Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/2139 z dnia 4 czerwca 2021 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 poprzez ustanowienie technicznych kryteriów kwalifikacji służących określeniu warunków, na jakich dana działalność gospodarcza kwalifikuje się jako wnosząca istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu lub w adaptację do zmian klimatu, a także określeniu, czy ta działalność gospodarcza nie wyrządza poważnych szkód względem żadnego z pozostałych celów środowiskowych

Załącznik II

W mocy

Techniczne kryteria kwalifikacji służące określeniu warunków, na jakich działalność gospodarcza kwalifikuje się jako wnosząca istotny wkład w adaptację do zmian klimatu, oraz określeniu, czy ta działalność gospodarcza nie wyrządza poważnych szkód względem żadnego z pozostałych celów środowiskowych

1. Leśnictwo

1.1.

Zalesianie

1.2.

Rekultywacja i odbudowa lasów, w tym ponowne zalesianie i naturalna regeneracja lasu po zdarzeniu ekstremalnym

1.3.

Gospodarka leśna

1.4.

Ochrona lasów

2. Działalność w zakresie ochrony i odbudowy środowiska

2.1.

Rekultywacja terenów podmokłych

3. Przetwórstwo przemysłowe

3.1.

Wytwarzanie technologii energii odnawialnej

3.2.

Produkcja urządzeń do wytwarzania i wykorzystywania wodoru

3.3.

Wytwarzanie niskoemisyjnych technologii na potrzeby transportu

3.4.

Produkcja baterii

3.5.

Produkcja sprzętu zwiększającego efektywność energetyczną budynków

3.6.

Wytwarzanie innych technologii niskoemisyjnych

3.7.

Produkcja cementu

3.8.

Produkcja aluminium

3.9.

Produkcja żelaza i stali

3.10.

Produkcja wodoru

3.11.

Produkcja sadzy

3.12.

Produkcja węglanu sodu

3.13.

Produkcja chloru

3.14.

Produkcja podstawowych chemikaliów organicznych

3.15.

Produkcja amoniaku

3.16.

Produkcja kwasu azotowego

3.17.

Produkcja tworzyw sztucznych w formach podstawowych

4. Energetyka

4.1.

Produkcja energii elektrycznej z wykorzystaniem technologii fotowoltaicznej

4.2.

Produkcja energii elektrycznej z wykorzystaniem technologii skupiania światła słonecznego

4.3.

Produkcja energii elektrycznej z energii wiatrowej

4.4.

Produkcja energii elektrycznej za pomocą technologii wykorzystujących energię oceaniczną

4.5.

Produkcja energii elektrycznej z energii wodnej

4.6.

Produkcja energii elektrycznej z energii geotermalnej

4.7.

Produkcja energii elektrycznej z odnawialnych niekopalnych paliw gazowych i ciekłych

4.8.

Produkcja energii elektrycznej z bioenergii

4.9.

Przesył i dystrybucja energii elektrycznej

4.10.

Magazynowanie energii elektrycznej

4.11.

Magazynowanie energii cieplnej

4.12.

Magazynowanie wodoru

4.13.

Wytwarzanie biogazu i biopaliw wykorzystywanych w transporcie oraz wytwarzanie biopłynów

4.14.

Sieci przesyłowe i dystrybucyjne gazów odnawialnych i niskoemisyjnych

4.15.

Dystrybucja w systemach ciepłowniczych/chłodniczych

4.16.

Instalacja i eksploatacja elektrycznych pomp ciepła

4.17.

Kogeneracja energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej z energii słonecznej

4.18.

Kogeneracja energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej z energii geotermalnej

4.19.

Kogeneracja energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej z odnawialnych niekopalnych paliw gazowych i ciekłych

4.20.

Kogeneracja energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej z bioenergii

4.21.

Wytwarzanie energii cieplnej/chłodniczej z ogrzewania energią słoneczną

4.22.

Wytwarzanie energii cieplnej/chłodniczej z energii geotermalnej

4.23.

Wytwarzanie energii cieplnej/chłodniczej z odnawialnych niekopalnych paliw gazowych i ciekłych

4.24.

Wytwarzanie energii cieplnej/chłodniczej z bioenergii

4.25.

Wytwarzanie energii cieplnej/chłodniczej z ciepła odpadowego

4.26.

Fazy przed wprowadzeniem na rynek zaawansowanych technologii wytwarzania energii w ramach procesów jądrowych przy minimalnej ilości odpadów z cyklu paliwowego

4.27.

Budowa i bezpieczna eksploatacja nowych elektrowni jądrowych do wytwarzania energii elektrycznej lub energii cieplnej, w tym do produkcji wodoru, z wykorzystaniem najlepszych dostępnych technologii

4.28.

Wytwarzanie energii elektrycznej z energii jądrowej w istniejących obiektach

4.29.

Produkcja energii elektrycznej z gazowych paliw kopalnych

4.30.

Wysokosprawna kogeneracja energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej z gazowych paliw kopalnych

4.31.

