksymalnie 2 punkty procentowe, jeśli państwa członkowskie wykorzystają to zwiększenie zgodnie z art. 95 ust. 1 lit. b).

3. Wartość procentowa przesunięcia z przydziału państwa członkowskiego na EFRROW do jego przydziału na płatności bezpośrednie, o której mowa w ust. 1 lit. b), może zostać zwiększona do 30 % w przypadku państw członkowskich, w których płatności bezpośrednie na hektar są niższe niż 90 % średniej unijnej. Warunek ten jest spełniony w przypadku Bułgarii, Estonii, Hiszpanii, Łotwy, Litwy, Polski, Portugalii, Rumunii, Słowacji, Finlandii i Szwecji.

4. W decyzjach o których mowa w ust. 1, określa się wartość procentową, o której mowa w ust. 1, 2 i 3, i która może różnić się w zależności od roku kalendarzowego.

5. Państwa członkowskie mogą w 2025 r. zmienić swoje decyzje, o których mowa w ust. 1, w ramach wniosku o zmianę swoich planów strategicznych WPR, o których mowa w art. 119.

6. Niezależnie od art. 6 ust. 1 oraz art. 30 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 228/2013 państwa członkowskie posiadające regiony najbardziej oddalone w rozumieniu art. 349 TFUE mogą podjąć decyzję, w ramach wniosku o strategiczną zmianę planu strategicznego WPR, o którym mowa w art. 119 niniejszego rozporządzenia, o przesunięciu do 25 % kwoty przewidzianej w ich planach strategicznych WPR dla ich regionów najbardziej oddalonych, stanowiącej część kwoty przydzielonej im na rozwój obszarów wiejskich w roku budżetowym 2027 zgodnie z załącznikiem XI do niniejszego rozporządzenia, w celu wzmocnienia ich programów POSEI ustanowionych na mocy rozporządzenia (UE) nr 228/2013. Taki wniosek o strategiczną zmianę zawiera uzasadnienie takiego przesunięcia oraz jego wkład w osiągnięcie celów szczegółowych określonych w art. 6 ust. 1 i 2 niniejszego rozporządzenia.

Jeżeli państwo członkowskie dokonuje przesunięcia zgodnie z akapitem pierwszym niniejszego ustępu, odpowiednie maksymalne kwoty roczne przewidziane w art. 30 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 228/2013 w roku budżetowym 2027 uznaje się za zwiększone o konkretną przesuniętą kwotę po zatwierdzeniu przez Komisję zmiany planu strategicznego WPR.