Artykuł 2

Na użytek niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

1) „kapitan” oznacza osobę dowodzącą statkiem;

2) „oficer” oznacza członka załogi, innego niż kapitan, wyznaczonego jako taki na mocy krajowych przepisów ustawowych lub wykonawczych albo, w przypadku braku takiego wyznaczenia, umowy zbiorowej lub zwyczaju;

3) „oficer pokładowy” oznacza oficera posiadającego kwalifikacje zgodne z przepisami załącznika I rozdział II;

4) „starszy oficer” oznacza oficera niższego rangą jedynie od kapitana, na którego przechodzi obowiązek dowodzenia statkiem w przypadku niedyspozycji kapitana;

5) „oficer mechanik” oznacza oficera posiadającego kwalifikacje zgodne z przepisami załącznika I rozdział III;

6) „starszy oficer mechanik” oznacza najwyższego rangą oficera mechanika odpowiedzialnego za urządzenia napędowe oraz działanie i konserwację instalacji mechanicznych i elektrycznych na statku;

7) „drugi oficer mechanik” oznacza oficera mechanika niższego rangą jedynie od starszego oficera mechanika, na którego przechodzi odpowiedzialność za napęd oraz działanie i konserwację instalacji mechanicznych i elektrycznych na statku w przypadku niedyspozycji starszego oficera mechanika;

8) „pomocniczy oficer mechanik” oznacza osobę szkolącą się na oficera mechanika i wyznaczoną jako taki na mocy krajowych przepisów ustawowych lub wykonawczych;

9) „radiooperator” oznacza osobę posiadającą odpowiednie świadectwo wydane lub uznane przez właściwe organy na podstawie przepisów regulaminu radiokomunikacyjnego;

10) „szeregowy marynarz” oznacza członka załogi statku innego niż kapitan lub oficer;

11) „statek morski” oznacza statek inny niż statki pływające wyłącznie na wodach śródlądowych lub pływające na wodach lub akwenach, gdzie obowiązują przepisy portowe lub w bezpośredniej bliskości takich wód lub akwenów;

12) „statek pływający pod banderą państwa członkowskiego” oznacza statek zarejestrowany i pływający pod banderą państwa członkowskiego zgodnie z jego ustawodawstwem; statek nieodpowiadający tej definicji uznaje się za pływający pod banderą państwa trzeciego;

13) „żegluga przybrzeżna” oznacza żeglugę w pobliżu państwa członkowskiego, zgodnie z definicją określoną przez to państwo członkowskie;

14) „moc maszyn głównych” oznacza całkowitą maksymalną stałą moc znamionową wyrażoną w kilowatach wszystkich głównych urządzeń napędowych statku określoną w świadectwie rejestracji statku lub w jakimkolwiek innym dokumencie urzędowym;

15) „zbiornikowiec do przewozu produktów naftowych” oznacza statek zbudowany i używany do masowego przewozu ropy naftowej oraz produktów naftowych luzem;

16) „zbiornikowiec do przewozu chemikaliów” oznacza statek zbudowany lub dostosowany i eksploatowany w celu przewozu luzem jakichkolwiek płynnych produktów, które zostały wyszczególnione w rozdziale 17 międzynarodowego kodeksu o przewozie luzem chemikaliów, w aktualnym brzmieniu;

17) „zbiornikowiec do przewozu gazów skroplonych” oznacza statek zbudowany lub dostosowany i eksploatowany w celu przewozu luzem gazu skroplonego lub innych produktów, które zostały wyszczególnione w międzynarodowym kodeksie o przewoźnikach gazu, w aktualnym brzmieniu;

18) „regulamin radiokomunikacyjny” oznacza regulamin radiokomunikacyjny załączony lub uznawany za załączony do Międzynarodowej konwencji telekomunikacyjnej z późniejszymi zmianami;

19) „statek pasażerski” oznacza statek zdefiniowany w Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r. (SOLAS 74) Międzynarodowej Organizacji Morza (IMO), z późniejszymi zmianami;

20) „statek rybacki” oznacza statek używany do połowu ryb lub innych żywych zasobów morskich;

21) „konwencja STCW” oznacza międzynarodową Konwencję IMO o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht z 1978 r., mającą zastosowanie do powyższych spraw, przy uwzględnieniu postanowień przejściowych art. VII i prawidła I/15 konwencji oraz włączając, w stosownych przypadkach, mające zastosowanie postanowienia kodeksu STCW; wszystkie te przepisy stosuje się w ich aktualnym brzmieniu;

22) „obowiązki radiokomunikacyjne” obejmują, w stosownych przypadkach, wachtowanie oraz techniczną konserwację i naprawy sprzętu wykonywane zgodnie z aktualnym brzmieniem regulaminu radiokomunikacyjnego, konwencji SOLAS 74 oraz, według uznania każdego państwa członkowskiego, odpowiednich zaleceń IMO;