Produkcja energii cieplnej/chłodniczej z gazowych paliw kopalnych w efektywnym systemie ciepłowniczym i chłodniczym

5. Dostawa wody, gospodarowanie ściekami i odpadami oraz remediacja

5.1.

Budowa, rozbudowa i eksploatacja systemów poboru, uzdatniania i dostarczania wody

5.2.

Modernizacja systemów poboru, uzdatniania i dostarczania wody

5.3.

Budowa, rozbudowa i eksploatacja systemów odprowadzania i oczyszczania ścieków

5.4.

Modernizacja systemów odprowadzania i oczyszczania ścieków

5.5.

Zbieranie i transport odpadów innych niż niebezpieczne we frakcjach segregowanych u źródła

5.6.

Fermentacja beztlenowa osadów ściekowych

5.7.

Fermentacja beztlenowa bioodpadów

5.8.

Kompostowanie bioodpadów

5.9.

Odzysk materiałów z odpadów innych niż niebezpieczne

5.10.

Wychwytywanie i utylizacja gazu składowiskowego

5.11.

Transport CO2

5.12.

Stałe podziemne geologiczne składowanie CO2

6. Transport

6.1.

Międzymiastowy pasażerski transport kolejowy

6.2.

Transport kolejowy towarów

6.3.

Transport pasażerski miejski i podmiejski, drogowy transport pasażerski

6.4.

Eksploatacja urządzeń do mobilności osobistej, logistyka rowerowa

6.5.

Transport motocyklami, samochodami osobowymi i pojazdami użytkowymi

6.6.

Usługi transportu drogowego towarów

6.7.

Transport wodny śródlądowy pasażerski

6.8.

Transport wodny śródlądowy towarów

6.9.

Modernizacja w transporcie wodnym śródlądowym pasażerskim i towarowym

6.10.

Transport morski i wodny przybrzeżny towarów, statki do operacji portowych i działań pomocniczych

6.11.

Transport morski i wodny przybrzeżny pasażerski

6.12.

Modernizacja transportu morskiego i wodnego przybrzeżnego towarowego i pasażerskiego

6.13.

Infrastruktura na potrzeby mobilności osobistej, logistyka rowerowa

6.14.

Infrastruktura na potrzeby transportu kolejowego

6.15.

Infrastruktura wspomagająca transport drogowy i transport publiczny

6.16.

Infrastruktura na potrzeby transportu wodnego

6.17.

Infrastruktura portu lotniczego

7. Budownictwo i działalność związana z obsługą rynku nieruchomości

7.1.

Budowa nowych budynków

7.2.

Renowacja istniejących budynków

7.3.

Montaż, konserwacja i naprawa sprzętu zwiększającego efektywność energetyczną

7.4.

Montaż, konserwacja i naprawa stacji ładowania pojazdów elektrycznych w budynkach (i na parkingach przy budynkach)

7.5.

Montaż, konserwacja i naprawa instrumentów i urządzeń do pomiaru, regulacji i kontroli charakterystyki energetycznej budynku

7.6.

Montaż, konserwacja i naprawa systemów technologii energii odnawialnej

7.7.

Nabywanie i prawo własności budynków

8. Informacja i komunikacja

8.1.

Przetwarzanie danych; zarządzanie stronami internetowymi (hosting) i podobna działalność

8.2.

Działalność związana z oprogramowaniem, doradztwem w zakresie informatyki i działalność powiązana

8.3.

Nadawanie programów ogólnodostępnych i abonamentowych

9. Działalność profesjonalna, naukowa i techniczna

9.1.

Działalność w zakresie inżynierii oraz związane z nią doradztwo techniczne służące adaptacji do zmian klimatu

9.2.

Pomoc przeznaczona na badania rynkowe, rozwój oraz innowacje

10. Działalność finansowa i ubezpieczeniowa

10.1.

Ubezpieczenia inne niż ubezpieczenia na życie: ubezpieczenie od ryzyka związanego z klimatem

10.2.

Działalność reasekuracyjna

11. Edukacja

12. Opieka zdrowotna i pomoc społeczna

12.1.

Działalność w zakresie opieki rezydencjalnej

13. Działalność związana z kulturą, rozrywką i rekreacją

13.1.

Działalność twórcza, związana z kulturą i rozrywką

13.2.

Działalność bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostała działalność w zakresie kultury

13.3.

Działalność związana z produkcją filmów, nagrań wideo, programów telewizyjnych, nagrań dźwiękowych i muzycznych

Dodatek A:

Klasyfikacja zagrożeń związanych z klimatem

Dodatek B:

Ogólne kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód względem zrównoważonego wykorzystywania i ochrony zasobów wodnych i morskich

Dodatek C:

Ogólne kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód względem zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli w odniesieniu do stosowania i obecności chemikaliów

Dodatek D:

Ogólne kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód względem ochrony i odbudowy bioróżnorodności i ekosystemów

1. LEŚNICTWO

1.1.

