Artykuł 78a

1. Państwa członkowskie mogą przyznawać płatności kryzysowe rolnikom aktywnym zawodowo dotkniętym klęskami żywiołowymi, niekorzystnymi zjawiskami klimatycznymi lub katastrofami. Płatności te mają na celu zapewnienie ciągłości działalności rolniczej tych rolników i podlegają warunkom określonym w niniejszym artykule i doprecyzowanym przez państwa członkowskie w ich planach strategicznych WPR.

2. Wsparcie na podstawie niniejszego artykułu jest uzależnione od formalnego potwierdzenia przez właściwy organ państwa członkowskiego, że miała miejsce klęska żywiołowa, niekorzystne zjawisko klimatyczne lub katastrofa, zgodnie z definicjami tych pojęć przyjętymi w danym państwie członkowskim, oraz potwierdzenia, że wymienione zdarzenia lub środki przyjęte zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/2031 w celu zwalczania choroby roślin lub agrofaga lub ograniczania ich rozprzestrzeniania, środki przyjęte w celu zwalczania chorób zwierząt wymienionych w załączniku do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/1882 (

17

) lub zapobiegania tym chorobom, lub też środki przyjęte w odniesieniu do nowo występującej choroby zgodnie z art. 6 ust. 3 i art. 259 rozporządzenia (UE) 2016/429 bezpośrednio spowodowały zniszczenie co najmniej 30 % średniej rocznej produkcji danego rolnika wyliczonej na podstawie produkcji z poprzednich trzech lat lub średniej z trzech lat wyliczonej na podstawie pięciu wcześniejszych lat, z wyłączeniem wartości najwyższej i najniższej. Straty oblicza się na poziomie gospodarstwa, na poziomie działalności gospodarstwa w odnośnym sektorze albo w odniesieniu do danego obszaru.

3. Państwa członkowskie zapewniają, aby wsparcie udzielane na podstawie niniejszego artykułu było skierowane do rolników, którzy najbardziej odczuli skutki klęski żywiołowych, niekorzystnych zjawisk klimatycznych lub katastrof, przez określenie warunków kwalifikowalności na podstawie dostępnych dowodów.

4. Państwa członkowskie ustanawiają mające zastosowanie stawki wsparcia, aby zrekompensować straty w produkcji. Stawki te są wyższe w przypadku rolników objętych systemem ubezpieczeń lub innym narzędziem zarządzania ryzykiem. Dopuszcza się stosowanie wskaźników do obliczania strat w produkcji.

5. Przyznając wsparcie na podstawie niniejszego artykułu, państwa członkowskie zapewniają, aby nie dochodziło do nadmiernej rekompensaty wynikającej z połączenia interwencji na podstawie niniejszego artykułu z innymi krajowymi lub unijnymi instrumentami wsparcia lub prywatnymi systemami ubezpieczeń.

6. Na zasadzie odstępstwa od art. 111 akapit pierwszy lit. h) oraz i) tego akapitu nie mają zastosowania do wsparcia w ramach tego rodzaju interwencji.