23) „statek pasażerski typu ro-ro” oznacza statek pasażerski z powierzchnią ładunkową przystosowaną do systemu ro-ro lub z innymi specjalnymi kategoriami powierzchni, które zostały określone w konwencji SOLAS 74, w aktualnym brzmieniu;

24) „kodeks STCW” oznacza Kodeks wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht, przyjęty rezolucją nr 2 konferencji stron konwencji STCW w 1995 r., w jego aktualnej wersji;

25) „funkcja” oznacza zespół zadań, obowiązków i odpowiedzialności określonych w kodeksie STCW, niezbędnych dla funkcjonowania statku, bezpieczeństwa życia na morzu lub ochrony środowiska morskiego;

26) „przedsiębiorstwo żeglugowe” oznacza armatora lub jakąkolwiek inną organizację lub osobę, taką jak zarządca lub czarterujący statek, która przejęła odpowiedzialność za działanie statku od armatora i która, przez przejęcie odpowiedzialności, wyraziła zgodę na przejęcie wszelkich obowiązków i zobowiązań nałożonych na przedsiębiorstwo żeglugowe przez niniejszą dyrektywę;

27) „praktyka morska” oznacza służbę na pokładzie statku zaliczaną w związku z wydaniem lub przedłużeniem ważności dyplomu, świadectwa przeszkolenia lub innych kwalifikacji;

28) „zatwierdzony” oznacza zatwierdzony przez państwo członkowskie zgodnie z niniejszą dyrektywą;

29) „państwo trzecie” oznacza jakikolwiek kraj niebędący państwem członkowskim;

30) „miesiąc” oznacza miesiąc kalendarzowy lub 30 dni złożonych z okresów krótszych niż jeden miesiąc;

31) „operator GMDSS” oznacza osobę, która jest wykwalifikowana zgodnie z załącznikiem I rozdział IV;

32) „kodeks ISPS” oznacza Międzynarodowy kodeks ochrony statków i obiektów portowych przyjęty w dniu 12 grudnia 2002 r. na mocy rezolucji 2 Konferencji Umawiających się Rządów Stron konsewncji SOLAS 74, w jego aktualnej wersji;

33) „oficer ochrony statku” oznacza osobę na pokładzie statku, odpowiedzialną przed kapitanem, wyznaczoną przez przedsiębiorstwo żeglugowe jako odpowiedzialną za ochronę statku, w tym za wykonanie i utrzymanie planu ochrony statku, a także za łączność z oficerem ochrony przedsiębiorstwa żeglugowego i oficerami ochrony obiektów portowych;

34) „obowiązki w zakresie ochrony” obejmują wszystkie zadania i obowiązki w zakresie ochrony na pokładzie statków zgodnie z definicjami w rozdziale XI/2 konwencji SOLAS 74, z późniejszymi zmianami, oraz w kodeksie ISPS;

35) „dyplom” oznacza świadectwo dla kapitanów, oficerów i operatorów GMDSS wydane i potwierdzone zgodnie z przepisami rozdziałów II, III, IV, V lub VII załącznika I, uprawniające jego prawowitego posiadacza do służby i pełnienia funkcji na poziomie odpowiedzialności określonym w tym świadectwie;

36) „świadectwo przeszkolenia” oznacza świadectwo inne niż dyplom, wydawane marynarzowi, stwierdzające, że spełnione zostały stosowne wymagania dotyczące szkolenia, kompetencji i praktyki morskiej, określone w niniejszej dyrektywie;

37) „dokumenty potwierdzające” oznaczają dokumentację, inną niż dyplom lub świadectwo przeszkolenia, używaną do ustalenia, że stosowne wymagania niniejszej dyrektywy zostały spełnione;

38) „oficer elektroautomatyk” oznacza oficera posiadającego kwalifikacje zgodne z przepisami rozdziału III załącznika I;

39) „starszy marynarz” oznacza szeregowego marynarza posiadającego kwalifikacje zgodne z przepisami rozdziału II załącznika I;

40) „starszy motorzysta” oznacza szeregowego marynarza posiadającego kwalifikacje zgodne z przepisami rozdziału III załącznika I;

41) „elektromonter” oznacza szeregowego marynarza posiadającego kwalifikacje zgodne z przepisami rozdziału III załącznika I;

42) „przyjmujące państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie, w którym marynarze ubiegają się o akceptację lub uznanie ich dyplomów, świadectw przeszkolenia lub dokumentów potwierdzających;

43) „kodeks IGF” oznacza Międzynarodowy kodeks bezpieczeństwa dla statków używających jako paliwa gazów lub innych paliw o niskiej temperaturze zapłonu, zdefiniowany w prawidle II-1/2.29 konwencji SOLAS 74;

44) „kodeks polarny” oznacza Międzynarodowy kodeks eksploatacji statków na wodach polarnych zdefiniowany w prawidle XIV/1.1 konwencji SOLAS 74;

45) „wody polarne” oznaczają wody Arktyki lub obszar Antarktydy zdefiniowane w prawidłach XIV/1.2, XIV/1.3 i XIV/1.4 konwencji SOLAS 74.