Zalesianie

Opis działalności

Utworzenie lasu przez zasadzenie, celowy zasiew lub naturalną regenerację na terenie, który dotychczas był użytkowany w inny sposób. Zalesianie oznacza przekształcenie w las form użytkowania gruntów innych niż tereny leśnie zgodnie z definicją zalesiania Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) (

), przy czym las oznacza obszar odpowiadający definicji lasu określonej w prawie krajowym lub, jeżeli nie jest ona dostępna, odpowiadający definicji lasu ustanowionej przez FAO (

). Zalesianie może obejmować zalesianie w przeszłości, o ile odbywa się ono w okresie między sadzeniem drzew a momentem uznania formy użytkowania gruntów za las.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE A2 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006. Rodzaje działalności ograniczają się do NACE II 02.10, tj. gospodarki leśnej i pozostałej działalności leśnej, z wyłączeniem pozyskiwania produktów leśnych, 02.20, tj. pozyskiwania drewna, 02.30, tj. pozyskiwania dziko rosnących produktów leśnych, z wyłączeniem drewna oraz 02.40, tj. działalności usługowej związanej z leśnictwem.

W przypadku gdy działalność gospodarcza należąca do tej kategorii spełnia kryterium dotyczące istotnego wkładu określone w pkt 5, stanowi ona działalność wspomagającą zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2020/852, o ile spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w adaptację do zmian klimatu

1. W ramach działalności gospodarczej wdrożono rozwiązania fizyczne i niefizyczne („rozwiązania w zakresie adaptacji”), które zmniejszają najważniejsze zidentyfikowane ryzyka fizyczne związane z klimatem, które są istotne dla tej działalności.

2. Ryzyka fizyczne związane z klimatem kluczowe dla danej działalności wyodrębniono spośród ryzyk wymienionych w dodatku A do niniejszego załącznika w wyniku przeprowadzenia szczegółowej oceny ryzyka związanego z klimatem i narażenia na to ryzyko w następujących etapach:

a) kontrola aktywności w celu określenia, jakie ryzyka fizyczne związane z klimatem z wykazu w dodatku A do niniejszego załącznika mogą mieć wpływ na prowadzenie działalności gospodarczej w trakcie jej oczekiwanego cyklu życia;

b) w przypadku gdy ocenia się, że działalność jest narażona na co najmniej jedno ryzyko fizyczne związane z klimatem wymienione w dodatku A do niniejszego załącznika – analiza ryzyka związanego z klimatem i narażenia na to ryzyko w celu oceny, jak istotne jest to ryzyko dla danej działalności gospodarczej;

c) ocenę rozwiązań w zakresie adaptacji do zmiany klimatu, które mogą zmniejszyć stwierdzone ryzyka fizyczne związane z klimatem.

Ocena zagrożenia klimatycznego i narażenia jest proporcjonalna do skali działalności i oczekiwanego okresu jej prowadzenia:

a) w przypadku działalności, która ma trwać mniej niż 10 lat, ocenę przeprowadza się z zastosowaniem przynajmniej projekcji klimatu w najmniejszej odpowiedniej skali;

b) w przypadku wszystkich pozostałych rodzajów działalności ocenę przeprowadza się, stosując najbardziej wysokorozdzielcze, najnowocześniejsze projekcje klimatu z uwzględnieniem szeregu przyszłych scenariuszy (1) zgodnych z oczekiwanym czasem prowadzenia danej działalności, w tym przynajmniej scenariusze obejmujące projekcje klimatu w okresie 10–30 lat w przypadku dużych inwestycji.

3. Projekcje klimatu i ocena wpływu opierają się na najlepszych praktykach i dostępnych wytycznych oraz uwzględniają najnowocześniejszą wiedzę naukową w zakresie analizy narażenia i zagrożenia oraz powiązane metody zgodnie z najnowszymi sprawozdaniami Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (2), recenzowanymi publikacjami naukowymi oraz modelami typu open source (3) lub modelami płatnymi.

4. Wdrożone rozwiązania w zakresie adaptacji:

a) nie mają negatywnego wpływu na działania w zakresie adaptacji ani na poziom odporności na ryzyka fizyczne związane z klimatem innych ludzi, przyrody, dziedzictwa kulturowego, dóbr i innych rodzajów działalności gospodarczej;

b) sprzyjają wykorzystaniu rozwiązań opartych na zasobach przyrody (4) lub w miarę możliwości polegają na niebieskiej lub zielonej infrastrukturze (5);

c) są spójne z lokalnymi, sektorowymi, regionalnymi lub krajowymi strategiami i planami w zakresie adaptacji;

d) są monitorowane i mierzone przy użyciu uprzednio zdefiniowanych wskaźników, a w przypadku niezgodności z tymi wskaźnikami rozważa się podjęcie działań naprawczych;

e) w przypadku gdy wdrożone rozwiązanie ma charakter fizyczny i obejmuje działanie, w odniesieniu do którego w niniejszym załączniku określono techniczne kryteria kwalifikacji, rozwiązanie to jest zgodne z technicznym kryterium kwalifikacji dotyczącym nieczynienia poważnych szkód.

