Artykuł 2

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1) „importer” oznacza osobę fizyczną lub prawną mającą siedzibę w Unii i podlegającą systemowi kontroli, o którym mowa w rozporządzeniu (UE) 2018/848, która – sama albo za pośrednictwem przedstawiciela – przedstawia przesyłkę w celu dopuszczenia do obrotu w Unii;

2) „podmiot odpowiedzialny za przesyłkę” oznacza, do celów art. 6 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2021/2306 i rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/2123 (

1

), importera albo osobę fizyczną lub prawną mającą siedzibę w Unii, która przedstawia przesyłkę w punkcie kontroli granicznej w imieniu importera;

3) „pierwszy odbiorca” oznacza osobę fizyczną lub prawną mającą siedzibę w Unii i podlegającą systemowi kontroli, o którym mowa w rozporządzeniu (UE) 2018/848, której importer dostarcza przesyłkę po dopuszczeniu do obrotu i która otrzymuje ją w celu dalszego przygotowania lub wprowadzenia do obrotu;

4) „odbiorca” oznacza osobę fizyczną lub prawną mającą siedzibę w Unii i podlegającą systemowi kontroli, o którym mowa w rozporządzeniu (UE) 2018/848, której importer dostarcza partię uzyskaną w wyniku podziału przesyłki po dopuszczeniu do obrotu i która otrzymuje ją w celu dalszego przygotowania lub wprowadzenia do obrotu;

5) „przesyłka” oznacza przesyłkę – zdefiniowaną w art. 3 pkt 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (

2

) – produktów przeznaczonych do wprowadzenia do obrotu w Unii jako produkty ekologiczne lub produkty w okresie konwersji; w przypadku produktów ekologicznych i produktów w okresie konwersji zwolnionych z kontroli urzędowych w punktach kontroli granicznej zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2021/2305 (

3

) ten termin oznacza jednak ilość produktów oznaczonych co najmniej jednym kodem Nomenklatury scalonej, objętą jednym świadectwem kontroli, przewożoną tym samym środkiem transportu i przywożoną z tego samego państwa trzeciego.