Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/2168 z dnia 21 września 2021 r. zmieniające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/2035 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe i wylęgarni oraz identyfikowalności niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych

Artykuł 1

W mocy

W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2035 wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 4 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 4

Odstępstwo od wymogu dotyczącego występowania przez podmioty do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie niektórych rodzajów zakładów

Na zasadzie odstępstwa od art. 94 ust. 1 lit. a), c) i d) rozporządzenia (UE) 2016/429 podmioty prowadzące następujące rodzaje zakładów nie są zobowiązane do występowania do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie swoich zakładów zgodnie z art. 96 ust. 1 tego rozporządzenia:

a) zakłady zajmujące się gromadzeniem zwierząt koniowatych, gdy zwierzęta te są gromadzone do celów zawodów, wyścigów, pokazów, szkoleń, zbiorowych zajęć rekreacyjnych lub działań związanych z pracą, lub w ramach działań hodowlanych;

b) wylęgarnie ptaków żyjących w niewoli.

c) wylęgarnie, z których przesyłki zawierające mniej niż 20 jaj wylęgowych drobiu lub mniej niż 20 sztuk drobiu są przemieszczane do innego państwa członkowskiego;

d) zakłady, w których utrzymywany jest drób, z których przesyłki zawierające mniej niż 20 sztuk drobiu przeznaczonego do innych celów niż ubój lub przesyłki zawierające mniej niż 20 jaj wylęgowych drobiu są przemieszczane do innego państwa członkowskiego.”;

2) art. 38 ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

jeden ze zwykłych kolczyków, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, identyfikatorem elektronicznym zatwierdzonym przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym utrzymywane jest bydło, gdy to państwo członkowskie zezwoliło na takie zastąpienie zgodnie z art. 41 ust. 1;”;

3) art. 45 ust. 4 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

jeden ze środków identyfikacji, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, zgodnie z odstępstwami przewidzianymi w art. 46, jeżeli takie odstępstwa są dozwolone przez państwo członkowskie, w którym utrzymywane są owce i kozy, zgodnie z art. 48 ust. 5;”;

4) w art. 48 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 4 skreśla się lit. c);

b) dodaje się ust. 5 w brzmieniu:

„5. Państwa członkowskie mogą zezwolić podmiotom na zastąpienie jednego ze środków identyfikacji, o których mowa w art. 45 ust. 2, zgodnie z odstępstwami przewidzianymi w art. 45 ust. 4 w odniesieniu do owiec i kóz utrzymywanych na ich terytorium.”;

5) w art. 76 ust. 1 lit. a), b) i c) otrzymują brzmienie:

„a)

przy pomocy obrączki na nogę, wymienionej w załączniku III lit. h), umieszczonej na co najmniej jednej nodze zwierzęcia w taki sposób, by kod alfanumeryczny był widoczny, czytelny i trwały;

lub

b) przy pomocy wszczepianego transpondera, wymienionego w załączniku III lit. e), w taki sposób, by kod alfanumeryczny był czytelny i trwały;

lub

c) przy pomocy tatuażu, wymienionego w załączniku III lit. g), umieszczonego na zwierzęciu w taki sposób, by kod alfanumeryczny był widoczny i trwały.”;

6) art. 80 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 80

Obowiązki podmiotów w zakresie identyfikowalności jaj wylęgowych

1. Podmioty prowadzące zakłady, w których utrzymywany jest drób, oraz podmioty prowadzące wylęgarnie drobiu zapewniają, by każde jajo wylęgowe przemieszczane do innego państwa członkowskiego było oznakowane niepowtarzalnym numerem zatwierdzenia zakładu pochodzenia jaj wylęgowych.

2. Ust. 1 nie ma zastosowania do:

a) podmiotów prowadzących zakłady, w których utrzymywany jest drób, z których przesyłki zawierające mniej niż 20 jaj wylęgowych drobiu innego niż ptaki bezgrzebieniowe przemieszczane są do innego państwa członkowskiego;

b) podmiotów prowadzących wylęgarnie, z których przesyłki zawierające mniej niż 20 jaj wylęgowych drobiu innego niż ptaki bezgrzebieniowe przemieszczane są do innego państwa członkowskiego.”;

7) w załączniku I część 1 punkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Wymogi dotyczące izolacji i środków bioasekuracji w zakładach zajmujących się gromadzeniem zwierząt kopytnych, o których to wymogach mowa w art. 5, są następujące:

a) należy zapewnić odpowiednie obiekty izolacyjne dla zwierząt kopytnych;

b) w dowolnym momencie w zakładzie lub w każdym z odseparowanych ze względów epidemiologicznych miejsc trzymania zwierząt w zakładzie mogą znajdować się wyłącznie zwierzęta kopytne tej samej kategorii z tego samego gatunku i o tym samym statusie zdrowia;

c) na zasadzie odstępstwa od wymogu odseparowania gatunków zwierząt kopytnych, o którym mowa w lit. b), zwierzęta z gatunków owiec i kóz mogą być w dowolnym momencie trzymane razem w zakładzie lub w tym samym odseparowanym ze względów epidemiologicznych miejscu trzymania zwierząt w zakładzie;

d) należy wdrożyć odpowiedni system odprowadzania ścieków;

e) obszary, na których utrzymywane są zwierzęta kopytne, oraz wszelkie korytarze, a także materiały i sprzęt, z którymi zwierzęta mają styczność, muszą być czyszczone i odkażane po usunięciu każdej partii zwierząt kopytnych oraz w stosownych przypadkach przed wprowadzeniem nowej partii zwierząt zgodnie z ustalonymi procedurami operacyjnymi;

f) po oczyszczeniu i odkażeniu obiektów, w których utrzymywane są zwierzęta kopytne, a przed przybyciem nowej partii zwierząt kopytnych musi nastąpić odpowiednia przerwa sanitarna.”.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.