5. Aby działalność mogła zostać uznana za działalność wspomagającą zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2020/852, podmiot gospodarczy wykazuje, w drodze oceny bieżących i przyszłych ryzyk związanych z klimatem, w tym niepewności, i w oparciu o szczegółowe dane, że działalność zapewnia technologię, produkt, usługę, informacje lub praktykę, bądź też wspiera ich zastosowanie, aby osiągnąć jeden z poniższych celów podstawowych:

a) podniesienie poziomu odporności na ryzyka fizyczne związane z klimatem innych ludzi, przyrody, dziedzictwa kulturowego, dóbr i innych rodzajów działalności gospodarczej;

b) przyczynianie się do wysiłków w zakresie adaptacji innych ludzi, przyrody, dziedzictwa kulturowego, dóbr i innych rodzajów działalności gospodarczej.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

(1) Łagodzenie zmiany klimatu

1. Plan zalesiania i późniejszy plan urządzenia lasu lub równoważny dokument

1.1. Obszar, na którym prowadzona jest działalność, objęty jest planem zalesiania co najmniej pięcioletnim lub trwającym przez minimalny okres przewidziany w prawie krajowym, opracowanym przed rozpoczęciem działalności i stale aktualizowanym, aż do momentu, w którym obszar ten będzie odpowiadał definicji lasu określonej w prawie krajowym lub, jeżeli nie jest ona dostępna, definicji lasu ustanowionej przez FAO.

Plan zalesiania zawiera wszystkie wymagane w prawie krajowym elementy dotyczące oceny oddziaływania zalesiania na środowisko.

1.2. Najlepiej w ramach planu zalesiania lub, w przypadku braku informacji, w jakimkolwiek innym dokumencie, przedstawia się szczegółowe informacje dotyczące takich kwestii, jak:

a) opis obszaru zgodnie z zapisem w rejestrze gruntów;

b) przygotowanie gruntu oraz wpływ tego przygotowania na istniejące zasoby węgla, w tym na glebę i biomasę nadziemną, w celu ochrony terenów zasobnych w pierwiastek węgla (6);

c) cele urządzenia lasu z uwzględnieniem najważniejszych ograniczeń;

d) planowane ogólne strategie i działania służące osiągnięciu celów urządzenia lasu, w tym przewidywane operacje na przestrzeni całego cyklu życia lasu;

e) określenie kontekstu siedlisk leśnych, w tym głównych istniejących i planowanych gatunków drzew leśnych, a także ich zasięgu i rozmieszczenia;

f) obręby, drogi, prawa drogi i inne publiczne drogi dostępu, cechy fizyczne, w tym drogi wodne, obszary podlegające ograniczeniom prawnym i innym;

g) środki wprowadzone w celu ustanowienia i utrzymania dobrego stanu ekosystemów lasu;

h) uwzględnienie kwestii społecznych (w tym zachowanie krajobrazu, konsultacje z zainteresowanymi stronami zgodnie z warunkami określonymi w prawie krajowym);

i) ocena zagrożeń związanych z lasem, takich jak pożary lasu, ataki szkodników lub ogniska choroby, w celu zapobiegania zagrożeniom i ich ograniczania, a także w celu kontrolowania zagrożeń i środków wprowadzanych w celu zapewnienia ochrony przed ryzykiem resztkowym i adaptacji do niego;

j) ocena wpływu na bezpieczeństwo żywnościowe;

k) wszystkie kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód odnoszące się do zalesiania.

1.3. Jeżeli obszar staje się lasem, po planie zalesiania przyjmowany jest plan urządzenia lasu lub równoważny dokument określony w prawie krajowym lub – w przypadku, gdy w prawie krajowym nie zdefiniowano planu urządzenia lasu ani równoważnego dokumentu – zgodnie z opracowaną przez FAO definicją „obszaru leśnego z długoterminowym planem urządzenia lasu” (7). Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument obejmuje okres co najmniej 10 lat i jest stale uaktualniany.

1.4. Przedstawia się informacje dotyczące następujących kwestii, które nie są jeszcze udokumentowane w planie urządzenia lasu lub w równoważnym systemie:

a) cele urządzenia lasu z uwzględnieniem najważniejszych ograniczeń (8);

b) planowane ogólne strategie i działania służące osiągnięciu celów urządzenia lasu, w tym przewidywane operacje na przestrzeni całego cyklu życia lasu;

c) określenie kontekstu siedlisk leśnych, w tym głównych istniejących i planowanych gatunków drzew leśnych, a także ich zasięgu i rozmieszczenia;

d) określenie obszaru zgodnie z zapisem w rejestrze gruntów;

e) obręby, drogi, prawa drogi i inne publiczne drogi dostępu, cechy fizyczne, w tym drogi wodne, obszary podlegające ograniczeniom prawnym i innym;

f) środki wprowadzone w celu utrzymania dobrego stanu ekosystemów lasu;

g) uwzględnienie kwestii społecznych (w tym zachowanie krajobrazu, konsultacje z zainteresowanymi stronami zgodnie z warunkami określonymi w prawie krajowym);

h) ocena zagrożeń związanych z lasem, takich jak pożary lasu, ataki szkodników lub ogniska choroby, w celu zapobiegania zagrożeniom i ich ograniczania, a także w celu kontrolowania zagrożeń i środków wprowadzanych w celu zapewnienia ochrony przed ryzykiem resztkowym i adaptacji do niego;

i) wszystkie kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód odnoszące się do gospodarki leśnej.

