Artykuł 8

1. Agencja opracowuje, rozwija i poddaje przeglądom szkolenia dla swojego personelu oraz personelu właściwych krajowych administracji, sądów i trybunałów, a także krajowych organów odpowiedzialnych za sprawy azylu i przyjmowania.

2. Agencja rozwija szkolenia, o których mowa w ust. 1, w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi oraz, w stosownych przypadkach, z Europejską Agencją Straży Granicznej i Przybrzeżnej, Agencją Praw Podstawowych Unii Europejskiej ustanowioną rozporządzeniem Rady (WE) nr 168/2007 (19), oraz z właściwymi podmiotami szkoleniowymi, instytucjami akademickimi, stowarzyszeniami prawników, sieciami szkoleniowymi i organizacjami.

3. Agencja rozwija europejski program szkoleń dla pracowników służb azylowych z uwzględnieniem istniejącej w Unii współpracy w dziedzinie azylu w celu propagowania najlepszych praktyk i wysokich norm we wdrażaniu unijnego prawa azylowego.

Państwa członkowskie opracowują odpowiednie szkolenie dla swoich pracowników zgodnie z ich obowiązkami wynikającymi z unijnego prawa azylowego na podstawie europejskiego programu szkoleń dla pracowników służb azylowych i włączają do tego szkolenia główne części tego programu.

4. Zapewnia się wysoki poziom szkoleń oferowanych przez Agencję; definiują one podstawowe zasady i najlepsze praktyki w celu zapewnienia większego zbliżenia administracyjnych metod i decyzji oraz praktyk prawnych, przy pełnym poszanowaniu niezawisłości krajowych sądów i trybunałów.

Szkolenia oferowane przez Agencję – będące częścią europejskiego programu szkoleń dla pracowników służb azylowych – obejmują w szczególności:

a) międzynarodowe i unijne normy dotyczące praw podstawowych, a w szczególności postanowienia Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „Kartą”), a także międzynarodowe i unijne prawo dotyczące azylu, w tym konkretne kwestie prawne i orzecznictwo;

b) kwestie związane z ustaleniem, czy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową kwalifikuje się do takiej ochrony, a także prawa osób korzystających z ochrony międzynarodowej;

c) zagadnienia związane z rozpatrywaniem wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej;

d) techniki przeprowadzania przesłuchań;

e) ocenę dowodów;

f) stosowne orzecznictwo sądów krajowych, TSUE, Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz inne odpowiednie zmiany w dziedzinie prawa azylowego;

g) kwestie związane z danymi daktyloskopijnymi, w tym aspekty ochrony danych, jakość danych i wymogi dotyczące bezpieczeństwa danych;

h) wykorzystywanie ekspertyz medycznych i prawnych w procedurach o udzielenie ochrony międzynarodowej;

i) kwestie dotyczące sporządzania i wykorzystywania informacji o państwach trzecich;

j) warunki przyjmowania;

k) kwestie związane z małoletnimi, w szczególności z małoletnimi bez opieki, dotyczące oceny dobra dziecka, określonych gwarancji proceduralnych, takich jak poszanowanie prawa dziecka do bycia wysłuchanym i inne aspekty ochrony praw dziecka, technik określania wieku i warunków przyjmowania dzieci i rodzin;

l) kwestie dotyczące osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wymagających szczególnych gwarancji proceduralnych, osób ubiegających się o ochronę międzynarodową mających szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania i innych osób w trudnej sytuacji, ze szczególnym uwzględnieniem ofiar tortur, handlu ludźmi i powiązanych kwestii uwzględniających aspekt płci;

m) kwestie związane z tłumaczeniem ustnym i mediacją kulturową;

n) kwestie związane z przesiedleniem;

o) kwestie związane z realizowaniem procedur relokacji;

p) umiejętności w zakresie odporności i zarządzania stresem, w szczególności dla kadry kierowniczej.

5. Agencja przeprowadza szkolenia ogólne, szczególne lub tematyczne, a także szkolenia ad hoc, również z wykorzystaniem metodologii szkolenia instruktorów oraz e-uczenia się.

6. Agencja podejmuje inicjatywy konieczne do sprawdzenia, czy eksperci, w tym eksperci przez nią niezatrudnieni, wchodzący w skład zespołów wsparcia ds. azylu przeszli szkolenie związane z ich zadaniami i funkcją, które są niezbędne do ich uczestnictwa w działaniach operacyjnych organizowanych przez Agencję, a w razie potrzeby zadbania o to, by przeszli oni takie szkolenie.

W razie konieczności z wyprzedzeniem lub w momencie oddelegowania Agencja zapewnia ekspertom, o których mowa w akapicie pierwszym, specjalne szkolenie na temat operacyjnej i technicznej pomocy udzielanej danemu państwu członkowskiemu (zwanemu dalej „przyjmującym państwem członkowskim”).

7. Agencja może organizować działania szkoleniowe na terytorium państwa członkowskiego lub państwa trzeciego we współpracy z tym państwem członkowskim lub państwem trzecim.