1.5. W ramach działalności stosuje się najlepsze praktyki z zakresu zalesiania określone w prawie krajowym lub – jeżeli w prawie krajowym nie określono takich najlepszych praktyk – działalność spełnia jedno z poniższych kryteriów:

a) działalność jest zgodna z rozporządzeniem delegowanym (UE) nr 807/2014;

b) działalność jest zgodna z „Ogólnoeuropejskimi wytycznymi dotyczącymi zalesiania i ponownego zalesiania ze szczególnym naciskiem na przepisy UNFCCC” (9).

1.6. Działalność nie obejmuje degradacji terenów zasobnych w pierwiastek węgla (10).

1.7. Wdrożony system zarządzania związany z działalnością jest zgodny z obowiązkiem zachowania należytej staranności oraz wymogami dotyczącymi zgodności z prawem określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 995/2010.

1.8. W planie zalesiania i w późniejszym planie urządzenia lasu lub równoważnym dokumencie przewiduje się monitorowanie, które zapewnia poprawność informacji zawartych w planie, w szczególności jeżeli chodzi o dane dotyczące danego obszaru.

2. Audyt

W ciągu dwóch lat od rozpoczęcia działalności, a następnie co 10 lat, zgodność działalności z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód jest weryfikowana przez jeden z poniższych podmiotów:

a) odpowiednie właściwe organy krajowe;

b) niezależną zewnętrzną jednostkę certyfikującą na wniosek organów krajowych lub podmiotu prowadzącego daną działalność.

W celu ograniczenia kosztów audyty można przeprowadzać wraz z certyfikacją lasów, certyfikacją klimatyczną lub innym audytem.

Niezależna zewnętrzna jednostka certyfikująca nie może mieć żadnego konfliktu interesów w stosunku do właściciela lub podmiotu finansującego ani nie może być zaangażowana w rozwój ani prowadzenie działalności.

3. Ocena grupy

Zgodność z kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód może być weryfikowana:

a) na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania (11) zgodnie z dyrektywą (UE) 2018/2001;

b) na poziomie grupy gospodarstw leśnych wystarczająco jednolitych, aby ocenić ryzyko związane z cechami zrównoważonego charakteru działalności leśnej, pod warunkiem że wszystkie te gospodarstwa są trwale powiązane między sobą i uczestniczą w działalności, a grupa tych gospodarstw pozostaje taka sama w odniesieniu do wszystkich późniejszych audytów.

(3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. i) obejmuje przepisy w celu zapewnienia zgodności z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

(4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Nie dotyczy

(5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Ogranicza się stosowanie pestycydów i preferuje się alternatywne podejścia lub techniki, które mogą obejmować niechemiczne alternatywy dla pestycydów, zgodnie z dyrektywą 2009/128/WE, z wyjątkiem przypadków, w których stosowanie pestycydów jest konieczne do celów kontroli ognisk agrofagów i chorób.

W ramach tej działalności minimalizuje się stosowanie nawozów i nie stosuje się obornika. Działalność jest zgodna z rozporządzeniem (UE) 2019/1009 lub przepisami krajowymi dotyczącymi nawozów lub polepszaczy gleby stosowanych w rolnictwie.

Podejmuje się dobrze udokumentowane i możliwe do zweryfikowania działania w celu uniknięcia stosowania substancji czynnych wymienionych w załączniku I część A rozporządzenia (UE) 2019/1021 (12), konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami, Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci, Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, a także substancji czynnych wymienionych w klasyfikacji Ia („skrajnie niebezpieczne”) lub Ib („wysoce niebezpieczne”) w zalecanej przez WHO klasyfikacji pestycydów według zagrożeń (13). Działalność jest zgodna z odpowiednimi krajowymi przepisami dotyczącymi substancji czynnych.

Zapobiega się zanieczyszczaniu wody i gleby, a w przypadku wystąpienia zanieczyszczeń podejmuje się działania mające na celu ich oczyszczenie.

(6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Na obszarach wyznaczonych przez właściwy organ krajowy do celów ochrony lub w siedliskach, które są chronione, działalność jest zgodna z celami wyznaczonymi dla tych obszarów w zakresie ochrony.

Nie przekształca się siedlisk szczególnie wrażliwych na utratę bioróżnorodności lub o wysokiej wartości przyrodniczej lub obszarów odłogowanych w celu odtworzenia takich siedlisk zgodnie z przepisami krajowymi.

Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. k) (Plan zalesiania) i 1.4 lit. i) (Plan urządzenia lasu lub równoważny system), zawierają zapisy dotyczące utrzymania i ewentualnego zwiększenia bioróżnorodności zgodnie z przepisami krajowymi i lokalnymi, uwzględniające m.in.:

a) zapewnienie dobrego stanu ochrony siedlisk i gatunków, utrzymanie typowych gatunków siedliskowych;

b) wyłączenie stosowania lub uwalniania inwazyjnych gatunków obcych;

c) wyłączenie stosowania gatunków obcych, chyba że można wykazać:

(i) że wykorzystanie leśnego materiału rozmnożeniowego prowadzi do uzyskania korzystnych i odpowiednich warunków ekosystemu (takich jak klimat, kryteria glebowe, strefy wegetacyjne, odporność lasu na pożary);

(ii) że gatunki rodzime występujące obecnie w danym miejscu nie są już dostosowane do przewidywanych warunków klimatycznych oraz glebowych i hydrologicznych;

d) zapewnienie utrzymania i poprawy fizycznej, chemicznej i biologicznej jakości gleby;

e) wspieranie praktyk przyjaznych bioróżnorodności, które sprzyjają naturalnym procesom rozwoju lasów;

f) wyłączenie przekształcania ekosystemów o dużej bioróżnorodności w ekosystemy o mniejszej bioróżnorodności;

g) zapewnienie różnorodności powiązanych siedlisk i gatunków związanych z danym lasem;

h) zapewnienie różnorodności struktury drzewostanu oraz utrzymanie lub wzmocnienie dojrzałego drzewostanu i drewna posuszowego.

(1) Przyszłe scenariusze muszą obejmować następujące scenariusze RCP Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu: RCP2.6, RCP4.5, RCP6.0 i RCP8.5.

(2) Sprawozdania z oceny dotyczące zmian klimatu: wpływ, adaptacja i narażenie (Assessments Reports on Climate Change: Impact, Adaptation and Vulnerability), publikowane okresowo przez Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu (IPCC), organ ONZ ds. oceny wyników badań naukowych związanych ze zmianą klimatu, https://www.ipcc.ch/reports/.

(3) Takimi jak usługi programu Copernicus zarządzane przez Komisję Europejską.

(4) Rozwiązania oparte na zasobach przyrody definiuje się w następujący sposób: „rozwiązania, które powstały z inspiracji przyrodą lub są przez nią wspomagane, a ponadto są opłacalne i zapewniają jednocześnie korzyści środowiskowe, społeczne i ekonomiczne oraz pomagają w zwiększaniu odporności. Takie rozwiązania za pomocą systematycznych, dostosowanych do lokalnych warunków i efektywnie wykorzystujących zasoby działań wprowadzają do miasta oraz krajobrazu lądowego i morskiego coraz bardziej zróżnicowane, naturalne i wykorzystujące przyrodę elementy i procesy”. W związku z tym rozwiązania oparte na zasobach przyrody wpływają korzystnie na bioróżnorodność i wspierają świadczenie szeregu usług ekosystemowych (wersja z dnia 4.6.2021: https://ec.europa.eu/info/research-and-innovation/research-area/environment/nature-based-solutions_en/).

(5) Zob. Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów:Zielona infrastruktura – zwiększanie kapitału naturalnego Europy (COM(2013) 0249 final).

(6) Tereny zasobne w pierwiastek węgla oznaczają tereny podmokłe, w tym torfowiska, oraz obszary stale zalesione w rozumieniu art. 29 ust. 4 lit. a), b) i c) dyrektywy (UE) 2018/2001.

(7) Obszar leśny posiadający długoterminowy (co najmniej 10-letni) udokumentowany plan urządzenia realizujący zdefiniowane cele urządzenia lasu, który jest poddawany okresowemu przeglądowi; FAO, „Ocena światowych zasobów leśnych z 2020 r. Terminy i definicje” (wersja z dnia 4.6.2021: http://www.fao.org/3/I8661EN/i8661en.pdf).

(8) Z uwzględnieniem analizy (i) trwałości zasobów drewna oraz (ii) wpływu/presji na ochronę siedlisk, różnorodność powiązanych siedlisk i warunki pozyskiwania minimalizujących wpływ na glebę.

(9) Ogólnoeuropejskie wytyczne dotyczące zalesiania i ponownego zalesiania – Forest Europe ze szczególnym naciskiem na przepisy UNFCCC przyjęte podczas posiedzenia MCPFE na szczeblu eksperckim w dniach 12–13 listopada 2008 r. oraz przez biuro PEBLDS w imieniu Rady PEBLDS dnia 4 listopada 2008 r., (wersja z dnia 4.6.2021: https://www.foresteurope.org/docs/other_meetings/2008/Geneva/Guidelines_Aff_Ref_ADOPTED.pdf).

(10) Tereny zasobne w pierwiastek węgla oznaczają tereny podmokłe, w tym torfowiska, oraz obszary stale zalesione w rozumieniu art. 29 ust. 4 lit. a), b) i c) dyrektywy (UE) 2018/2001.

(11) „Obszar pozyskiwania” oznacza określony geograficznie obszar, z którego pozyskiwany jest surowiec będący biomasą leśną, z którego dostępne są wiarygodne i niezależne informacje i w którym warunki są wystarczająco jednolite w celu oceny ryzyka związanego z cechami zrównoważonego rozwoju i legalności biomasy leśnej.

(12) Które w UE wdraża Konwencję sztokholmską w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (Dz.U. L 209 z 31.7.2006, s. 3).

(13) Zalecana przez WHO klasyfikacja pestycydów według zagrożeń (wersja z 2019 r.), (wersja z dnia 4.6.2021: https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/332193/9789240005662-eng.pdf?ua=1).

1.2.

Rekultywacja i odbudowa lasów, w tym ponowne zalesianie i naturalna regeneracja lasu po zdarzeniu ekstremalnym

Opis działalności

Rekultywacja i odbudowa lasów zgodnie z definicją w prawie krajowym. W przypadku gdy prawo krajowe nie zawiera takiej definicji, rekultywacja i odbudowa lasów odpowiada definicji, która została powszechnie uzgodniona w recenzowanej literaturze naukowej poszczególnych państw lub definicji zgodnej z opracowaną przez FAO definicją „ponownego zalesiania”

(

), lub definicji zgodnej z jedną z definicji odbudowy środowiska (

) mającą zastosowanie do lasów lub definicją rekultywacji lasów (

) określoną w Konwencji o różnorodności biologicznej. Te rodzaje działalności gospodarczej obejmują również działalność leśną zgodną z opracowanymi przez FAO definicjami „ponownego zalesiania”

(

) i „lasów pozostawionych do naturalnej regeneracji”

(

) po zdarzeniu ekstremalnym, przy czym pojęcie zdarzenia ekstremalnego jest zdefiniowane w prawie krajowym bądź –w przypadku braku takiej definicji w prawie krajowym – odpowiada ono definicji „ekstremalnego zdarzenia pogodowego” określonego przez IPCC (

); lub po pożarze samoistnym, przy czym pojęcie pożaru samoistnego jest zdefiniowane w prawie krajowym bądź –w przypadku braku takiej definicji w prawie krajowym – odpowiada ono definicji określonej w Europejskim słowniku dotyczącym pożarów lasów (

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii nie wiążą się z żadną zmianą użytkowania gruntów i są prowadzone na terenie zdegradowanym odpowiadającym definicji lasu określonej w prawie krajowym lub, jeżeli nie jest ona dostępna, odpowiadającym definicji lasu ustanowionej przez FAO (

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE A2 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006. Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii ograniczają się do NACE II 02.10, tj. gospodarki leśnej i pozostałej działalności leśnej, z wyłączeniem pozyskiwania produktów leśnych, 02.20, tj. pozyskiwania drewna, 02.30, tj. pozyskiwania dziko rosnących produktów leśnych, z wyłączeniem drewna oraz 02.40, tj. działalności usługowej związanej z leśnictwem.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w adaptację do zmian klimatu

c) ocenę rozwiązań w zakresie adaptacji do zmiany klimatu, które mogą zmniejszyć stwierdzone ryzyka fizyczne związane z klimatem.

Ocena zagrożenia klimatycznego i narażenia jest proporcjonalna do skali działalności i oczekiwanego okresu jej prowadzenia:

a) w przypadku działalności, która ma trwać mniej niż 10 lat, ocenę przeprowadza się z zastosowaniem przynajmniej projekcji klimatu w najmniejszej odpowiedniej skali;

4. Wdrożone rozwiązania w zakresie adaptacji:

b) sprzyjają wykorzystaniu rozwiązań opartych na zasobach przyrody (4) lub w miarę możliwości polegają na niebieskiej lub zielonej infrastrukturze (5);

c) są spójne z lokalnymi, sektorowymi, regionalnymi lub krajowymi strategiami i planami w zakresie adaptacji;

d) są monitorowane i mierzone przy użyciu uprzednio zdefiniowanych wskaźników, a w przypadku niezgodności z tymi wskaźnikami rozważa się podjęcie działań naprawczych;

a) podniesienie poziomu odporności na ryzyka fizyczne związane z klimatem innych ludzi, przyrody, dziedzictwa kulturowego, dóbr i innych rodzajów działalności gospodarczej;

b) przyczynianie się do wysiłków w zakresie adaptacji innych ludzi, przyrody, dziedzictwa kulturowego, dóbr i innych rodzajów działalności gospodarczej.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

(1) Łagodzenie zmiany klimatu

1. Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument

1.1. Działalność jest prowadzona na obszarze objętym planem urządzenia lasu lub równoważnym dokumentem określonym w prawie krajowym lub – w przypadku, gdy w prawie krajowym nie zdefiniowano planu urządzenia lasu ani równoważnego instrumentu – zgodnie z opracowaną przez FAO definicją „obszaru leśnego z długoterminowym planem urządzenia lasu” (6).

Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument obejmuje okres co najmniej 10 lat i jest stale uaktualniany.

1.2. Przedstawia się informacje dotyczące następujących kwestii, które nie są jeszcze udokumentowane w planie urządzenia lasu lub w równoważnym systemie:

a) cele urządzenia lasu z uwzględnieniem najważniejszych ograniczeń (7);

b) planowane ogólne strategie i działania służące osiągnięciu celów urządzenia lasu, w tym przewidywane operacje na przestrzeni całego cyklu życia lasu;

c) określenie kontekstu siedlisk leśnych, w tym głównych istniejących i planowanych gatunków drzew leśnych, a także ich zasięgu i rozmieszczenia;

d) określenie obszaru zgodnie z zapisem w rejestrze gruntów;

e) obręby, drogi, prawa drogi i inne publiczne drogi dostępu, cechy fizyczne, w tym drogi wodne, obszary podlegające ograniczeniom prawnym i innym;

f) środki wprowadzone w celu utrzymania dobrego stanu ekosystemów lasu;

g) uwzględnienie kwestii społecznych (w tym zachowanie krajobrazu, konsultacje z zainteresowanymi stronami zgodnie z warunkami określonymi w prawie krajowym);

i) wszystkie kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód odnoszące się do gospodarki leśnej.

1.3. Zrównoważony rozwój systemów gospodarki leśnej udokumentowany w planie, o którym mowa w pkt 1.1., zapewnia się poprzez wybranie najbardziej ambitnego z poniższych podejść:

a) gospodarka leśna odpowiada obowiązującej krajowej definicji zrównoważonej gospodarki leśnej;

b) gospodarka leśna jest zgodna z opracowaną przez Forest Europe (8) definicją zrównoważonej gospodarki leśnej i z ogólnoeuropejskimi wytycznymi na poziomie operacyjnym dotyczącymi zrównoważonej gospodarki leśnej (9);

c) wdrożony system zarządzania spełnia kryteria zrównoważonego rozwoju lasów określone w art. 29 ust. 6 dyrektywy (UE) 2018/2001, a od dnia jej stosowania – z aktem wykonawczym ustanawiającym wytyczne operacyjne dotyczące energii z biomasy leśnej przyjęte na podstawie art. 29 ust. 8 tej dyrektywy.

1.4. Działalność nie obejmuje degradacji terenów zasobnych w pierwiastek węgla (10).

1.5. Wdrożony system zarządzania związany z działalnością jest zgodny z obowiązkiem zachowania należytej staranności oraz wymogami dotyczącymi zgodności z prawem określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 995/2010.

1.6. W planie urządzenia lasu lub równoważnym dokumencie przewiduje się monitorowanie, które zapewnia poprawność informacji zawartych w planie, w szczególności jeżeli chodzi o dane dotyczące danego obszaru.

2. Audyt

a) odpowiednie właściwe organy krajowe;

b) niezależną zewnętrzną jednostkę certyfikującą na wniosek organów krajowych lub podmiotu prowadzącego daną działalność.

W celu ograniczenia kosztów audyty można przeprowadzać wraz z certyfikacją lasów, certyfikacją klimatyczną lub innym audytem.

3. Ocena grupy

Zgodność z kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód może być weryfikowana:

a) na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania (11) zgodnego z definicją w dyrektywie (UE) 2018/2001;

b) na poziomie grupy gospodarstw wystarczająco jednolitych, aby można było ocenić ryzyko związane z cechami zrównoważonego charakteru działalności leśnej, pod warunkiem że wszystkie te gospodarstwa są trwale powiązane między sobą i uczestniczą w działalności, a grupa tych gospodarstw pozostaje taka sama w odniesieniu do wszystkich późniejszych audytów.

(3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. i) obejmuje przepisy w celu zapewnienia zgodności z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

(4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Zmiana gospodarki leśnej spowodowana daną działalnością na obszarze objętym tą działalnością prawdopodobnie nie doprowadzi do znacznego ograniczenia zrównoważonych dostaw pierwotnej biomasy leśnej nadającej się do wytwarzania produktów drewnianych o długoterminowym potencjale obiegu zamkniętego. Kryterium to można wykazać za pomocą analizy korzyści dla klimatu, o której mowa w pkt 2.

(5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Podejmuje się dobrze udokumentowane i możliwe do zweryfikowania działania w celu uniknięcia stosowania substancji czynnych wymienionych w załączniku I część A rozporządzenia (UE) 2019/1021 (12), konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami, Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci, Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, a także substancji czynnych wymienionych w klasyfikacji Ia („skrajnie niebezpieczne”) lub Ib („wysoce niebezpieczne”) w zalecanej przez WHO klasyfikacji pestycydów według zagrożeń. Działalność jest zgodna z odpowiednimi krajowymi przepisami dotyczącymi substancji czynnych.

Zapobiega się zanieczyszczaniu wody i gleby, a w przypadku wystąpienia zanieczyszczeń podejmuje się działania mające na celu ich oczyszczenie.

(6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. i), zawierają zapisy dotyczące utrzymania i ewentualnego zwiększenia bioróżnorodności zgodnie z przepisami krajowymi i lokalnymi, uwzględniające m.in.:

a) zapewnienie dobrego stanu ochrony siedlisk i gatunków, utrzymanie typowych gatunków siedliskowych;

b) wyłączenie stosowania lub uwalniania inwazyjnych gatunków obcych;

c) wyłączenie stosowania gatunków obcych, chyba że można wykazać:

i) że wykorzystanie leśnego materiału rozmnożeniowego prowadzi do uzyskania korzystnych i odpowiednich warunków ekosystemu (takich jak klimat, kryteria glebowe, strefy wegetacyjne, odporność lasu na pożary);